Cihânda cennetü'l-me'vâ muvâfık yârla hem-demdir
Muhâlif şahsa yâr düşmek bu âlemde cehennemdir
Lâedri
"Bu dünyada cennet gibi bir hayat yaşamak ancak münasip bir dostla mümkündür. İnsanın, gönlünü tam olarak anlamayan, müşterek hissiyata sahip olmayan birisiyle birlikte yaşamak zorunda kalması bu dünyadayken cehennemi yaşaması demektir."
Kendileri okumadıkları halde kızlarını okutmak için canla başla didinen, kendileri ev dışında bir gün bi-le çalışmadıkları halde, anneliği de ev hanımlığını da “va-zife" adına değil, seve seve gönülden yaptıkları halde, ka-dınlar için çalışmanın, kendi maaşlarını kazanabilmenin ne kadar önemli ve yaşamsal olduğunu gayet iyi bilen kadın-lar... Kendilerine verilmeyen fırsatları kızlarına tanıyan cesur kadınlar
İnsan yaşadıklarını korktuğu için unutur ya da utandığı için. Hatırlayınca acı veriyor diye unutmaz, acı kendini unutturmaz çünkü. Terapilerde açığa çıkan travmalar aslında unutulmamıştır, hep aynı yerde, zihnin ortasında, hatta gözlerin önünde bir yerde duruyordur, sadece dile gelmemiştir. Gerçekten unutulmuş, hafızanın kuyusundan söke söke çıkarılmış bir travma varsa, muhakkak benliği delik deşik edecek kadar büyük bir utancın va da korkunun parçasıdır.