Loasra Kıtası’nda Güç, İnanç ve İhanet: Karanlık Bir Epik Kurgu1000Kitap
#okudumbitti
Karşımızda; tek bir taht kavgasının çok ötesine geçen, coğrafyanın her bir köşesine yayılmış inanç çatışmalarını, siyasi entrikaları ve insan psikolojisinin karanlık dehlizlerini başarıyla işleyen dinamik bir anlatı var. Hikaye, doğrusal olmayan zaman çizgisi ve farklı cephelerdeki karakterlerin kader ortaklıklarıyla sürekli uyanık tutan bir yapıya sahip.
Güçlü Atmosfer ve Katmanlı Dünya İnşası
Yazar, Derb Ülkesi’nin fevri krallığından Marine Adası’nın tecrit edilmiş huzuruna, Finy’nin devrimci yapısından Kongara Vadisi’nin pamuk ipliğine bağlı diplomatik dengelerine kadar son derece canlı ve gri tonlara sahip bir dünya inşa etmiş. Coğrafyanın ve takvim sisteminin kuralları, anlatının felsefi arka planıyla (Kızıl Toprak inancı, Kaihen kültü ve Peygamber Augan doktrini) çok iyi harmanlanmış. Dinlerin ve ideolojilerin kitleleri nasıl yönlendirdiği, tarikatların yeraltına iniş stratejileri ve devlet aygıtının (Teagun gibi casus teşkilatlarının) buna verdiği refleksler hikayeye güçlü bir gerçekçilik katıyor.
Karakterlerin Gri Dünyası ve Ters Köşeler
Metnin en başarılı olduğu yönlerden biri, karakterlerin mutlak "iyi" ya da "kötü" olarak çizilmemesi. Kraliyet muhafızları Talas ve Zennan arasındaki dinamik, yükselme arzusu ile vicdan arasındaki o ince çizgi çok başarılı aktarılmış. Güç arzusunun en sadık görüneni bile nasıl bir piyon ya da şah oyununa dönüştürebileceğini izlemek büyük bir keyif. Yan karakterlerin (Lotus, Kuaugun, Prenses Asugna, sahte elçi Bahkus vb.) her birinin kendi geçmiş hikayeleriyle ana olay örgüsüne organik bağlarla bağlanması anlatıyı zenginleştirmiş. Özellikle Kongara Vadisi’ndeki "adalet terazisi ile güç terazisi" ikilemi, hikayenin felsefi derinliğini artırıyor.
Merak Unsuru ve Ritim
Bölümler arasındaki
Yaşamak öylesine yalancı ki!
Çok başarılı yazarları olmasına rağmen, zevkimce Amerikan edebiyatının yükünü sırtlayan yazardır Steinbeck.
Değindiği konular hoşuma gider, anlatımını içten, akıcı ve güzel bulurum. Kült sayılan eserleri dışında; Fareler ve İnsanlar, Sardalye Sokağı, İnci gibi eserlerini okumuş ve çok beğenmiştim. Yoksulluk, ezilmişlik, hayatın sefil tarafı, inanç, umut, azim üzerine bir çok şeye rastlayabilirsiniz eserlerinde. Gerçekçi bir yazar. Okurken de hissediyorsunuz, hayatın gerçeklerini. Toplumcu gerçekçi anlayışı her eserinde zuhur ediyor.
Bahsi geçen kitabına gelecek olursam:
"Cennet Çayırı (vadisi)" kitabımız cennet gibi tasvir edilen çok verimli ve görsel bir şölen gibi gözler önünde uzanan bir vadide yaşanan olaylar ve insanların hayatlarını konu alıyor.
Betimlemeler ve tasvirler gerçek gibi her noktanın gözlerinizin önünde canlanmasına olanak sağlıyor. Yazar bu konuda tam bir ustalıkla resital sunuyor okuyanlara. Diyaloglardaki kişilerin, konuşma esnasındaki jest ve mimikleri bile resim çizer gibi anlatılıyor.
Cennet Çayırı adı verilen bu vadide bir sürü insan yaşamakta çoğu çiftçilikle uğraşan, hayatın telaşında olan sıradan insanlar.
Sadece bu vadide yaşayan insanlara değil, hayatın süreciyle yolu buraya düşen, uğrayan insanları da görüyoruz. Kimi kısa süreli kimi uzun süreli... Herkesin başka bir öyküsü var. Kitabın bölümlerinde farklı farklı kişilerin hayatlarına dokunuyoruz. Ortak noktaları Cennet Çayırı.
Cennet diye tasvir edilen bu yerde herkes bir şekilde , hırsları, ihtirasları, iki yüzlülükleri, yalanları ile kendi cehennemini yaşıyor...
Olaylar ve hikayeler birbirinden bağımsız gibi görünsede ana çerçevede hepsi bağlantılı.
Kitabın dili ve anlatımı güzel ve anlaşılır. İnsanı sıkmadan, keyifli bir okuma geçirmenizi sağlıyor yazar. Betimlemeler
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ergenekon Destanı, Türklerin bir zamanlar büyük bir savaş sonrası dar bir vadide kapalı kalmalarını ve uzun yıllar orada yaşamalarını anlatır. Bu vadide çoğalıp güçlenirler ama dışarı çıkamazlar. Ergenekon denilen bu yerden çıkmayı denemişler ama hiçbiri bir geçit bulamamış. Orası zor zamanlarda onlara yurt olmuştu ama artık dar gelmeye başlamıştı. Bu oldukça zor bir işti ve hayvan saldırılarına maruz kalıyorlardı. Fakat mutlaka bir çıkışı olmalıydı. Çağan Han ise bu konuda kararlıydı. Sonra bir demir yatağını keşfetmeleri umut oldu. Belki demir yatağının arkasındaki boşluk oradan çıkmak için aradıkları geçit olabilirdi. Demir dağı eritme fikri ilk başta imkansız gibi gelse de bu son çare olabilirdi.
Ve oldu da…Böylece Türkler yeniden özgürlüklerine kavuşur ve eski güçlerine ulaşırlar. Bu hikaye, zor durumlarda akıl, sabır ve birlikle her engelin aşılabileceğini anlatan umut verici bir destandır.
Türk kültürünün derin mirası, mücadeleci ruhu ve tarihin derinliklerinde yol alarak bunların çocuklara aktarılması adına güzel bir içerik olmuş.
Mücadeleden öte, bir çıkışın hikayesi…
Tarihe etki bırakmış olaylarda yola çıkarak çocuklara cesaret ve birlikte hareket etmenin önemini vermesi açısından bu eserler çok kıymetli. Üstelik çocukların anlayacağı bir dilde yazılmış. Kitabın sonunda kendilerini denemeleri için de değerlendirme soruları yer alıyor.
Osmanlı’nın son Osman’ı
Zeytindağı, Osmanlı’nın son günlerine dair içeriden muazzam gözlemler içeriyor..
Şu hikaye, Türk Osmanlı’nın bitiş ve onur hikayesidir..;
..Dünya şavaşı…bir Emir’e yollanan top’un komutanı Teğmen Osman..
..bir vadide, 30 kişinin baskınıyla dağılan Emir’in 1000 kişilik bedevi askerleri..
..kaçanlar seslendi Osman’a “top’unu bırak gel!”
“O benim namusumdur! Bırakmam! Ne diye kaçıyorsunuz!”
..boş yere bağırdı çağırdı Osman..
düşman üşüşüp kurşun ve hançer ile parçaladı Türk çocuğunu..
Türk topuna sarılmış olarak parçalanan Osman..
Silahlar, toplar, altınlar, develer ve erzak, hepsini, hepsini verdik. Bütün seferden bize, yine ve yalnız bir Türk çocuğunun isimsiz, nişansız mezarından başka bir şey kalmadı..
Kelamın, şiir ve sanat üzerinden tefekkür kapılarını nasıl açtığını görmek isteyenler; buyrun burdan…:)
Bu kitap size, şiir üzerine klasik akademik bilgiler vermeyecek, keskin bir ahkam kesmeyecek, bunu önden söylemeliyim. 
Kelam, Hikmet, Şiir i okuduğunuzda, şiir başta olmak üzere sanatın her bir dalının bize bahşedilmiş bir “yaratıcı sıfatının” yansıması olduğunu anlayacaksınız. Kitabın özü işte burda yatıyor:
“Şiir, kelam sıfatının bir yansımasıdır. Musiki, işitme sıfatının bir yansımasıdır. Fotoğraf, resim, görme sıfatının bir yansımasıdır. Hepsi Allah'ın sıfatlarından doğar. Bize verdiği ruhtan doğar.”
Böyle bir emanet ve hediye vermişse yaratıcı bize, mutlaka bu emanetin nasıl işlenmesi gerektiği hususunda bilgi vermiş olacağı akla geliyor. Bu soruyu en baştan şiirin haddini belirleyen sureyi anlatarak bizleri aydınlatıyor 
Nurullah Genç . Öyle bir sure ki o ismi, “Şuara” yani “Şairler”. Bu surede iki tür şairden bahis açılıyor; burası can alıcı noktasıdır şiirin. Çünkü şiir söylemenin sonunda helak olma ihtimali de vardır sureye göre. Surede “Şairler ki onlara ancak sapkınlar uyar. Onlar her vadide şaşkın şaşkın dolaşırlar ve yapmadıklarını söylerler. Ancak iman edip salih amel işleyen ve zulme uğradıkları için şiir söyleyenler müstesna.” İşte bu sure sırrınca şiir söylerken dikkatli olmak, malayani veya küfür kelimelerinden itinayla kaçmak gerekiyor. Üstad da bu tehlikeden Allah’a sığındığını en baştan belirtiyor.
Edebiyatın “edeb” ile ilişkisiyle başlayan bu söyleşi tarzındaki yolculuk, şiirin hayatın neresinde konumlandığını tüm bel kemiklerini göstererek anlatıyor bize. Nurullah Genç , küçük yaşlardan itibaren büyük bir şiir tedrisinden geçmiş bir şair olarak, (Düşünün ki dokuz yaşında bir çocuk ufacık köy odasında, babasının Fuzuli, Yunus Emre gibi
Kelam, Hikmet, Şiir i okuduğunuzda, şiir başta olmak üzere sanatın her bir dalının bize bahşedilmiş bir “yaratıcı sıfatının” yansıması olduğunu anlayacaksınız. Kitabın özü işte burda yatıyor:
“Şiir, kelam sıfatının bir yansımasıdır. Musiki, işitme sıfatının bir yansımasıdır. Fotoğraf, resim, görme sıfatının bir yansımasıdır. Hepsi Allah'ın sıfatlarından doğar. Bize verdiği ruhtan doğar.”
Böyle bir emanet ve hediye vermişse yaratıcı bize, mutlaka bu emanetin nasıl işlenmesi gerektiği hususunda bilgi vermiş olacağı akla geliyor. Bu soruyu en baştan şiirin haddini belirleyen sureyi anlatarak bizleri aydınlatıyor Nurullah Genç . Öyle bir sure ki o ismi, “Şuara” yani “Şairler”. Bu surede iki tür şairden bahis açılıyor; burası can alıcı noktasıdır şiirin. Çünkü şiir söylemenin sonunda helak olma ihtimali de vardır sureye göre. Surede “Şairler ki onlara ancak sapkınlar uyar. Onlar her vadide şaşkın şaşkın dolaşırlar ve yapmadıklarını söylerler. Ancak iman edip salih amel işleyen ve zulme uğradıkları için şiir söyleyenler müstesna.” İşte bu sure sırrınca şiir söylerken dikkatli olmak, malayani veya küfür kelimelerinden itinayla kaçmak gerekiyor. Üstad da bu tehlikeden Allah’a sığındığını en baştan belirtiyor.
Edebiyatın “edeb” ile ilişkisiyle başlayan bu söyleşi tarzındaki yolculuk, şiirin hayatın neresinde konumlandığını tüm bel kemiklerini göstererek anlatıyor bize. Nurullah Genç , küçük yaşlardan itibaren büyük bir şiir tedrisinden geçmiş bir şair olarak, (Düşünün ki dokuz yaşında bir çocuk ufacık köy odasında, babasının Fuzuli, Yunus Emre gibi
Işığın Doğuşu
Kitap Kudüs’te, Kral Süleyman’ın ihtişamlı saltanatıyla başlıyor. Cinlere rüzgarlara hükmeden, hayvanlarla konuşabilen bir kral.
Ama bu görkemli ve ihtişamlı saltanat kral Süleymanın ölümüyle yerini karanlığa bırakıyor.
Işığın çekildiği yerde karanlık kök salıyor; düzen yıkılıyor.
Tahtı ele geçiren Kanazar ile birlikte hakikat dağılırken yerini hırs ve kudret arzusu alıyor.
30 yıl sonra kral Süleyman’ın oğlu Mim Tuğra çıktığı bir yolculukta önce köle tüccarına esir düşüp satılıp sonra saray zindanına ardında kendini kral Kanazarın oğlu Golyad ile bir arenada karşı karşıya buluyor.
Golyad ile yüz yüze geldiği o an, yalnızca bir dövüş değil; yazgının büküldüğü bir kırılma gerçekleşiyor Ölmesi beklenen hayatta kalıyor, yenilmez sanılan düşüyor. Golyadın ölümü Mim Tuğraya özgürlük değil onu bir av haline getiriyor.
Bu ölüm arenasında kurtarıcısı olan büyücü çırağı Koryan ile Mim Tuğranın kader ortaklığı başlıyor. Birlikte başladığı bu kaçış yolculuğu
büyük bir mücadelenin parçasına dönüşüyor.
.
Yolculuk sırasında üç peri kızıyla karşılaşıyorlar
Raya, yaverleri Tanya ve Sonya…
Raya’nın hikâyesi de bir yıkımın içinden doğuyor. Babası öldürülmüş, ülkesi karanlığa gömülmüş ve tek umudu kaf dağına gidip kral Süleyman’ın yüzüğü’nü bulup babasının intikamını alıp kendi ülkesinide babasının tahtına oturup düzeni yeniden kurmak.
Bu noktadan sonra hikâye bir kaçıştan çıkıp bir yolculuğa dönüşüyor kaf dağına gitmek için Mim Tuğra Koryan ve üç peri kızı kader birliği yapıyorlar.
Bu yolculuk aşkı da beraberinde getiriyor Mim Tuğranın kalbinden peri kızı Raya’nın kalbine giden yolculukta böyle başlıyor.
Yolculuk esnasında karşılarına çıkan Hızır, onlara Kaf Dağı’na giden yolun herkesin yürüyebileceği bir yol olmadığını yedi vadiden geçmeleri gerektiğini söylüyor. Her vadinin bir