İnsan sonradan taşımakta zorlanacağı, bir anıya dönüşecek sözleri belki de hiçbir zaman sarf etmemeliydi.
Yaşam seviyenizi yükselttikçe, her bir olayda, tepki görme tarzınızın da kendiliğinden daha üstün hale geldiğini fark edeceksiniz. O zaman tüm dünya sizin için yavaşlamaya başlayacak, çünkü artık anlayacaksınız ki başınızı döndüren yaşamın kendisi değil düşünme şeklinizdi.
"Tanrı öldü", bugün genellikle yorumlandığı şekliyle terbiyesiz bir ateist kendini beğenmişlik değildir. Hayır, bu bir ağıt, bir uyarı, bir yardım çığlığıdır. Biz kendi varlığımızın anlamını ve önemini belirlemek için kim oluyoruz? Biz kimiz ki dünyada neyin iyi ve doğru olduğuna karar vereceğiz? Bu yükü nasıl taşıyabiliriz?
