Kendimi senin uğrunda feda etmek, bir canım varsa onu da senin uğrunda seve seve vermek için. Çünkü sen vatanın ta kendisisin. Sen varsan vatan var, sen yoksan o da yok olur."
Sana acı veren şeylerin ne olduğuna bak!
Hepsinde muhakkak kendi parmağın var. Ya kendine çelme takmışsın ya da aldatmışsın kendini kendi zekânla.
Mutsuzluğunun bir nedeni de kendini acıya ikna etmiş olman. Oysa geçip gitmesine izin versen, kendine ne yaptığının farkına varsan, kolayca huzurda ve dinginlikte kalabileceğini göreceksin.
Belki daha sonra hatırlamayacağın şeylere öylesine derin acı anlamlar yüklüyorsun ki bir şekilde hepsinin sende kalıcı olmasına neden oluyorsun. Unutmamak için çabalıyorsun âdeta. Olmayan bir engel yaratıyorsun kendine. Olmayan bir sorunla kavga ediyor, zaman kaybediyorsun. Kendini zihninin içinde sözde “acı” bir düşünceyle oyalayıp duruyorsun. Olmayan bir acıyı hayatında kökleştirene kadar düşünmeye devam ediyorsun.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Sürekli yaptığımız şey neyse,biz oyuz. O halde mükemmellik bir eylem değil bir alışkanlıklıktır."
-Aristo
Iyilik biriktirmek yerine para biriktirmenin daha avantajlı olduğuna ikna edildik ne yazık ki...
"Acıtsa da sevindirse de her şey geçiyor. Sanki bir oyun alanında gibiyiz ve insan hep yalnızlaşıyor."
Sayfa 256