– Bundan sonra her hareketim, her nefesim, her duygum ve her meylim vatan için olacak... Yalnız ve yalnız memleket için yaşayacağım... ve hayatımı onu kurtarıp mesut etmeye hasredeceğim... Vallahi, billahi!..
Öyle değil
Evvelki mağlubiyetlerimizde gerçi Kırım, Eflak, Boğdan, Mora, sonra Tesalya, sonra Girit, Bosna-Hersek, Bulgaristan, Trablus, Makedonya, Karadağ, Arnavutluk daha birçok böyle çeşitli kıtalar verilmişti. Şimdi de haydi Arabistan, Suriye ve Irak gitsin diyelim, fakat taksim asıl hayat merkezine gelmişti. Bu sefer sevgili Anadolu, gözbebeği İstanbul düşman çizmelerine açılıyordu. Yüzyıllardan beri düşman askerinin ayak basamadığı bu kıymetli topraklar, Türk'ün mayası olan öz vatan, ana toprağı artık İngilizlerin, Fransız'ın, İtalyan'ın, hatta Yunan'ın ayakları altında çiğnenecekti.
Buna karşı yapılacak hiçbir şey yoktu, başımızı alıp her şeye razı olacaktık!
Nihat'ın kulağında Kemal Mümtaz'ın uğursuz keder çığlığı uğulduyordu: "Bittik, bittik!"
- Bittik mi?
Nihat içerisinde gevrek gevrek korların yandığını hissederek
derin bir ah çekti:
- Ah, demek hiçbir ümit yok... Her şey bitti. Ne yapsak boş... Öyle mi?
Hikmeti görmek için bakınca ölüm bile güzel.Din
وَ يُمٖيتُ[*]
Yani, mevti veren odur. Yani, hayat vazifesinden terhis eder, fâni dünyadan yerini tebdil eder, külfet-i hizmetten âzad eder. Yani, hayat-ı fâniyeden, seni hayat-ı bâkiyeye alır. İşte şu kelime, şöylece fâni cin ve inse bağırır, der ki:
Sizlere müjde! Mevt idam değil, hiçlik değil, fena değil, inkıraz değil, sönmek değil, firak-ı ebedî değil, adem değil, tesadüf değil, fâilsiz bir in'idam değil. Belki bir Fâil-i Hakîm-i Rahîm tarafından bir terhistir, bir tebdil-i mekândır. Saadet-i ebediye tarafına, vatan-ı aslîlerine bir sevkiyattır. Yüzde doksan dokuz ahbabın mecmaı olan âlem-i berzaha bir visal kapısıdır.
[*]"Ölümü veren de Odur."
Sayfa 247 - Rnk Neşriyat, İstanbul - 2023
Şimdiki zamanın içine geçmişini hapsetmişti. Şu anın mutluluğunu katlediyordu. Bu şekilde yaşamak insanı yorardı.
Sayfa 98
Ölmek elbette her canlı için söz konusudur. Ama vatan için bu millet için çarpıştığınızı ya da öleceğinizi düşündüğünüzde ölüm size muştularla gelir. Bir bahar ülkesinden serin rüzgârlarla, gül kokularıyla gelir.
Welat erdê bav û kalên me ye. Welat ew diyar e ko pêşiyên me li wê rabûne, ji bona avahiya wê xebitî ne û li wê mirine.
