Kitap aşırı kısa çerezlik bir kitaptı. Ben beğendim ama biraz daha uzamasını isterdim. Yani karakterlere sinir olabileceğiniz bir an yok çünkü mesajlaşmaları saymazsanız geriye kalan kısım çok kısa. Kimseyi tam olarak tanıyamıyorsunuz. Bunun dışında tatlı bir kitaptı. Keşke ben de yanlış bir e posta göndermiş olsam dedim ama benim şansıma eline torrbacı kekosu falan çok allah korusun. Yılda bir mail olayına nasıl sabretmişler on küsür yıl boyunca ben şok. Kızımız hadi neyse ama oğlumuzun kariyeri falan göz önüne alınınca vays beeeee. Spoi yazıcam. Ben aynı okulda olacaklarını ve o parti de karşılaşacaklarını tahmin etmiştim ama keşke daha uzasaydo o konu. İnsanların ne güzel ne yakışıklı asistanları var diyor ve kapatıyorum konuyu.
Pal Sokağı'nın ÇocuklarıDünya Edebiyatı
Pal Sokağı'nın Çocukları
Olay, 1906 macaristanda bir semtte, iki mahalle çocukları arasındaki alan-arsa-çimenlik için yapılan kavganın hikeyesi. gerçekçi bakarsak, soğukta, karın henüz erimediği mart nisanda, her öğleden sonra o kadar çocuğun o kadar uzun süre sokakta bulunmaları ve oynamaları, bence pek doğru değil. neyse hikaye bu. belki de yazar, gözlemledi; kendi çocukluğunu anlattı, tam bilmiyorum. muhtemel ki olay, yazarı da etkilemiş ki, kağıda dökmüş.
kitap hakkında biraz teknik bilgi de vereyim;
hikayede kişiler-gruplar;
yukarı mahalle-pal sokağı-bizim mahalle, 12-13 kişi olduğu belirtiliyor, ismini belirleyebildiklerim;
-erno nemeçek-küçük sarışın, er, yzb.
-çele,
-bika yanoş, general,
-çonakoş,
-gereyb,
-rihter,
-kolnai pal,
-barabaş,
-vays,
-leski,
aşağı mahalle-kırmızı gömlekliler-kötü çocuklar, 15-16 kişi olduğu belirtiliyor, ismini belirleyebildiklerim;
-atş feri,
-sebeniç,
-vendaver,
-pastor kardeşler.
kitaptaki bölümler ve kısa içeriklerini de, notlarımdan buraya alayım;
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Vays be...
Vays be...
Yine Shakespeare ve yine soluksuzca okuduğum muhteşem eseri. Shakespeare sen şu bizim maraş dondurmacısının diline düşecek adam mıydın.
hizliresim.com/Zja8XF
Hadiseler İskoçya'da geçiyor. Ana karakterimiz General Macbeth, yolda 3 cadı görüyor ve cadılar Macbeth'in kral olacağına dair kehanetlerde bulunuyor. Gözünü şan ve şöhret hırsına bürüyen Macbeth bu uğurda elini kana bulamak dahi her şeyi göze alıyor ve icraata geçiyor. (Yalnız Banquo'u öldürmek için tutulan 2 katilden, sonradan gelen üçüncü katil kim? Kitapta eksik mi var, ben mi kaçırdım yahu neyin nesi, nereden çıktı?) Neysem.. Spoiler vermemek adına benden bu kadar. Keyifli okumalar.
VaysEdebiyat
Zamanından beri hep bir önyargıyla hafife aldığım bir kitaptı kendisi. Bir ara okurum diye diye bugünlere kaldık. Neyse sayfa sayısı da az, kabul ama gerçekten başladım ve bir çırpıda bitti. Ne olacağını bilip yine de seni düşündürsün diye gitmek var ya. Heh, tam olarak onun için keyfimi kaçırmadan ilerledim, nitekim de öyle oldu. Oldum olası hep düşünmüşümdür, birilerinde bir şey eksikse(empati gibi) ki yabani ağacın kökü daha kuvvetlidir mesela sınırını bilmez arsızca büyür de büyür sanki doğa onu daha çok besler. Bunun da bence evrimsel bir cevabı vardır ama bu birilerine sürekli zarar veriyorsa eşitlikçimi yoksa faydacı mı davranmalıyız bilemem. Vicdanla mantık arasında kalmak. Ama iki sonuncunda insanı tam olarak tatmin etmeyişi. Insanın neyin doğru neye göre doğru olduğu yere geldik yine ama güzeldi, doğru olan buydu ama hep akılda acaba başka ne yapılabilirdi fikri. Ah insanlık ne zor şey, keşke birileri de bize atlar sakatlanınca onlara yaptığımızı yapsa. Birileri ayıklasa çerimizi çöpümüzü %100 batarya gibi ışıl ışıl parlasak.