• En sevdiğiniz yöre mutfağı hangisi?

    - Mersin mutfağını çok seviyorum, çünkü hem Doğu hem Batı hem de Akdeniz mutfağı var. Antakya’yı da çok severim, ama Antakya’da deniz ürünleri yoktur. Mersin’de hem o yörenin yemekleri hem de deniz ürünleri vardır. Mersin’in bir de Yörük kültürüyle yoğrulan yemekleri vardır.
  • Yemeğe en meraklı liderin Recep Tayyip Erdoğan olduğunu söyleyebilirim. Eşi de, kendisi de bir organizasyon olduğu zaman, yarım saat önceden sunulacak yemekler hakkında bilgi alırlar. Diyebilirim ki başbakan şu anda benim yıllardır araştırdığım birçok bilgiyi hafızasına almış durumda. Bunları da yemek sırasında misafir devlet başkanına anlatır.
  • Demirel beni yanına çağırıp, "Evladım, bizim Türk mutfağına ne oldu da Osmanlı mutfağından bir şeyler sunuyorsun, bir şey mi ima ediyorsun?" dedi. "Estağfurullah efendim" dedim ve devam ettim: "Masada aslında bir dönemin Osmanlısı oturuyor. Cavit Çağlar Rumelili, Hikmet Çetin Kürt kökenli, öbür tarafta Mitsotakis bir Balkan, masada aslında aynı toprağın insanları oturuyor." Mitsotakis bunu tercüme ettirince, "Getirin rakıyı, ayranı, enginarı" dedi.
  • NATO zirvesindeki otuz önemli devlet başkanına yemek yaptım. Bu yemek, Türkiye açısından unutulmayan bir olay oldu. NATO zirvesinde konu birdenbire yemeğe dönüştü. Bütün organizasyonundaki kurallar, ilkeler birden yıkıldı. Dünya liderleri her şeyi bir kenara bırakıp yemekle ilgili konularda konuşmaya başladılar. Bu organizasyonda Türk gastronomisinin zirveye oturduğunu söyleyebilirim. Chirac daha sonra Dışişleri Bakanlığı’na mektup göndererek bunun sarayda tekrarlanmasını istedi.
  • Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid’i
    Bedr’in aslanları ancak bu kadar şanlı idi.

    ŞEHİT ASKERLERİMİZ
    Sait ERTÜRK, Halit Yaşar MİNE,Ömer HALİSDEMİR

    ŞEHİT POLISLERIMİZ
    Meriç ALEMDAR,
    Zafer KOYUNCU,
    Önder GÜZEL,
    Mustafa TECİMEN,
    Fikret Metin ÖZTÜRK,
    Dursun ACAR,
    Ufuk BAYSAN,
    Münir Murat ERTEKİN,
    Cüneyt BURSA,
    Bülent YURTSEVEN,
    Zeynep SAĞIR,
    Kübra DOĞANAY,
    Muhsin KİREMİTCİ,
    Gülşah GÜLER,
    Seher YAŞAR,
    Cennet YİĞİT,
    Varol TOSUN,
    Hüseyin GORAL,
    Hurşut UZEL,
    Erol İNCE,
    Mehmet KARACATİLKİ,
    Murat ELLİK,
    Niyazi ERGÜVEN,
    Edip ZENGİN,
    Turgut SOLAK,
    Demet SEZEN,
    Hakan YORULMAZ,
    Eyyüp OĞUZ,
    Feramil Ferhat KAYA,
    Mustafa SERİN,
    Halil HAMURYEN,
    Seyit Ahmet ÇAKIR,
    Halit GÜLSER,
    Alpaslan YAZICI,
    Faruk DEMİR,
    Sevda GÜNGÖR,
    Mehmet Akif SANCAR
    Aytekin KURU,
    Fevzi BAŞARAN,
    Yakup SÜRÜCÜ,
    Mustafa ASLAN,
    Akif ALTAY,
    Birol YAVUZ,
    Velid BEKDAŞ,
    Murat ALKAN,
    Mehmet DEMİR,
    Yasin Bahadır YÜCE,
    Ferhat KOÇ,
    Yunus UĞUR,
    Mehmet ORUÇ,
    Ahmet ORUÇ,
    Muhammet Oğuz KILINÇ,
    Fırat BULUT,
    Hüseyin KALKAN,
    Köksal KAŞALTI,
    Hasan GÜLHAN,
    Mehmet Şevket UZUN,
    Kemal TOSUN,
    Serdar GÖKBAYRAK,
    Münür ALKAN,
    Ozan ÖZEN,
    Mehmet ÇETİN,
    Nedip Cengiz EKERI

    ŞEHİT SIVILLERİMİZ
    Ahmet ÖZSOY,
    Akif KAPAKLI,
    Ali ALITKAN,
    Ali ANAR,
    Ali İHSAN LEZGİ,
    Ali KARSLI,
    Alper KAYMAKCI,
    Ayhan KELEŞ,
    Battal İLGÜN,
    Beytullah YEŞİLAY,
    Bülent KARALI,
    Cengiz POLAT,
    Cuma DAĞ,
    Davut KARAÇAM,
    Emin GÜNER,
    Emrah SAPA,
    Erkan ER,
    Erkan YİĞİT,
    Fatih KALU,
    Fazıl GÜRS,
    Fuat BOZKURT,
    Hakan GÜLŞEN,
    Hakan ÜNVER,
    Halil IŞILAR,
    Hasan ALTIN,
    Hasan YILMAZ,
    Hüseyin GÜNTEKİN,
    İbrahim ATEŞ,
    İzzet ÖZKAN,
    Lokman BİÇİNCİ,
    Lütfi GÜLŞEN,
    Medet EKİZCELİ,
    Mehmet GÜLŞEN,
    Mehmet KOCAKAYA,
    Mesut YAĞAN,
    Muhammed YALÇIN,
    Mustafa KARASAKAL,
    Mustafa KOÇAK,
    Mustafa SOLAK,
    Mustafa YAMAN,
    Mutlu Can KILIÇ,
    Muzaffer AYDOĞDU,
    Necati SAYIN,
    Necmi Bahadır DENİZCİOĞLU,
    Oğuzhan YAŞAR,
    Osman ARSLAN,
    Osman EVSAHİBİOĞLU,
    Ömer Can AÇIKGÖZ,
    Ömer İPEK,
    Ömer TAKDEMİR,
    Özgür GENÇER,
    Özkan ÖZENDİ,
    Ramazan KONUŞ,
    Rüstem Resul PERÇİN,
    Samet CANTÜRK,
    Selim CANSIZ,
    Serkan GÖKER,
    Suat AKINCI,
    Suat ALOĞLU,
    Sultan Selim KARAKOÇ,
    Sümer DENİZ,
    Şener DURSUN,
    Tevhit AKKAN,
    Uhud Kadir IŞIK,
    Ümit GÜDER,
    Vedat BÜYÜKÖZTAŞ,
    Volkan CANÖZ,
    Yakup KOZAN,
    Yasin YILMAZ,
    Yusuf ÇELİK,
    Yusuf ELİTAŞ,
    Ümit ÇOBAN,
    Volkan PİLAVCI,
    Aydın ÇOPUR,
    Adil BÜYÜKCENGİZ,
    Ahmet KARA,
    Ahmet KOCABAY,
    Akın SERTÇELİK,
    Askeri ÇOBAN,
    Ayşe AYKAÇ,
    Barış EFE,
    Batuhan ERGİN,
    Burak CANTÜRK,
    Burhan ÖNER,
    Cemal DEMİR,
    Cengiz HASBAL,
    Çetin CAN,
    Emrah SAĞAZ,
    Engin TİLBEÇ,
    Erdem DİKER,
    Erhan DÜNDAR,
    Erkan PALA,
    Erol OLÇOK,
    Fahrettin YAVUZ,
    Fatih DALGIÇ,
    Fatih SATIR,
    Ferdi YURDUSEVEN,
    Gökhan ESEN,
    H. İbrahim YILDIRIM,
    Haki ARAS,
    Halil KANTARCI,
    Hasan KAYA,
    Hikmet BAYSAL,
    Hüseyin KISA,
    İbrahim YILMAZ,
    İhsan YILDIZ,
    İlhan VARANK,
    İsmail KAYIK,
    İsmail KEFAL,
    Kader SİVRİ,
    Kemal EKŞİ,
    Köksal KARMİL,
    Lokman OKTAY,
    M. Fazlı DEMİR,
    Mahir AYABAK,
    Mahmut COŞKUNSU,
    Mahmut EŞİT,
    Mehmet Ali KILIÇ,
    Mehmet GÜDER,
    Mehmet KARAASLAN,
    Mehmet Şefik ŞEFKATLIOĞLU,
    Mehmet YILMAZ,
    Mete SERTBAŞ,
    Metin ARSLAN,
    Muhammet AKSU,
    Muhammet AMBAR,
    Muharrem Kerem YILDIZ,
    Murat AKDEMİR,
    Murat DEMİRCİ,
    Murat KOCATÜRK,
    Murat MERTEL,
    Murat NAİBOĞLU,
    Mustafa CAMBAZ,
    Mustafa KAYMAKÇI,
    Onur Ensar AYANOĞLU,
    Onur KILIÇ, Orhun GÖYTAN,
    Osman YILMAZ,
    Ömer CANKATAR,
    Ramazan MEŞE,
    Recep BÜYÜK,
    Recep GÜNDÜZ,
    Salih ALIŞKAN,
    Samet USLU,
    Servet ASMAZ,
    Sevgi YEŞİLYURT,
    Şenol SAĞMAN,
    Şeyhmus DEMİR,
    Şirin DİRİL,
    Şuayip SEFEROĞLU,
    Şükrü BAYRAKÇI,
    Tahsin GEREKLİ,
    Timur AKTEMUR,
    Tolga ECEBALIN,
    Türkmen TEKİN,
    Ümit YOLCU,
    Vahit KAŞÇIOĞLU,
    Vedat BARCEĞCİ,
    Yalçın ARAN,
    Yılmaz ERCAN,
    Yunus Emre EZER,
    Zekeriya BİTMEZ,
    Ramazan SARIKAYA,
    Ali Mehmet VUREL,
    Sedat KAPLAN,
    Jaouad MERROUNE,
    Murat İNCİ,
    Abdullah Tayyip OLÇOK,
    Mustafa DİREKLİ,
    Özcan ÖZSOY,
    Serhat ÖNDER,
    Yasin Naci AĞAROĞLU
  • .
    Orhan Veli Kanık'ın biyografisi

    Orhan Veli Kanık, İstanbul‘un Beykoz semtine bağlı Yalıköyü'nde 13 Nisan 1914 tarihinde doğdu. Babası Cumhurbaşkanlığı Armoni Orkestrası şefi, klarnet ustası Mehmet Veli Kanık, annesi Fatma Nigar Hanım'dır.

    Orhan Veli ailenin ilk çocuğudur. Mizah yazarı Adnan Veli Kanık‘ın ağabeyidir ve Füruzan (Yolyapan) adında bir kız kardeşi vardır. Anafartalar İlkokulu'nun ana sınıfında temel eğitimine başladı. 1921 yılında ilköğrenimi için Galatasaray Lisesi‘ne gönderildi. Dördüncü sınıfa kadar bu okula devam etti.

    Babası 1925 senesinde Cumhurbaşkanlığı Bando Şefliği'ne tayin olunca Ankara‘ya taşındı. Burada Gazi İlkokulu'nu bitiren Kanık, orta öğrenimi için yatılı olarak Ankara Erkek Lisesi'ne gitti.

    Orhan Veli Kanık'ın edebiyata ilgisini ilk fark eden kişi, ilkokul öğretmeni Sedat Bey oldu ve bu konuda yetenekli gördüğü öğrencisini yazmaya teşvik etti. Kanık'ın çocukluk yıllarında kaleme aldığı ilk öyküsü, ''Çocuk Dünyası'' eski yazıyla basılan bir dergide yayımlandı.

    Ankara'da geçen lise yıllarında Kanık, Oktay Rıfat Horozcu'yla tanıştı ve Melih Cevdet Anday'laarkadaş oldu. Ortak duygu ve düşüncelerle bağlı oldukları edebiyat zevki, üç arkadaşı birbirine yakınlaştırdı.

    Bu üç arkadaş kendi görüşlerini ifade edebilmek ve kaleme aldıkları yazıları, şiirleri yayımlayabilmek için Ankara Lisesi okul kooperatifinin finansörlüğünde, “Sesimiz” adını verdikleri bir dergi çıkarmaya başladı. Kanık, okul arkadaşı Hıfzı Oğuz Bekata‘nın etkisinde kalarak, düz yazıdan manzumeye geçti ve ilk şiirleri bu dergide basıldı.

    Üç genç şair, çıktıkları bu edebiyat yolculuğunda, öğretmenleri arasında yer alan ünlü şair Ahmet Hamdi Tanpınar başta olmak üzere, Halil Vedat Fıratlı ve Yahya Saim Sinanoğlu‘nun büyük desteğini gördü.

    Orhan Veli yüksek öğrenimine İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nin felsefe bölümünde devam etti. Yazmaya olan düşkünlüğünden vazgeçmeyen Kanık, üniversite döneminde de oldukça aktifti.

    Kendi fakültesinin öğrenci grubu başkanı seçilmesinin yanı sıra, eski okulu olan Galatasaray Lisesi'nde, yardımcı öğretmen olarak görev yaptı. 1936 senesinde, lisans eğitimini bırakmaya karar veren Kanık, ertesi sene Ankara'ya geri döndü.

    Ankara'da bir süre, PTT Genel Müdürlüğü Telgraf İşleri Reisliği Nizamlar Bürosu'nda memur olarak çalıştı.

    Aynı sene, şairin yazınsal kimliğini tam olarak ifade eden, biçim ve üslup bakımından tarzını bulmuş olan ilk şiirleri Nahit Sırrı Örik‘in desteğiyle, “Varlık” dergisinde yayımlandı. Genellikle aşk, özlem, çocukluk anıları gibi temaları yoğun bir duygusallıkla işlediği bu şiirlerin büyük bir kısmında, “Mehmet Ali Sel” takma adını kullandı. Adını edebiyat çevrelerine duyurmayı başaran Kanık, 1936-1942 seneleri arasında, dönemin popüler kültür-sanat dergilerinden İnsan, Ses, Gençlik, Küllük, Inkilapçı Gençlik, Demet, İşte ve Aile'demanzume ve düz yazılarıyla yer aldı.

    Daha sonra Melih Cevdet ve Oktay Rıfat ile birlikte çıkardıkları “Garip” adlı şiir kitabıyla, Türk edebiyat tarihinde, ''Garipçilik'' (Birinci Yeni) ismi verilen yeni bir şiir akımı başlattı.

    Halk dilinde, yalın bir ifade tarzıyla manzumeler kaleme alan Garipçiler, hicivsel unsurlar ve mizah öğeleri kullanmak suretiyle, gündelik olayların da söz konusu yapılabileceğini gözler önüne serdi.

    Orhan Veli Kanık, Garip'in kendisi tarafından kaleme alınan önsözünde, hece ölçüsü ve uyağın şiiri yozlaştırdığını söylüyor ve onlara göre şiirin, insanın beş duyusuna değil, beynine seslenen bir söz sanatı olduğunu söylüyordu. Şiire, egemen sınıfların beğenilerinin sonucu yerleşen kalıplaşmış öğeler kaldırılmalı, şairaneliğe son verilmeli ve şiir toplumun çoğunluğuna seslenmeliydi. Bu amaç da yalnızca yeni yollar ve yeni araçlarla gerçekleştirilebilirdi.

    II.Dünya Savaşı‘nın neden olduğu gerginlik nedeniyle uzatılan askerlik görevini, 1945 senesinde, yedek subay rütbesiyle tamamlayan Kanık sonrasında Ankara'ya dönerek, Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'nda tercümanlık yapmaya başladı.

    Burada, Azra Erhat, Oktay Rıfat ve Erol Güney ile birlikte ortak çeviri çalışmaları yürütürken, 1947 senesinde, Reşat Şemsettin Sirer‘in Milli Eğitim Bakanı olmasıyla birlikte, yeni bakanlık yönetimini “antidemokratik ve tutucu” davranmakla suçlayarak, görevinden istifa etti.

    Ardından, Mehmet Ali Aybar tarafından yayımlanan, “Hür” ve “Zincirli Hürriyet” isimli gazetelerde, siyasal, sosyal, kültürel ve edebi konular üzerine eleştirel yazılar kaleme almaya başladı. 1948 senesinde ise, bir süre, Ulus gazetesinde, “Yolcu Notları” başlığı altında makaleler yazdı.

    1 Ocak 1949'da, iki sayfalık “Yaprak” adlı kültür-sanat dergisini çıkarmaya başladı. 15 günde bir yayımlanan derginin ömrü, finansman sorunu yüzünden kısa sürdü ve 28 sayıyla sınırlı kaldı. Yaprak'ın yayım hayatı, 15 Haziran 1950 tarihinde sona erince, Kanık, İstanbul'a taşınmaya karar verdi. Aynı sene, Nazım Hikmet‘in yazılarından dolayı mahkum edilmesini protesto etti ve düşünce özgürlüğüne imkan verilmediğini öne sürerek, yakın dostları Melih Cevdet ve Oktay Rıfat ile birlikte, şairin serbest bırakılması için 3 gün boyunca açlık grevi yaptı. Bu eylemiyle, siyaset ve edebiyat çevrelerinde büyük yankı uyandırdı.

    Aynı yılın Kasım ayında, bir haftalığına Ankara'ya gelen Kanık, 10 Kasım 1950 gecesinde, onarım için kazılmış, üzeri kapatılmamış bir çukura düşerek ayağını incitti. Daha sonra İstanbul'a dönen Kanık, bir arkadaş ziyareti sırasında aniden fenalaşması üzerine Cerrahpaşa Hastanesi'ne kaldırıldı. Orhan Veli Kanık, 14 Kasım 1950 tarihinde, beyin kanaması sonucu girdiği komada yaşamını yitirdi.

    Cenazesi, Rumelihisarı‘nda bulunan Aşiyan Mezarlığı'nda toprağa verildi. Yakın arkadaşları tarafından 1 Şubat 1951 tarihinde anısına ''Son Yaprak'' adlı tek baskılık bir dergi yayımlandı.

    ESERLERİ

    Şiir

    Garip (1941 – Melih Cevdet Anday ve Oktay Rıfat Horozcu ile birlikte)

    Vazgeçemediğim (1945)

    Destan Gibi (1946)

    Yenisi (1947)

    Karşı (1949)

    Düzyazı

    La Fontaine Masalları (1948)

    Nasrettin Hoca Hikayeleri (1949 – manzum hikaye)

    Nesir Yazıları (1953)

    Edebiyat Dünyamız (1975)

    Fransız Şiiri Antolojisi (1947 – derleme)

    Çeviri

    Bir Kapı ya Açık Durmalı ya Kapalı (A.de Musset'den – O. Rifat ile, 1943)

    Barberine (1944)

    Scapin'in Dolapları (Molière'den – 1944)

    Sicilyalı yahut Resimli Muhabbet (1944)

    Tartuffe (1944)

    Versailles Tulûatı (1944)

    Üç Hikâye (Gogol'dan – Erol Güney ile, 1945)

    Turcaret (A. R. Lesage‘dan – 1946)

    Hamlet ve Venedikli Tüccar (Shakespeare‘den – Ş. Erdeniz ile, 1949)

    Batıdan Şiirler (O. Rifat ve M. Cevdet ile, 1953)

    Antigone (J. Anouilh‘den – 1955)

    Saygılı Yosma (J. P. Sartre'dan – 1961)

    Bütün Çeviri Şiirleri (1982)

    El Kapısında (Turgenyev‘den – 1994)