"İnsanın kalbini huzura erdiren en büyük erdem masumiyettir."
KİMSELERDEN AHD-İ VEFÂ KALMAMIŞ
İbret ile baktım fani dünyaya
Kimselerden ahd-i vefa kalmamış
Herkesin hizmeti kendi nefsine
Kimseden kimseye fayda kalmamış
Herkes öz başına arar rahatı
Dört kapının ancak kalmıştır adı
Bitmiş bu dünyanın lezzeti tadı
Gönülde muhabbet sefa kalmamış
Artık bilinmiyor gerçeğin işi
Kin kibirle doldu dışıyla içi
Yularlandı şeytan(a) insanın başı
Nasihat tutacak kafa kalmamış
Şimdi rehber düştü yalana düşe
Herkes meyil verdi altın gümüşe
Tarikat yolunda Hünkâr yetişe
Mertçe müritte bir vefa kalmamış
Güzide der unutma ikrar(ı) andı
Çoğaldı dünyanın tuzağı fendi
Nice Süleyman’lar tahtından indi
Yalandır bu dünya Nuh’a kalmamış
Şimdi rehber düştü yalana düşe
Herkes meyil verdi altın gümüşe
Tarikat yolunda Hünkâr yetişe
Mertçe müritte bir vefa kalmamış