hilal unal
@vehilal
29 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Öncelikle akıllardaki soru işaretlerini gidermek amacıyla bu iletiyi bırakıyorum. #120611302
Hem okuma sıralaması hem de bizim izlediğimiz sıralamadan bahsediyor burada Murat.
Uzunca bir inceleme olacak ancak ben keyifle yazıyorum umarım siz de vakit ayırır okursunuz.
Vakıf'ın yazılış süreci ile ilgili kısaca bilgi vererek başlamak istiyorum ben.
1942 ile 1950 yılları arasında 8 hikâye şeklinde bir dergide yayınlanıyor eser önce. Asimov, eserin ana fikrinin Roma Imparatorluğu'nun Gerileyiş ve Çöküş tarihi kitabına dayandığından bahsediyor.
1951 yılında ise 8 hikâyeden 4'ü Vakıf adı ile basılıyor. (İlk öykü olan Psikotarihçiler'i, seriye giriş için 1950'de yazıyor Asimov. Toplam hikâye sayısı böylece 5 oluyor.)
Ardından geriye kalan 4 hikâye 1952'de "Vakıf Ve İmparatorluk" ile 1953'de "İkinci Vakıf" adları ile yayınlanıyor. İşte Vakıf Üçlemesi bu şekilde oluşuyor.
Zaman geçiyor ve seriye 1981'de "Vakıf'ın Sınırı" , 1986'da ise "Vakıf ve Dünya" ekleniyor. Bu iki kitap serinin devamı niteliğinde.
Vakıf'ın öncesinin anlatıldığı "Vakıf Kurulurken" ve "Vakıf İleri" ise en son yazılıyor Asimov tarafından.
Şimdi de her bölümün konusuna kısaca değinelim.
"Psikotarihçiler" ilk kısım, burada kısaca Vakıf'a giden yol hakkında bilgi sahibi oluyoruz.
Galaktik İmparatorluğun kuruluşundan yaklaşık 12000 yıl sonra, Gaal Dornick'in Trantor'a Hari Seldon tarafından davet edilişi nedeniyle yaptığı seyahat ile başlıyoruz okumaya. Seldon, Psikotarih ile ilgilenen bir matematikçi. Seldon'ın tahminlerine göre 300 yıl içinde Trantor yok olacak ve ikinci bir imparatorluk kurulmadan önce 30000 yıllık bir anarşi dönemi yaşanacak. Ancak Seldon, bu sürecin kısaltılabileceğini de öngören bir çalışma yapıyor. Bu çalışma sayesinde süreç 1000 yıla düşürülecek diyor Hari. Irkın sahip olduğu bilgi
hilal unal
Dune serisini cok severek okudum,yeni bir bilimkurgu seriye başlamak istiyorum ama ayni tadi verecek mi emin olamadim. Siz ne düşünüyorsunuz iki seriyi kiyaslamak gerekirse ..
Reklam
lise yıllarında okuduğum, örtünmeme büyük katkısı olan, Eyüp belediyesinin kitap okuma yarışması vesilesi ile tekrar okuma fırsatı bulduğum bir eserdi.
öncelikle şunu belirtmeliyim ki, kitap yazıldığı döneme ışık tutan bir kitap. 28 şubat yıllarında çocuk olmama rağmen yaşanan olaylara şahit oldum ve net hatırlıyorum. O dönemde dinine bağlı insanların üzerinde çok şiddetli ve şiddeti 10 yıl süren bir baskı vardı. Gerçekten de kapalılar yobaz gibi görülüyordu. Örtünmeyenler de sanki dinsiz(!) miş gibi görülüyordu. Namaz kılanlar çok temiz, kılmayanlar cehennemlik olarak görülüyordu. Ablam başörtüsü yüzünden okula gidememişti mesela. Okulda peruklu öğretmenler görürdüm. Lisede yeni kapandığım zaman okulun lavabosunda başımı açmaya giderken okul müdüründen hakaret işittim. Üniversite yıllarımın yarısına kadar başımı açarak girdim okuluma. Kayıt sırasında bile başımı açtırmışlardı. O yüzden lisedeyken okuduğumda çok sevmiştim.
Ancak şu an okuduğumda kitabın dili çok sert geldi. Açıklar dinsiz kapalılar cennetlik, namaz kılanlar hep dürüst havası vardı. Mini etek vurgusu birçok yerde yapıldı, yazarın mini etekle ne gibi bir derdi var diye geçirdim içimden okurken. Bu zamanın liselilerine hitap eden bir kitap değil o yüzden. Ben etkilenmiştim, özellikle Feyza dadısına neden örtünmeliyiz dediğinde dadısının verdiği altın örneği çok etkilemişti beni. Ama şu anki neslin, daha kitabın başında üniversite ortamında açık mini etekli kızlara hoppa zıppa züppe etiketlerine maruz bırakan bu kitabı okumak isteyeceğini düşünmüyorum, ayrıştıran ötekileştiren bir dil var. bu dilin kullanım sebebini ise üstteki paragrafta özetledim, o yüzden abes değil.
Son olarak bir dipnot eklemek istiyorum: o dönemin mağdurlarının şu dönemin zalimlerine dönüştüğünü gördükçe üzülüyor hayret ediyorum.
hilal unal
Cok güzel yazmissiniz..o dönem baş örtüsü cok ciddi bir sıkıntı idi..onu anlatmak üzere yazılan bir kitap,mantik hatalarını, kurguyu vs geciyorum ama bir Müslümana yakismayacak bir nefret dili ile yazılmış ..
Yazar, fikirlerini yansıtmak için değil de yaşayamadıklarına öfkesine kusmak için bu eseri kaleme almış gibi. Kapısından bile geçmediği üniversite hayatını yalan yanlış bilgilerle anlatmış. Kitap boyunca en az 100 kez kullandığı mini etek kavramı artık insanı bıktırıyor. İnsanların dönüşümleri psikolojik alt yapısı hazırlanmadan pat diye gerçekleşiyor. Mesela kızına kapıyı açan bir baba anında iman dolu oluyor. Yolda yürüyen biri, kahve içen bir kadın, okuldan eve giden bir öğrenci beş dakikada göz yaşları içinde hiçbir psikolojik temeli olmadan günlük hayatın akışına aykırı bir biçimde Müslüman oluyor. Yazar kendi yarattığı karakterlerine karşı asla objektif değil. Değerlendirmeyi okura bırakmak yerine tüm nefretini yansıtıyor. Geçmişte birçok genç kızı etkisinde bırakan kitap, günümüzde iman sahibi olmak isteyen genç kızlarımızı dinden ziyadesiyle soğutacaktır. Çünkü herkesi kucaklayan İslam anlayışına çok uzak kalmış kitap. En ufak bir edebî değeri olmayan bu kitabı yarışma kitabı olmasaydı daha birinci sayfadan bırakırdım. Hangi görüşte olursanız olun zaman kaybı.
hilal unal
Ben de cok küçükken evde var diye okumuş ve cok birsey anlamamistim.yarisma icin tekrar okudum ki gerçekten cok zorlandim okurken.bas örtülü kadinlara yapilan eziyet anlatilmak icin yazilmis kitap lakin baş örtülü olmayanlara ,üniversite ortamina bu nefret niyeti fazla aşmış. Ayrica bir Müslüman a asla yakismaz ki baska insanlara böyle nefret kussun...ve kitap mantık hatalari dolu..ogretmen orencinin kafasını defalarca duvara vuruyor,ama cocuk birseyim yok deyip kalkiyor.feyza iki kursun yiyor ama adresi veriyor....ne bileyim....
hilal unal
, bir kitap okuduPuan vermedi·156 syf.·
2023 54. kitabı
hilal unal
Bu kitabin esinlenerek!!! yazildigi kitabi da okudum ..neredeyse ayni 🤫🤫🤫