Elmi kitablarin xestesi olduğum uçun tebiiki bu kitabida sevdim ve maraqla ,zövqle oxudum sizlerede tövsiyye edirem
Kitab elmi faktlara esaslanaraq bize men kimem? heqiqeten kim qerar verir? Realliq nedir ? ve bu kimi sullara elmi açiqlamalar getirerek ,insan beyni,sxematik quruluşu ,ister huceyreler,neyronlar haqda,istersede keçirilen elmi tecrübeler haqqindan çox rahat ve başa dúşúlen dille açiqlamalar verir.Müəllif izah edir ki, beynimiz doğulduğumuz andan etibarən daim dəyişir. Yaşadıqlarımız, öyrəndiklərimiz və ətraf mühit beynimizi formalaşdırır.Eagleman deyir ki, gördüyümüz dünya əslində beynimizin yaratdığı modeldir. Gözlərimiz, qulaqlarımız və digər hiss orqanlarımız yalnız məlumat göndərir, həmin məlumatları mənalandıran isə beyindir.
Yəni:
Hamımız eyni dünyanı görmürük.
Beyin boşluqları özü doldurur.
Xatirələrimiz belə tam etibarlı deyil
göstərir ki, qərarlarımızın böyük hissəsi şüuraltı proseslər tərəfindən verilir. Biz çox vaxt qərarı əvvəl veririk, sonra isə özümüzə məntiqi izah tapırıq.
Burda en xosuma gelen hisselerden biride odurki yazici qeyd edirki ,insanlar toplu halda yasamaga uygunlaşmis varliqlardir ,insan cemiyyetden tecrid olunanda onun şüuralti ve psixikasinda yaranan problemleri anlaşila bilen elmi dille çox gozel izah edir
mutleq oxuyun
Gerçekten çok güzel ve sürükleyici bi kitap gerek betimlemeleri olsun gerek konusu ama hakkettiği değeri hiç görememesi beni çok üzdü şahsen ben bitirdiğimde biraz duvarı seyretmiştim
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mimi Si Çakula1000Kitap
"Ləpirçi: Mən yeməli deyiləm" əsəri Rövşən Abdullaoğlunun qələmindən oxuduğum ilk kitab oldu. Kitabın ideya mərkəzində dayanan "insan olmaq nədir?" sualı, əslində bioloji bir varlıqdan mənəvi bir şəxsiyyətə keçid prosesinin nə dərəcədə sancılı olduğunu göstərir. Müəllif bizə xatırladır ki, insanı heyvandan fərqləndirən əsas amil sadəcə dik gəzməsi və ya mürəkkəb alətlər düzəltməsi deyil, onun öz instinktləri üzərində hakimiyyət qura bilmək qabiliyyətidir. Bir aslan ac qaldıqda ovuna qarşı amansız olması onun təbiətinin gərəyidir və burada heç bir "qəddarlıq" axtarmaq olmaz, çünki o, sadəcə sağ qalmaq instinkti ilə hərəkət edir. Aslanın heyrətamiz bir mizanı var. O, yalnız doyacaq qədər ovlayır, qarnı toxdursa, yanından keçən ceyrana belə toxunmur. Heyvanlar aləmində qətl ehtiyacla məhdudlaşır, lakin insan şüuru bu nöqtədə ən böyük sınağı ilə üzləşir. İnsan acgözlük edir, ehtiyacından qat-qat artığını mənimsəyir, yığır və talayır. Heyvanlar qarınlarını doydurduğu halda, insan gözünü doydura bilmir. Şüur sayəsində seçim etmək iqtidarında olan insan, ya öz içindəki yırtıcını cilovlayıb aliliyə yüksələ bilər, ya da zəkasını bu doyumsuz acgözlüyün və qəddarlığın xidmətinə verib təbiətdəki ən təhlükəli varlığa çevrilə bilər.
Təbiətdə ən ağıllı varlıq olmağımız bizə hər şeyi etmək haqqı verirmi? Rövşən Abdullaoğlu bu sualla bizim "antroposentrik", yəni insan mərkəzli təkəbbürümüzü darmadağın edir. Biz zəkamızı çox vaxt hökmranlıq vasitəsi kimi istifadə edirik, halbuki şüurun əsl məqsədi məsuliyyət daşımaqdır. Ən güclü olmaq hər şeyi məhv etmək icazəsi vermir, əksinə, zəif olanı qorumaq öhdəliyini verir. Əgər bir insan öz şüurunu sadəcə digərlərini istismar etmək və ya təbiəti talamaq üçün istifadə edirsə, o, əslində heyvandan daha aşağı bir pilləyə enmiş olur. Çünki heyvanın
Kitaba o qədər bağlandım ki, bitirəndə necə bir yalnızlıq hiss etdim...
Bir insanın daxilində olan bütün hissləri və fikirləri öz çılpaqlığı ilə oxumaq, yaxşılıq və pisliyin əslində eyni olduğunu xatırlatdı. Pis düşüncə yoxdur və ya yaxşı da. Hər bir düşüncənin altından mənfi və ya müsbət fikirlər tapa bilərik. Məsələn birinin evlənməsinə sevindiyimiz kimi, onun ailədən köçməsi və sənin rahat bir otağa sahib olacağın düşüncəsi kimi.
Əsər, Filip adlı bir gəncin timsalında həyata necə saf və heç bir təcrübəsi olmadan başladığını və öz qəlbinin səsini dinləyərək, öz həyat yolunu qurması ilə başlayır.
Hər kəsin özünəməxsus fərqliliyi var və bu fərqlilik bizim həyatımızda müəyyən rol oynayır. Məsələn Filipin axsaq olması onun incəsənətə meyil, empatiya və əxlaqi dəyərlərini daha da artırmışdı. Dediyim kimi, bizim pis kimi gördüyümüz şeylərin daxilində də bir məna yatır.
Filipin həyat yolu boyu biz fərqli ölkələrdə, yerlərdə olsaq da, bir sualı özümüzə veririk. "Həyatın mənası nədir?" Hər kəs üçün həyatın fərqli mənaları var.
Əsərin bitirəndən sonra Filip üçün o qədər darıxıram ki..
Filip üçün həyatın mənasını oxuduğunuz zaman görəcəksiz. Xoş mütailələr.
Mən də sizdən soruşmaq istəyirəm. Sizcə həyatın mənası nədir? 
W. Somerset Maugham 
Of Human Bondage
W. Somerset Maugham Of Human Bondage
Kitap üç bölümden oluşuyor. Bölüm başlıkları ve içerikleri şu şekilde:
Birinci Bölüm: Hazret-i Muhammed
Tolstoy'un, Peygamberimizin 93 tane Hadisini derlediği bu risale ilk defa Ekim 1908'de yayımlanıyor. Yani Tolstoy hayatta iken, bizzat kendisi tarafından. Tolstoy kitaba, "Muhammed'in Kur'an'a Girmemiş Hadisleri" ismini veriyor. Tabi bu isim metodolojik olarak hatalı fakat o iklim de anlaşılabilir. Burada mühim olan şu ki, Tolstoy, İslamiyeti araştırıyor ve Abdullah El-Sühreverdi'nin Hindistan'da basılan Hadis kitabını okuyor. İşte bu 93 Hadisi de bu okuduğu kitaptan derliyor.
İkinci Bölüm: Mektuplar
Bu bölümde Tolstoy'un, Azerbaycan kökenli bir general olan İbrahim Ağa ile evli olan Rus asıllı Yelena Vekilova'nın birbirlerine yazdıkları mektuplar yer alıyor. Bu mektuplaşmalar 1909 senesinde yapılmış. İlk mektubu 2 Mart 1909'da Vekilova yazıp, Tolstoy'a gönderir. Bu mektubunda özetle şu suali sorar:
“Oğullarım, babalarının dinine geçmek için benden izin istiyorlar. Ben ne yapmalıyım?“
Tolstoy da çok kısa bir müddet içinde yani 15 Mart 1909 tarihinde bu mektuba cevap verir ve mektubunda şu unutulmaz sözleri söyler:
“Bunu söylemek ne kadar tuhaf olsa da benim için Muhammedilik, Haça tapmaktan (Hıristiyanlıktan) mukayese edilemeyecek kadar yüksekte duruyor. Eğer insan, seçme hakkına sahip olsaydı, aklı başında olan her Provoslav (Hıristiyan) ve her bir insan, şüphe ve tereddüt etmeden Muhammediliği; tek Allah'ı ve onun Peygamberini kabul ederdi.“ Sayfa 44
Ve bu mektuptan sonra şunlar olur:
“Tolstoy'un mektubundan sonra Tiflis'teki Zagafgaziya Ruhani İdaresi general İbrahim Ağa Vekilov'un evlâtları Müslümanlığa kabul etmiş ve bu arada Müftü Mirza Hüseyin Efendi Kayıpzade'nin imzası ile resmî senet vermiştir. Çocukların adını da değiştirip; Boris,
Çevrilmə
Bizlər istəyərək və istəmədən yaxınlarımıza və doğmalarımıza “özümüzdən” çox vermişik, veririk və verəcəyik.
Cəmiyyətdə minlərlə insan öz potensialının fərqinə vardığı halda, ailəsini xoşbəxt edə bilmək üçün özünü unudaraq istəmədiyi bir sahədə çalışır. Tükənmişlik sindromu yaşayırsan. Fərqindəsən ya da deyilsən, amma yenə də dayanmadan çalışırsan. Bir səhər oyanıb özünü böcək kimi hiss edirsən: faydasız, bitmiş, tükənmiş.
Həyatını ailəsinin maddi olaraq yaxşı yaşaması üçün öz şəxsi maraqlarını unudub daim işləyən Qreqor səhər çarpayısında böcək kimi oyananda belə “niyə böcəyə çevrildim?” deyə düşünmək əvəzinə işə gecikdiyi üçün əsəbiləşir. Qreqorun böcəyə çevrilməsi əslində onun işdən ayrılmasının bir ismarıcıdır. Bu ismarıcın mənası isə: "işsiz bir övlad ailə üçün zərərli və faydasız bir həşəratdan başqa bir şey deyil." deməkdir.
Yazıçı demək istəyir ki, bir insan pul qazana bilmirsə, ailəsinin belə ona qarşı sevgi və düşüncələri dəyişə bilər. Anası və bacısı nə qədər mərhəmətli olsalar belə, bir müddətdən sonra evdəki “dördüncü şəxsin” varlığından narahat olurlar. Əlavə olaraq onu da düşünürəm ki, kitabda atasının Qreqora qarşı kobud və “faydasız bir övlad” kimi yanaşması bəlkə də Kafkanın öz atası ilə olan münasibətinin bir əksidir.(“#Atamaməktub”).
“Çevrilmə” kitabı bu hissi yaşayan insanlar üçün bir xatırlatma, yaşamayanlar üçün isə bir siqnal kimidir mənim fikrimcə.