Doğduğumuzda, bütünlükten koparılmıştık; aşkta, hepimiz o baştaki bütünlüğe geri döndüğümüzü duyumsadık. Şiirsel imgeler, işte bu yüzden, sevgiliyi doğaya -bir dağa, suya, bir buluta, bir yıldıza, bir ağaca, denize, bir dalgaya- dönüştürür, doğa, bu yüzden, bir sevgiliymiş gibi seslenir bize. Dünyanın bütünlüğüyle barışıklık.
Altın saçlı Eros Tanrı
vurdu yine beni yüreğimden.
Hadi, dedi, çal gönlünü bakalım
şu mercan terlikli kızın.
Ama neyleyim, kız Lesbos'un içinden,
gülüp geçer ak saçlarıma,
aklı fikri bir başka kızda.