Bu kitap, bir kadının değil, insanın kendini kaybetme hikâyesi...Hayriye Hanım’ı Kim Çaldı?, Figen Şakacı’nın üçlemesinin son kitabı olarak, bir kadının ömrünü, kayboluşunu ve geride bıraktığı izleri anlatıyor.
Kitap aslında bir “kaybolma” hikâyesi. Ama öyle fiziksel bir kayboluş değil sadece… İnsan zamanla nasıl silinir, nasıl unutulur, nasıl yabancılaşır.
Hikâyede Hayriye Hanım ortada yoktur; onu biz, geride kalanlardan ve özellikle Rüya’nın arayışından tanırız. Bu durum kitabı klasik bir anlatıdan çıkarıp daha parçalı, daha düşündüren bir yapıya sokuyor. Kitap boyunca en çok hissedilen şey: yaşlılık ve yalnızlık.
Ama bu öyle kuru bir anlatım değil—aksine, insanın içine işleyen bir hüzünle veriliyor.Kısacası:
Herkese hitap etmeyebilir ama hisseden için çok etkileyici bir kitap.
Yazarın serideki diğer kitaplarını da okudum ve hepsini gerçekten çok sevdim. Hayriye’nin çocukluğunu 
Bitirgen Bitirgen’de, gençliğini 
Pala Hayriye Pala Hayriye’de okumuştuk. Bu kitapta ise onun yaşlılığına tanık oluyoruz. Sanki bir insanın hayatına baştan sona eşlik ediyormuş gibi hissettiriyor.
Keyifle okumanız dileğiyle...
Bitirgen Bitirgen’de, gençliğini Pala Hayriye Pala Hayriye’de okumuştuk. Bu kitapta ise onun yaşlılığına tanık oluyoruz. Sanki bir insanın hayatına baştan sona eşlik ediyormuş gibi hissettiriyor.
Keyifle okumanız dileğiyle...
Mahalle kurgusu olarak en sevdiklerimden olan bir kurguyla geldim bugün. Onları çok seviyorum gerçekten.
Çok güzel bir mahalle kurgusuydu. O sıcaklığı, ortamın atmosferini okurken çok net hissettim. Hatta günlerde bile sanki bir köşede ben de elimde gün tabağıyla oturuyordum.
Önce erkek karakterin aşık olduğu kurguları okumayı daha çok seviyorum bu arada. Bu kurguda da öyle. Korkut'um senelerdir Füsun'u uzaktan seviyor. Ama öyle bir sevmek ki Korkut'un ağzından yazılan bölümleri okurken eridim gittim hislerine.
Korkut'u o kadar çok seviyorum ki. Hele Füsun'dan uzak durmak istemesi, Füsun'un onu görmeyeceğini bilmesi ama Füsun'un onu görmesi ve ikisinin de birbirlerinden uzak duramaması. Zaten isteseler de duramazlar da arkadaşları ortak ve evleri karşılıklı imkansız yani. Füsun Korkut'u görmezden gelmeye çalışıyor aklımı karıştırdığı için ama asla başaramıyor.
Füsun'un yavaş yavaş Korkut'a aşık olmasını ve bu hislerini anlamlandırmaya çalışmasını içinde adım adım Korkut'a karşı yeşeren bir sevgiyi okuduk. Füsun'u da çok seviyorum. Güçlü, lafını esirgemeyen, içi dışı bir olan bir karakter. Korkut ve Füsun'un olduğu sahneleri sırıtarak okudum. Bazı duygusal sahnelerimiz de vardı tabiki üzüldüm ve ikisini de bağrıma basasım geldi. En çokta sonlara doğru olan Korkut'un Füsun'a içini döktüğü sahnede çok üzüldüm...
Ben önceden wattpad'den okuduğum için kitaba hakimdim zaten. O yüzden baştan itibaren Figen'i sevemedim. Sonda dedikleri... yakışmadı be Figen teyze... Mert'i zaten söylemiyorum bile. Allah onu kahru bela eylesin. Okurken saç baş yoldurtucaktı bana. Umarım ikinci kitapta beter olduğunu okuruz.
Bu kitabı okurken her şeyi bildiğim için rahattım ama ikinci kitap beni korkutuyor ve meraklandırıyor... Umarım en kısa zamanda kavuşuruz.
Reklam
10/10
2026 15. kitabı
2. sınıfa geçen küçük kuzenim için aldım bu öykü kitaplarını. Bir öğretmen olarak değerlendirecek olursam kendi kutusu içinde tam çocukların seveceği şekilde bol resimli, ince, yazı puntosu büyük, sayfaları kalın kolay kolay yırtılmaz ve sonunda eğlenceli Türkçe etkinlikleriyle güzel bir öğrenme süreci sunuyor çocuklara. Kitabın sonundaki test ve etkinlikleriyle okuduklarını pekiştirmiş olacaklar. Setin içindeki kitapların-öykülerin isimleri şu şekilde; 1. İyi Şeyler Koleksiyoncusu; 2. Dostluk Tiyatrosu; 3. Titi'nin Parlak Tüyleri; 4. Ağaç Kakan Şule, Bu Saat Ne Böyle?; 5. Arkadaşım Kardan Adam; 6. Çizgili Kedi'nin Masalı; 7. Niki
Kayboluyor; 8. Şapkalı Kipiti; 9. Palyaço Doruk; 10. Tosbi ve Müzik Grubu
Funda Ergenekon yazarımızın derlemesi ve düzenlemesi ile; ilk yolculuğuna 21 Kadın 21 Öykü ile başlayıp, her yıl bir yazar ekleyerek bugüne kadar gelen, 26 Kadın 26 Öykü ( kadın öyküleri) kitabı; 245 sayfadan oluşuyor.
Her yolculuğun sonu vardır ama; kitabımızın sonunda bize bu yolculuğun artarak devam edeceği müjdesini vermiş sevgili Funda Ergenekon yazarımız.
Aybüke Çolakoğlu / Özgürlüğün Kanat Sesleri; Aysun Eliş Gözütok / Kara Kurbağası Üzerine; Bengi Tuna / İnsan Bazen Gitmeli; Burçin Kaya / Durduğun İçin Yol Bitti; Canan Partigöç / Vuslat; Dilek Altay / Yolda Düştük; Dilek İşcen Akışık / Sesli Veda;: Dursaliye Şaban / Kaçak; Elif Yalçın / Anlamlı Kaçış; Esra Sungun / Doğum; Fatoş Ürken / İki Yolculuk Arasında; Figen Kubilay / Sonsuzluğa Yolculuğumuz; Funda Ergenekon / Yola Sığamayanlar; Gülsüm Öz / Zincirli Palas; Hatice Demir Kaya / Kubar K.; İlknur Aydın / Bir Yol Var, Yoldan İçeri; Nil Sakman / Bir Melek Olma Sanatı; Özlem Barlok / Beyaz Sabun Kokusu; Pelin Gezeryel / Tren Garında; Seda Zıvana / Gökyüzünde Yalnız Gezen Yıldızlar; Sevim Yunus Habip / Rayların Altında Kalan Zaman; Tuğba İnceoğlu / Domatesler; Tülay Duygulu Pırlant / Mistik Yolculuk Mardin; Türkan Dalgıç / Beş Saat, Bir Kule; Yeşim Sultan Gönen / Bitmeyen Yolculuk; Zeliha Türkkan / Sevdiğim Kadar Sevilmediğim Gün Büyüdüm adlı öyküleri ile bu güzel yolculuğa katılmışlar.
Çevremizde de görebileceğimiz, kendi başımıza da gelmiş olan, kendisi olmaya çalışan, her şeye rağmen ayakta kalmak isteyen, bazen başaran, bazen başaramayıp, acısını kendisinden çıkaran kadın öyküleri...
"Kendine ait bir yolu olmayan kadın, başkalarının yollarında kaybolur." Virginia Wolf
Yol, susarak öğrenilenlerin, konuşarak cesaret bulanların, geride bırakılanların ve henüz adlandırılmamış ihtimallerin izidir.
Mevlana'
Mahir ile Arif Dede
Çocuk kitabı deyip geçme serimizden:) İçinde harika bilgiler olan hem öğretici hemde eğlendirici bir kitap… İsmi ile uyumlu bir bilge dedecik olan Arif Dede ile sevimli bir afacan olan Mahir’in ormanda yapmış olduğu eğitici ve tefekkür dolu anlar anlatılıyor. Büyükler de dahil herkese öğretecek bir şeyleri olan bir kitap. Çocuklarının ya da talebelerinin manevi gelişimini önemseyen kıymetli okurlara tavsiye edilir. Önce siz okuyun sonra miniminnaklara okutun:)
Birhan Keskin’in, Y’ol’dan sonraki kitabı olan Soğuk Kazı, işte böyle bir şiirsel geçmişin üzerinde yükseliyor. Temelinde acı, adalet arayışı ve itiraz etme var. Kitabın ilk şiiri, ‘Pu’u O’o’. Bu adın ne anlama geldiğini bilmeden okumaya başladım kitabı. Bu şiir, içindeki oddan ve dışındaki kabuktan bahseden bir şiir kişisinin dilinden yazılmıştı. Sonra, yukarıda bahsettiğim söyleşiden öğrendim ‘Pu’u O’o’nun neyin adı olduğunu. Söyleşiyi yapan (ve Soğuk Kazı kitabı kendisine ve arkadaşlığa ithaf edilen) Figen Şakacı, bunun, Hawaii’nin Büyük Adası’nda, patlama sonrası lavların yanardağ ağzında birikmesi sonucu katılaşmış bir kraterin adı olduğunu söylüyordu söyleşisinde. Bunu öğrendikten sonra, ilk şiirin, kitabın genel izleğine derinden bir gönderme taşıdığını düşündüm. Öyleydi gerçekten de; kitap, soğuyarak katılaşmış gerçekliklerin içindeki gizli odlara ulaşmaya çalışıyordu. İnsanlığın mirası, yeryüzüyle kurduğu ilişki, kentler, savaşlar bir bir gün yüzüne çıkıyordu bu şiirlerde.
Reklam
Reklam