Puan vermedi·128 syf.·
2023 17. kitabı
bir veda mektubu olması dileğiyleHayata Dair
beklemekle geçecek koca bir ayın ilk günü
Başvurunun üzerinden altı gün geçti.
Ve bugün itibariyle tamı tamına bir ay kaldı.
Hayatım beni kendime getirecek kadar çok sürüklesin ve sarssın istiyorum. Bu yüzden yüreğim hep ağzımda korkuyla heyecan arasında kaygıyla bekliyorum sonucu.
Bu şehre geri dönmek istemiyorum.
Artık gönlüm burada geçecek tek bir günden bile razı değil.
Sonsuza dek bir veda olsun umarım.
Senden yüreğimin bu denli uzaklığının sebebini elbetteki biliyorum:
Sende yaşarken şu varoluşumun sonsuz yalnızlığını dindirebilecek bir tanecik insanla bile karşılaşamadım, denk düşemedim. Denk düştüm sandım, hain bir planla galip olmuş savaşçı gibi tutsaklıktan çok galibiyet şeklimin hüsranından öldüm.
Hep kütüphanelere, yollara ve odalara sığındım.
Umutla atıldığım her girişimde pes etmesem dahi umudum son raddesine kadar kötülükle sınandı, yıprandı.
Ben buradan yoruldum, Allah şahidim.
Bana bu şehirde nefes olan çocuklara, insanların insan yanlarına ve kendime teşekkür ederim. iyi ki vardınız.
vildan
@vildannr
·bugün başvurunun ilk günü, saat 02.27. 6 saat 33 dakika kaldı. gerginim.
gün doğar doğmaz vesikalık çektirmem gerekiyor, gözlerim günlerdir şiş. saçlarım... orası da apayrı bir mevzu tabi. oof of
sanırım malum şarkıda geçtiği gibi
fotoğrafçı gülümse derse
gerçekten "gülümseyemem" diyeceğim.
|7.8.23
Balıkesir
SemerkantEdebiyat
Amin Maalouf'un en sevdiğim kitabını bir kez daha okudum, evet.
Aceleyle topladığım valizime birkaç kitap atmıştım bundan aylar önce. İyi ki seni de almışım yanıma.
Kitabı birkaç gün önce elime aldığımda ilk günkü nefessiz merakla okuyacağımdan adım gibi emindim.
Kitapları, beni çocukluğumdan beri olduğum hayattan çekip başka hayatlara götürmesi özelliğiyle mest olmuş biri olarak seviyordum.
Sonunu, içiçe geçmiş iki öyküyü hatırlamıyordum.
Hatırladığım şeyler, Ömer'in şiirleri, İran'ın karmaşası, Rubaiyyat, Niamülmülk, belli belirsiz Titanik imgesi ve tabiki en önemlisi Ömer'in aşkıydı.
Şimdi kapadım son sayfayı.
İngilizler'den Ruslar'dan Fransızlar'dan bir kez daha nefret ettim.
Ömer'in aşkını sevdim. Sevişini.
İran'a nasıl gidilir bir süre onu araştırdım.
Bağnazlık bu kadar kan dökebilir miydi gerçekten, bu kadar vazgeçmez olabilir miydi, hem iğrendim hem ürperdim.
Hasan Sabbah... İnsan kendini neye inandırırsa o olur. Bu çıkarımıma daha çok inanmamı sağladı.
Özgürlük savaşçılarını, devrimcileri yine çok sevdim. Onları betimleyen kelimelerin altını tutkuyla çizdim.
Onlara benzemek istiyorum. Onlar gibi olmak en büyük hayalim.
Rubaiyyat, hikayeye gizem katıyorsun ama seni içselleştirmeyi senden korkmaya tercih ediyorum.
Ben'i, her şeyin bir hayal olduğundan şüphelendiren Prenses seni de anlamak gerek. Çünkü bence en güzel aşk bir insandan çok bir davaya duyulandır.
