Vildan Özçelik
@vildnzclk
27 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Beni çok farklı duygu durumlarına soktu bu kitap. Hani bazı kitaplar vardır, hayatınızın ne döneminde okursanız okuyun çıkaracağınız sonucun ve size vereceği hissin aynı olacağını düşünürsünüz ve bir daha okuma gereği duymazsınız ya, bu kitap öyle değildi işte.
Bir kitap bana ilk defa sanki ileride biraz daha yaş aldıktan sonra veya kafamın tamamen bomboş olduğu bir dönemde okursam çok daha farklı sonuçlar çıkarabileceğimi hissetti. Herkes için böyle olmayabilir fakat şahsi yorumum bu.
Kitabın ele alınan ana konusu çok başarılı, cidden beğendim ve bulunduğu kategoriyi sonuna kadar hak ettiğini düşünüyorum. Fakat dediğim gibi, bu kitabı bir süre sonra tekrar okursam, ufkumu çok daha fazla açabileceğini düşünüyorum. Belki siz tek okumada alınması gereken mesajları almışsınızdır. Ama benim gibi düşünenler de eminim ki vardır. :)
Reklam
İncelememe hangi cümleyle, nasıl başlayacağımı unutturdu bu kitap bana.O kadar sevdim ve o kadar başarılıydı ki.
Okulda önümde duran bu kitabı ders anlatan hocam gördüğünde yüzünü ekşitti. "Kuyu da kuyu. O kuyu bi bitmek bilmiyor. Kaçıncı sayfadasın" dedi. Ben de henüz 70. sayfalarda olduğumu söyledim, fakat içime kitabın son sayfalarına kadar kuyudan su çıkarma mevzuu devam edecek galiba korkusu düştü. Yalan yok.
Şimdi kitabı bitirmiş biri olarak söylüyorum ki, hocamın böylesi bir kitabı okuyup, okumakta olan birine tek söyleyeceği şey nasıl kuyu olabildi. Binbir türlü mesaj veren bu kitapta; gerek siyasal, gerek hayatın içinden, gerek baba figüründen o kadar iyi bahsediliyor ki, nasıl olabilir de aklında kalan tek şey kuyu olabildi hocam...
Özellikle kitabın orta ve sonlarına doğru olan kısmı beni benden aldı. Konu bütünlüğü, kahramanlar, kahramanları niteleme ve hayata dair mesajlar inanın bana çok başarılıydı. Orhan Pamuk severlerden okumayan varsa mutlaka okumalı. Hatta sevmeyenler bile okumalı...
Yahu 408 sayfanın ardından beğenemedim demeyi inanın kendim bile kabullenemiyorum, ama maalesef gerçekler acıdır. Beğenemedim...
Sürekli anlatıcı içinde anlatıcı vardı kitapta... Karakterleri zaten söylemiyorum bile çünkü yazar bir ismi birden fazla ve sürekli kullandığı için kitabın ortasında falan anca oturtabildim kafamda şahsen. Neden anne ile kızının adı aynı olur ki mesela... Bir de yazar, karakterlere hitap ederken bi' ismini bi' soyismini kullandığı için kafam inanılmaz karıştı.
Kitapları yarım bırakmayı pek sevmem ama bu kitabı eğer biraz daha erteleseydim kesinlikle yarım bırakma potansiyeline sahip olurdum sanırım. Kitapta bir şeyler vardı ve akmadı. Bitirdikten sonra da "Ee, noldu şimdi?" kafasındaydım. Sorun bende mi diye merak ettim ve diğer okurların incelemelerine baktım. Sorun bende değil, kitaptaymış arkadaşlar.
Dönem dönem hepimize uğrayan kitap okuyamama hastalığına tutulduysanız bu kitap sayesinde aşma yolundaki ilk adımınızı atmış olursunuz. :)
Agatha Christie ile tanışma kitabım kendisi. Yazarın dili o kadar akıcı, üslubu o kadar sade ve hoş ki tek solukta bitirebilirsiniz kitabı. Özellikle psikoloji açısından da önemli noktalar var kitapta. Psikolojiye ilgi duyan ve farklı insan psikolojilerini çekici bulanlar da bu kitabı sevecektir.
Bana sorarsanız baştaki küçük tekerleme sayesinde aslında bir nevi ölümler nasıl gerçekleşecek biliyorsunuz. Fakat kimin başına ne geleceği belirsiz. Belki başka bir yazarın anlatımı kitabı keyifsiz hale getirebilirdi ama Agatha hiç sıkmadan sürükleyici bir şekilde başarmış yazıya dökmeyi. Ben sevdim, siz de bir şans verin derim.
Samimiyetim ile söylüyorum ki, bu kitap bana her şeyin son ana kadar nasıl fikirleri ve düşünceleri değiştirme gücüne sahip olduğunu gösterdi...
Sakın 7 günde bitirmeme bakıp kitabın akıcı olmadığını düşünmeyin. Aksine 1 günde bitirilebilecek bir kitap. Ancak akademik hayatla birlikte kitap okumak bazen çakışabiliyor. Ve çerezlik kitaplari bitirme süremiz uzayabiliyor.
Aslına bakarsanız kitabın ortalarında bana deseydiniz ki sence kitabın finali nasıl olur? Sırada bir çocuk klasiği kitabı nasıl biterse öyle biter derdim. Ama çok yanılırmışım.
Karakterlerden Boka... Hayatta insanları yaşın değil, yaşanılanların olgunlaştırdığının canlı bir örneği. Çocuk olmakla çocuk akıllı olmak bambaşka şeyler. Ve bu kitapta bu cümleyi iliklerinize kadar hissedeceksiniz. Daha fazla spoiler vermeden incelemeyi bitiriyorum. Fakat lütfen kitaplığınıza eklemeniz gereken bir kitap olduğunu unutmayın.
Reklam