kayra.
@vincentears
10 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
yalnız, gökyüzündeki yıldızlardan çayın dibindeki çakıllara, doğu tarafından kopup gelen bulutlardan batı tarafındaki denize kadar uzanan ve yayılan bu kocaman gecenin içinde, yapayalnızdı.
onu en çok kederlendiren, şu yaşarken ölen ruhuydu.
senin sanatın yaşamın oldu. sen kendi kendini besteledin; yaşadığın günler senin sonelerindir.
şu anda hiçbir şeye inanmıyorum, hiç umudum yok. yaşama çekicilik katan her şey bana anlamsız görünüyor. ne geçmiş duygusu var içimde ne de gelecek; şimdi de gözümde yalnızca bir zehir. umutsuz muyum değil miyim bilmiyorum; çünkü insanda hiç umut olmaması ille de umutsuzluğa işaret etmez. hiçbir niteleme bana zarar veremez çünkü yitirecek hiçbir şeyim yok. üstelik her şeyimi, çevremde her şeyin uyandığı bir zamanda yitirdim. her şeyden ne kadar uzağım!
Sayfa 61
acının tekelini elinde bulundurmak, bir uçurumun tepesinde asılı durarak yaşamayı andırır. her gerçek acı bir uçurumdur.