Bir şekilde ilerliyor bir şeyler; belki hayat, belki ilişkiler, belki duygular, belki yalnızlıklar. Ne olursa olsun zaman akıyor. Kazançlar ya da kayıplarla birlikte. Anlamsız dakikalarla ve içinden çıkılmak istenmeyen zamanlarla. Akıp giderken bazı şeyler, kafamızdaki düşüncelerin varlığını hissettiğimizde engel koyulmuş gibi oluyor bütün akışımızın önüne. Belki bir saniye belki saatlerce düşünüyoruz aynı şeyleri ya da birbirinden farklı onlarca şeyi. Sorulara cevap aramak için mi düşünüyoruz yoksa düşünelim de içimizde kalmasın diye mi? Bilmiyoruz. Hatta bu sorunun cevabını bile ne amaçla düşünüyoruz kim bilir! Ama ne olursa olsun o engel orada kalsa dahi rüzgar esmeye, yağmur yağmaya devam ediyor. Su bile akıyor o engelin üzerinden hırçınca. Sanki o yokmuş gibi. Hiç olmamış gibi.
