“Bazen düşünüyorum da bu hayat yani her şey. Bu gelmeler, gitmeler; koşmalar, durmalar; gülmeler, ağlamalar hepsi sanal be! Yani var da yok aslında ya da yok da biz varmış gibi yapıyoruz”
İnsan niçin yaşadığını bilmezse günü gününe yaşamakla kalıyor; günün geçmesini, gecenin gelmesini beklemekten başka zevki olmuyor. Bugün nasıl yaşadım, sorusuna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün gene aynı hayat.
Sardunyalar güneşle söyleşiyor
Bahçeye gönül indirmeyen kavak
Birazdan akşam olacak
Ey bekleyişin yedi renkli çaresizliği
Hangi kavuşma çıkarır alnındaki lekeyi.....