"Ayrılık aşksa, vuslat tükenişin başlangıcıdır."
"Ben açığa vuramadığım duygularımın tutsağıyım... Düşüncelerin ıstırap okyanusunda boğulmamak için verdiğim çırpınışlar benim gerçek öykümdür...
"Sevdiğin birini yitirince bir yanın onunla beraber kaybolur. Terk edilmiş hayaletli bir ev gibi buruk bir yalnızlığa esir olur, eksik kalırsın. İçinde bir sır gibi, giden sevgilinin yokluğunu taşırsın. Öyle bir yara ki üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin gene de canını yakar. Öyle bir yara ki iyileştiğinde bile kanar. Bir daha gülemeyeceğini, asla hafifleyemeyeceğini sanırsın. Karanlıkta el yordamıyla ilerler gibi akar hayat... Önünü göremeden, yönünü bilemeden, sadece şu anı kurtararak... Gönlünün kandili sönmüş, zifiri gecede kalmışsındır. Ama işte ancak böyle durumlarda, yani iki göz birden karanlıkta kalınca, bir üçüncü göz açılır insanda. Kapanmayan bir göz... Ve ancak o zaman anlarsın ki bu elem sonsuza dek sürmeyecek. Hazandan sonra başka mevsimler, bu çölden geçince nice vadiler gelecek; bu ayrılığın ardından da ebedi bir vuslat."
Sayfa 404
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ey Baki! Yarin vuslat eteğine erişmek ne mümkün. Felek merhametsiz, düşman güçlü, sevgili hercai
Ebû Abdullah er-Rûzbârî ks
Kul için haline(ve derecesine) uygun bir ilim vardır. İlmine göre bir hal vardır. Haline uygun bir zikir mevcuttur. Zikrine uygun bir sır vardır. Sırrı için bir düşünce vardır. Düşüncesi için bir işaret vardır. İşareti için bir yükselme vardır. Yükselmesi için bir yakınlaşma vardır. Yakınlaşması için bir vuslat vardır. Vuslatı için bir kabul vardır.
Işığı taşısan da ışık olamazsın. Ne böbürlen şu hayatta ne de aşağılık duygusuna kapıl. Çünkü ne cücelerden daha büyük ne de devlerden daha küçüksün. İçinden huzursuzluk sinyalleri almıyorsan, çizdiğin yolun doğruluğuna gönülden iman et. Övgülerle kibirlenme, ayıplamalarla sıkıntıya düşme. Hayallerinin kanatlarını arzularına takabilecek bir gün gelir mi bilmem. Vuslat türkülerini unutturdun, düşsel beraberliklere bağladın umutlarımı. Yollarımız öyle karmaşık, õyle sarp adreslere meyilli ki ruh, beden ve akıl üçlüsünün dengeleyebileceği yürüyüşlere muhtacız. Hayat, fotoğraflara yansıyanlardan ibaretse, o karelerin arasında hoş görüntüler bırakacaksın.
"Bizler, kendi içimizdeki ormanda yürüyen yabancılarız."
