Şeyda G.
@waareste
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Nietzsche’nin kendi kendini bitirme dürtüsü, zamanla zihinsel bir düşkünlük haline geliyor.
“Yok etme şevkimi, yok etme gücüme eşdeğer ölçüde biliyorum”. Salt bir kendini dönüştürme fenomeni içinden kendisiyle çelişkiye düşme, kendi kendinin muhalifi olma şevki gelişiyor.
…veya piyano çalmak. Fakat bu coşku da ona işkence ediyor. Çünkü onu göz yaşlarına boğacak kadar duygulandırıyor. Yoksun olunan şey öyle yok olmaya yüz tutmuş ki onu artık sadece ıstırap olarak hissedebiliyor ve bu ona acı veriyor.
Her zaman ki gibi sevgi, ayrılık saati gelene kadar bilmez kendi derinliğini.
“…İşte böyle delirdim, ve deliliğimde hem özgürlüğü hem güvenliği buldum.
Yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmazlığın güvenliğini. Bizi anlayanlar bizden bir şeyleri tutsak ederler çünkü.”
