tokyo
@wh4tafeeling
istediğin olur ama istediğin gibi olmaz
28 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Derler ya, insan asla doymak bilmez diye, yüzünü verseniz ille de astarını ister diye. Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir, oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri, onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu."
Kitapta kısaca Kızılderili Kino ve ailesinin denizde buldukları bir inciyle nasıl hayatlarının değiştiğini okuyoruz.
Kızılderililer yıllar boyu sömürülen ve dışlanan bir millet olmuştur. Bu yüzden Kino'nun kararlarını kendi yaşam çerçevemiz ışığında analiz etmemiz hiç doğru olmaz. Hayatlarının dönüm noktası olarak hayal ettiği, bir çıkış kapısı olarak gördüğü incinin, "kötülüğün türküsüyle" kuşanacağına inanmak istemedi.
"O inci artık benim canım" satırlarını okuduğum anda aklıma gollum ve yüzük geldi, incelemeleri okurken birinin daha böyle düşünmesi beni çok mutlu etti ki muhtemelen çoğu kişinin aklına gelmiştir. İnci ve yüzüğün anlamı iki hikayede de benzer aslında; insan onlarca kötü ihtimalin içinde bir tane bile iyi ihtimal görürse o ihtimale sımsıkı bağlanıyor, hayallerle donatıyor zihnini, fakat kötü ihtimaller de kurcalıyor onu.
Bu iğrenç düzen bazı insanları da hayatları pahasına seçim yapmaya zorluyor işte. Sefil hayatına devam etmektense ya ölmeyi ya da "normal insan gibi" yaşamayı baz alan bir ihtimal cambazlığına sürükleniyor insan.
John Steinbeck 'in okuduğum ilk kitabıydı, ve okur okumaz 
Yukarı Mahalle ile 
Fareler ve İnsanlar 'ı da sipariş ettim. Çünkü realist ve akıcı kalemine hayran kaldım. Tek nefeste okudum diyebilirim. Bu zamana kadar okumayı ertelediğim içinde kızgınım kendime.
Ve eklemezsem asla olmaz, kitaba başlamadan Tomris Uyar'ın sunuşunu okuduğumda kitap için daha çok heyecanlandım. Muhtemelen o bu kadar mükemmel çevirmese, okuması bu kadar keyif vermezdi. Umarım çeviriye ihtiyaç duymadan kendi dilinde steinbeck'i
John Steinbeck 'in okuduğum ilk kitabıydı, ve okur okumaz Yukarı Mahalle ile Fareler ve İnsanlar 'ı da sipariş ettim. Çünkü realist ve akıcı kalemine hayran kaldım. Tek nefeste okudum diyebilirim. Bu zamana kadar okumayı ertelediğim içinde kızgınım kendime.
Ve eklemezsem asla olmaz, kitaba başlamadan Tomris Uyar'ın sunuşunu okuduğumda kitap için daha çok heyecanlandım. Muhtemelen o bu kadar mükemmel çevirmese, okuması bu kadar keyif vermezdi. Umarım çeviriye ihtiyaç duymadan kendi dilinde steinbeck'i
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
evet, ben bu kitabı okuyalı çok oldu fakat geçen gün kardeşimin okuduğunu görünce tekrar bir göz gezdirdim ve sadece düşüncelerimi yazmak istedim. bu da benim genç wertherin acıları gibi bir türlü ısınamadığım kitaplardan. romantik(!) bir kitap fakat ben asla bunu hissedemedim.
romantiklikten çok iki ergenin birbirine duyduğu kısa arzuydu okuduğumuz. ve birbirlerine bir türlü kavuşamadıkları için de bunu gözlerinde büyüten iki ergen. belki shakespare'in anlatmak istediği tam olarak buydu. gençlik aşklarının saçmalık olduğu, bunun sonuçlarının da tam bir saçmalıkla sonuçlanacağı vs, çünkü ben sonunda bırakın üzülmeyi, gülmemek için zor durdum. ama belki shakespare tamamen ciddi bir şekilde romantik bir kitap yazdığını düşünmüştür. bilemeyiz.
tabii ki bunlardan tamamen ayrı olarak bir ilişkinin "aman elalemden bize ne" mantığıyla yürüyemediğini de gösteriyor. aile bu durumda çok ön plana çıkıyor ki iki gencin (3) ölümüne sebep oluyor. aslında çevre veya ailem ne derse desin değil, ailenin desteği ne kadar olursa ilişkinin sağlığı da -bir yere kadar- iyi olur.
kitabı keyifle okumamı sağlayan yegane şey, oyunun türklerden intikam almak için yazılmış olması. türkleri küçük düşürmek için yazılan bir oyun, fakat ben her türklerle ilgili olan bir cümle okuduğumda içimde acayip bir milliyetçilik duygusu oluştu. çünkü çok güzel kudurtmuşuz ve bunu çok iyi yansıtmışlar sağ olsunlar. büyüklüğümüze bir kere daha hayran kaldım.
Tezer Özlü 'nün yazdığı 
Çocukluğun Soğuk Geceleri 'ne ufak bakış
léo ferré'nin konseri bölümündeki olaylar, yaşantılar, düşünceler bana 
Veronika Ölmek İstiyor kitabını anımsattı. sadece düşündüm ki, bu kız kesinlikle veronikadan daha coşkuyla, daha samimiyetle anlatmış. sanki hala deliymişçesine.
ve bence bu bölümün rengi kesinlikle turkuazdı. veronikayla bir alakası yok. sadece elektroşoklar, ilaçlar, iğneler.. bana turkuazı anımsattı. belki de bana çok uzak şeyler olmadığı için bu kadar net konuşabiliyorumdur.
yeniden akdeniz en sevdiğim bölüm oldu, ve kesinlikle ama kesinlikle turuncuydu. bölümü okurken, sanki sahilde yürürken yüzüme hafiften rüzgar yiyormuşum hissiyatı doğdu içime. garipti.
düşüncelerine çoğu zaman katılmamama ve düşüncelerinin bazen beni rahatsız edecek dereceye getirmesine rağmen, tezer özlü okumayı seviyorum. çünkü bu kadının kaleminde başka bir şey var. bir deniz gibi, akıp gidiyor, beni kendine çekiyor. kelimelerinde kelime arıyorum. anlam bulamasam bile bulmak için kendimi yırtıyorum.