Of bitiremeyeceğim maalesef ve sebebi de çok net, bu kitap dünyanın en geveze kitabı. Vır vır vır... İnsanın kitap okurken kafası şişer mi? Şişer! Woody Allen filmi gibi, God of War gibi bir şey bu. Ne anlatıyon ne anlatıyoooon? Her şeyi anlatıyor ya içim şişti. Cehennemin dibine yallah.
Hamnet'ten önce okumaya başlamıştım. Bir ara bunaldım durağınlığından bıraktım. Bugün son 50 sayfasını okudum bırakacakken bitiriverdim. Hamnet kadar sevemedim. Yazarın 2 kitabı daha var elimde sanırım sonra okuyacağım onları. Bacım tıpkı Hamnet gibi gerçek bir hikayeden yola çıkmış O’Farrell, Lucrezia de Medici’nin 16 yaşında Ferrara Dükü Alfonso ile evlenmesi ve evliliğinin henüz 1. yılı yeni dolmuşken şüpheli biçimde ölmesinin öyküsü. Yazar, okuduğum bir röportajında kitabın hem Robert Drowning’in bu hikayeyi anlattığı ünlü “Son Düşesim” şiirinden, hem de Lucrezia’nın kalan tek portresinden ilham alarak kitabı yazmaya başladığını söylüyordu. Bu tek portre, ailesinin diğer üyelerinin portreleri gibi Floransa’daki Uffizi Galerisi’nin ihtişamlı salonlarında değil, Palazzo Pitti’de kimsenin pek ayak basmadığı bir salonda sergilenmekteymiş. Öyle ki, Maggie O’Farrell Pitti’ye portreyi görmeye gittiğinde sorduğu görevlilerin hiçbiri tablodan haberdar bile değilmiş, “burada öyle bir tablo yok” diyenler dahi olmuş. Sonuçta istemediği bir evliliğe zorlanan ve çok yüksek ihtimalle kocası tarafından öldürülen bu genç kadını tarih çoktan unutmuş gibi gözüküyor – O’Farrell da bunun için anlatmaya soyunmuş. Kaplanlar karşılaştığı yere kadar akıcı okudum sonrası ümüğümü sıktı.Toksik kocası bunu öldürecek biliyor ama ne zaman okudum bitti işte. Bazen oluyor kitap beni alıp götürürken birden yüksekten aşağı hadi yallah diye atıveriyor.
Sizi hemen içine alan, önüne katıp götüren bir hikaye. Toplumsal cinsiyet rolleri, kadının temsili ve feminizm ekseninde çarpıcı okumalar yapıyor; bir yandan da olgunluk dönemindeki bir kadının yaşamı içinde çırpınışlarına tanıklık ediyoruz. Hiçbir şeyin siyah ya da beyaz olmadığını, hayatın; griliğini kendi renklerimize boyadığımız bir illüzyon olduğunu, nihayetinde insan olmanın hepimizi bambaşka ama bir açıdan da tıpatıp benzer kimliklere büründürdüğünü yine yeniden ve keyifle bir kez daha okudum. İyi iş. (Netflix’e dizisi gelmiş, ben şimdi yallah oraya)
Aşırı ergence bir kitaptı.
13 yaşında olsam belki zevk alabilirdim ama 13 yaşındaki biri için de fazla argo içeriyor.
Bu kadar yoğun argo kullanımı beni rahatsız etti.
Tamam, belki ağır küfürler yoktu ama gereksiz ve fazlasıyla argo vardı.
Başrol kız “Yallah” dediğinde, erkek karakterin “geri zekâlı” diye karşılık vermesi sözde onların “seni seviyorum” deme biçimiymiş.
Birbirlerine hakaret edip buna aşk demeleri açıkçası beni güldürdü.
Saygı sevgiden daha önemli, gel gelelim bu kitapta saygının “s”si bile yoktu.
Kitapta hiçbir karaktere tutunamadım, dolayısıyla hikâyeye de tutunamadım :)
400 sayfalık bir kitapta yalnızca 15–20 karakter olmasına rağmen hiçbirinin derinliği yoktu. Bu kadar sayfaya rağmen kurgu gelişmedi ve olay örgüsü çok zayıf kaldı.
Okurken içi boş bir metin hissi verdi bana.
Sadece bitirmek için okudum.
Benim için tam anlamıyla zaman kaybıydı.
Gelinin Kolyesi1000k
Herkese merhaba,
Yine alıp alıp kenara attığım kitaplardan bir tanesi okuyak dedik, hıstorical sectik de beğenmedim tabikide, valla zamanında okumansı gerekenlerden bir kitap daha ama bence okuyanlarda beğenmez...
Konusu; Sapık üvey babasından kız kardeşini korumak ıcın, Kız kardeşiyle birlikte kaçmaya karar verirler. İhtiyaç duyacakları parayı sağlamak için, baron üvey babalarının aile yadigârı kolyesini çalar ve satarlar. Kont Cord malikânesinde hizmetçi olarak çalışmaya başlarlar.
Ne kızı nede adamı sevdim. Adam zaten ilk kız kardeşe yavşıyor sonra asıl kıza bakmaya başlıyor fılan… zaten kitapta historical havasıda yoktu. Zoraki evleniyorlar fılan… kont kızla anca sevişıyor, sonra kız hep yanlız, bu da gıdıyor balo balo dolaşıyor fılan… aa bunlar evlenmeden önce, yatıyorlar zaten, adamda bunu hızmtecı olduğunu sanarak metresı olmasını ıstıyor sonra kızın baronun kızı olduğu öğrenınce o şekil evlenme teklıfı edıyor.. önden şerefsız tabi neysee işte kız balo balo geziyor ordan kendine bide başka kont ile arkadaşlık yapıyorlar, bu ikisi adamı kıskandırmak ıcın beraber takıyorlar fılan… bızım başrol adamda kızın peşine dedetif tutmuş, dedıkodu cıkıyor fılan… kızda babasının öldürüldüğünü öğrenıyor fılan bunu araştıyor, bu arkdaşı olan kontta buna yardım ettı bir seferlık, kocası da aldatılıdıgı sanıyor aynı eve gırıyorlar cunku adamla 1 saat cıkmıyrolar fılan…. Işte adamda burda iyidi, hemen evliliği bittirme karar alıyor başkasın sevıyorsa yallah dıyor ama kız dıyor ama anlamıyor tabı aslada ınanmıyor… neyse olaylar oluyor kız zaten aşık adama aşırı üzülüyor , adamda aşık olduğunu anlıyor . kıza dıyor ki onla ne yaşarsa yaşadaysan geride kaldı senı affedıyorum dıyor yuhhhhh , o dönemde bunu affetceksın yok artık sacmalık geldi. Evet kız masum ama sacmalık zaten
Polis Şakaya Gelmez kitap yorumu
Kitap, para karşılığı şaka yapan bir grupta çalışan Beril ve onun şaka yaptığı başkomiser Engin arasında geçiyor. Şaka olarak Enginin arabasını pembeye boyanması sonucu tanışırlar ve birbirlerinden pek haz etmezler. ilerleyen zamanlarda birinin yaptığı şeye diğerinin sürekli karşılık vermesi ve atışmaları eğlenceli olsa da bi süre sonra bu cidden sıkıcı oldu. Berilin sürekli Enginin operasyonlarında bulunması ve 3 kere yaralanması( yaralanmadan kastım kurşun sıyırması ve tırnak çekilmesi vb şeyler) bana mantıklı gelmedi. Duygusal olarak yakınlaşmaları için yazılmış olsa da bu kadar fazla olması fazla geldi. Neyse bu şekilde atışırken birbirlerinden hoşlanıp evleniyorlar. Başta güzel giden bir evlilikleri olsa da bir gün herşey değişiyor.
Engin Berile timinde bir casus olabileceğini söylüyor. Beril arkadaş grubuyla bu konuda konuşurken arkadaşlarının ona ' Adamın kalbini çaldın evlendin belkide casus sensindir' yazdıklarını Engin görür ve Berilden şüphelenir. Beril arkadaşlarının şaka yaptığını söylesede Engin inanmaz. Çocuk gibi şaka yapıp durmayı bırakmasını ve ciddi olmasını söyler. Beril ise bu ithamdan ve sözlerden sonra evliliğini sorgular. Onun istediği gibi daha ciddi ve soğuk davranır. Bir süre sonra Engin sevdiği kadının bu olmadığını, ona yanlış yaptığını anlar ve af diler.
Engin o kadar haksızdı ki aklıma geldikçe sinirleniyorum. Ne demek karından şüphe etmek. Neymiş beyfendi anasına babasına bile güvenmezmiş. Yallah onların yanına o zaman. Berilin kesinlikle affetmemesi gerektiğini düşünüyorum. Ama malesef affetti.
Kitapta sevdiğim nadir şeylerden biri arkadaşlarının onlara yaptıkları dördüz bebek şakasıydı. İkiside kara kara bebeklere nasıl bakacaklarını, nasıl yetişeceklerini düşünüyorlardı. Bir an ben de inanmıştım sonra şaka olduğu ortaya çıkınca hep