Bir Vatan Nasıl Sevili ~ Oxana Timofeeva
Timofeeva, Sovyetler Birliği’nin çöküşüne tanıklık etmiş bir filozof, düşünür. Bu yüzden Bir Vatan Nasıl Sevilir yalnızca vatan fikrini değil, dağılmış bir ülkenin ardından hafızanın, kimliğin ve aidiyetin nasıl değiştiğini de sorgulayan bir kitap.
Altını çizdiğim cümlelere bakınca aslında beni en çok çeken şeyin kimlik ile hafıza arasındaki gerilim olduğunu gördüm.
Kitapta yazarın ilgilendiği şey daha kişisel bir yerde duruyor.
Çocukluk, hafıza, dil, kökler. Ve insanın kendisini ait hissettiği o görünmez yer. Kitabı okurken en çok hoşuma giden şey, aidiyeti romantikleştirmemesi oldu.
Ve şunu çok derinden hissettim: İnsan bazen doğduğu yere dönemez. Bazen dönmek istemez. Bazen dönse bile, yıllar önce bıraktığı o yeri yerinde bulamaz. Coğrafya değişir, sınırlar silinir, sokaklar başkalaşır.
Ama çocukluğumuzdan süzülüp gelen bir koku, mutfaktan yükselen o tanıdık yemeğin buharı, yarım yamalak hatırlanan bir ninninin ezgisi veya bir kelime, içimizde bir yerlerde inatla yaşamaya devam eder. İşte o an en sarsıcı gerçeği fark ederiz.
Vatan haritada değil, hafızadadır.
Timofeeva’nın metni, bana sınırların ve siyasetin ötesine geçip kendi içimdeki o görünmez yurdun izini sürdürdü. Aidiyeti coğrafyadan koparıp hafızaya teslim eden, köke dair muazzam bir okuma deneyimiydi.
Kısacık bir kitap ama içinde büyük anlamlar taşırken okura da şu soruyu sorduruyor;
İnsan doğduğu topraklara mı aittir, yoksa anılarını, kokularını ve hafızasını biriktirdiği yere mi?
Nedense vatan söz konusu olunca, efkarlanıyorum ben
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
Yazarın kalemi, kitabın konusu akıcılığı çok güzel çok sevdim yarım bırakmamın nedeni klostrofobik ortamı oldu çok zorladı beni o yüzden yarım bıraktım ama psikolojik gerilim sevenler kaçırmasın derim
Reklam
Ak Topraklar, Selçuklu dönemine yakın bir tarihsel atmosferde, Anadolu’nun şekillendiği yılları ve bu coğrafyada yaşayan insanların hayatını anlatıyor.
Başta açıkçası içine girmekte zorlandım. Dönemin dili ve anlatım tarzı okuma hızımı oldukça düşürdü. Hatta bazı yerlerde geri dönüp tekrar okumak zorunda kaldım. Ve sürekli kitabı yarım bırakmak arasında gidip geldim. Ama sonunda bitirmeyi başardım
Zamanla hikâyeye biraz daha alıştım ama yine de kolay bağ kurduğum bir kitap olmadı. Daha çok sabır isteyen, yavaş ilerleyen bir okuma oldu benim için..
Genel hissim: Kolay okunmuyor ama dönemin atmosferini hissetmek isteyenler için farklı bir deneyim.
Aslı Utlu
Aslı Utlu
Son zamanlar oxuduğum kitablar içində ğn çtini olacağını düşündüm. Çünki ilk 150 səhifə işgəncə kimi gəldi. Ciddi ciddi bir aea yarım buraxmağı belə düşündüm.
Amma sonra toparlandı. Maraqlı gəlməyə başladı və özünü oxutdu.
Uyku problemi bazen her yaştan insan için büyük bir sorun oluyor. Aklımızdan geçen düşünceler, gündelik yaşam içerisindeki problemler ya da korkular gibi bir çok nedenden dolayı uykuya geçmekte zorlanıyoruz. Bu durum çocuklar için çok daha önemli kesinlikle. Çünkü sağlıklı bir büyüme için uyku düzenini sağlamak gerekmektedir.
Yayınevinin çocuklar için ne yapmalısın serisi bu noktada yardımcı bir rehber niteliğinde karşımıza çıkmaktadır. Eser, çocuklara uyuyamamanın zaman zaman herkesin yaşayabileceği doğal bir durum olduğunu anlatırken, gevşeme teknikleri, olumlu düşünme yöntemleri ve düzenli uyku alışkanlıkları geliştirmeye yönelik öneriler sunuyor. Etkinlikler ve uygulamalı alıştırmalarla çocukların gece kaygılarını azaltmayı, kendilerini daha güvende hissetmelerini sağlamayı ve sağlıklı bir uyku düzeni oluşturmalarına destek olmayı amaçlıyor. Aynı zamanda ebeveynlere de çocuklarının uyku sorunlarını anlamaları ve onlara uygun şekilde yardımcı olmaları konusunda yol gösteriyor.
Kitabın içerisinde uyku ile ilgili de bilgiler yer almakta. Kim kaç saat uyumalı yaş gruplarına göre zaman süreleri, yeteri kadar uyku düzeni olmadığında yaşanabilecek sorunlar ve bunlarla baş etmeye yöntemleri ile ilgili de bilgiler verilmiş. Yatmadan önce bir yarım saat kadar rahatlatıcı ve eğlenceli bir aktivite bulmalari gerektiğinin altını çizmesi ile bu sorunu çözmek noktasında fikir verici olmuş.
Bir kitaptan çok, bir his...
"Melisa Kesmez okumayı neden bu kadar sevdiğimi bir kez daha hatırlattı Bazen Bahar. Çünkü onun hikâyelerinde kendimden bir parça buluyorum hep. Büyük olaylar anlatmıyor; bir bakışta, bir sessizlikte, yarım kalmış bir konuşmada saklı duyguları çıkarıp önümüze koyuyor.
Kitaptaki karakterlerin çoğu biraz eksik, biraz yorgun, biraz da hayata yetişmeye çalışan insanlar. Belki de bu yüzden bu kadar tanıdık geliyorlar. Okurken sık sık 'Evet ya, insan tam da böyle hissediyor bazen' dediğim çok oldu.
Melisa Kesmez'in dili yine çok sade ama bir o kadar da derin. Bazı cümleleri öylece okuyup geçemiyorsunuz; durup düşünmek, hatta biraz da kendinize dönmek istiyorsunuz. Benim için Bazen Bahar, yalnızlıkla, özlemle ve yeniden başlayabilme ihtimaliyle ilgili sıcak bir okuma oldu.
Kitabı bitirdiğimde içimde hüzünle karışık bir dinginlik kaldı. Sanki uzun zamandır görüşmediğim bir dostla oturup saatlerce konuşmuşum gibi... Ve evet, bazen bahar gerçekten de insanın içine geliyor."
Reklam
Reklam