Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen, Rüzgârların, nehirlerin, kusların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol; Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra,
Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,
Hatırla ki mahser günüdür
Ortaliğa düşmüşüm seni arıyorum.
“İnsan yaş aldıkça hayallerini yavaşça unutup tamamen bir köşeye fırlatıyor ve zamanla, hayatın gerçekleri kişinin içindeki tüm enerjiyi yok ediyordu.”