Yirmi bir yaşımızda cesur değiliz. O yaşlar küçük korkaklıkların yaşı. İnsan o yaşlarda çok kolay inciyor, çok çabuk yaralanıyor ve ilk dikenli sözde pes ediyor.
Acaba bu dünyada kendi çekingenliklerini kıramayan, körlükleri ve aptallıkları ile gerçeği kendilerinden gizleyen bir duvar ördükleri için acı çeken ve çekmeye devam eden kaç insan vardı?
İçinde uzun yıllar yaşadığım bir kentin, nerdeyse birlikte büyüyüp, nerdeyse kimliksizliğiyle özdeşleştiğim bir kentin bilmediğim bir noktasına asılmışım duygusu içindeyim.