Üç gündür ateşim bir çıkıyor bir iniyor, burnum çeşme gibi, kaç rulo tuvalet kağıdı tükettim bilmiyorum. Hiç sevmiyorum hasta olmayı, iyice yalnızlık ve hüzün çöküyor üstüme.
Yalnızlık bir yanıyla harika, kimsenin isteklerini uymak zorunda değilim. Ama yatağa girdiğimde anlamsız bir korkuya kapılıyorum, sanki kimsem yokmuş, ölsem kimsenin haberi olmayacakmış gibi.