Yanlış Hesaplar Her Zaman Kötü mü Noktalanır?1000Kitap
Evdeki hesabın çarşıya uymaması her zaman kötü mü sonuçlanır? Lucy Maud Montgomery'nin Yeşilin Kızı Anne-1 isimli kitabını okurken sürekli bu atasözü aklıma geldi çünkü olaylar erkek evlat edinmek istenirken gelen bir kız çocuğu ekseninde gelişmekte. Eser; Matthew ve Marilla Cuthbert kardeşlerin ev vs işlerinde yardımcı olması için bir erkek evlat edinmek isterlerken evlat olarak gelen bir kız çocuğunu ve devamındaki olayları ele almakta.
Kitabı yaklaşık iki hafta önce okuyup bitirdim o yüzden bu incelememde bazı noktaları atlamış olabilirim. Eksiğim olursa affola, bunları belirtmeniz benim için eşsiz bir katkı olur. Bununla birlikte eserdeki bazı olaylara değineceğim için bu inceleme yazısı spoiler içermektedir.
Daha çok gençler ve genç yetişkinlere hitap edecek şekilde yazılan roman; 8 kitaplık bir seri. İncelemeye konu olan bu ilk kitapta evlat edinilen Anne Shirley'in evlat edinildiği sıra olduğu 11 yaş ve 16 yaş aralığındaki olayları ele almakta. Olay kurgusu çok güzeldi. Herhangi bir mantık hatası gibi bir şeye rastlamadım. Olaylar okuru doyurucu bir biçimde sunulmuştu; ne çok gereksiz uzun ne de çok üstünkörüydü.
Romanı okurken birçok duyguyu, düşünceyi hissedip deneyimledim. Yani anlatılanların okura hitap etmesi geçmesi çok güzeldi. Hissettiğim, deneyimlediğim temalara kitaptan örnekler verecek olursam:
1) Marilla ve Matthew'in erkek çocuk yerine yanlışlıkla bir kız çocuğu evlat edinmesinde hem Anne'in hem de Marilla&Matthew kardeşlerin yaşadığı hayal kırıklığını hissettim.
2) Anne ve Diana'nın tanışması ve arada sımsıkı bir dostluk bağının oluşması bana çocukluk arkadaşlığı gibi saf, temiz bir değeri tebessümle yad etmemi sağladı.
3) Anne'nin Diana'ya meşrubat ikram edecekken yanlışlıkla şarap ikram etmesi bazen hayatta hiç istemeden olsa da
Puan vermedi·416 syf.·
2026 43. kitabı
Serinin bu kitabındaki olay akışını diğerlerine göre daha az beğenmeme rağmen yazarın dili ve hayal dünyası, yapmış olduğu doğa tasvirler beni her türlü kitabın içine çekmeyi başardı. Montgomery'nin sözcükleri ustalıkla ve incelikle seçişi, cümleye işleyişi her daim ona hayranlık duymama sebep oluyor. Benim için tek eksi yönü -yazarın eserleri tüm yaş grubuna hitap etse de- bu kitabında çoğunlukla çocukların başından geçen olaylara yer verdiği için ilerlemesinin zor oluşuydu.
*Kitap son bölümüyle gönlümü fethetmeyi yine başardı :) ♡
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
ALTI HARFLİ BİR TATLI: M E L T E M
Yazarın söyleme bilmesinlerden sonra okuduğum ikinci romanı. Türk aile yapısının son 20 yılda nasıl değiştiğinin kanıtı aslında roman. Çok uzaklara gitmemek gerek Türk aile yapısı son 20 yıldır geniş aileden çekirdek aileye geçti. Genis aile kültürü ile büyümüş dede nineler ya da yaşlılar huzurevi karşıtı. Çünkü büyüklerinden öyle görmemişler. Yeni nesil ise sürekli şehir hayatının içinde koştururken dönüp bunlarla ilgilenecek zamanı yok. İki romanda da aile üzerine. Yazarın empati yeteneği cok iyi. En çok bu romanda hosuma giden bir tarif defteri. Bababbneden kalan yazım hataları ile el yazısı ile yazılmış tarif defteri beni com eski günlere götürdü. Benim annemin tarif defteri yoktu ama keşke olsaydı. Hatıra olarak kesin bende saklardım. Annesinin terk ettiği Meltem ve çocuklarınin onunla ilgilenmediği Selime Teyzenin gözünden anlatılıyor her şey. Romanın sonunda ikisi de ortak bir noktada buluşuyor. Selime Teyze yeniden çocuklarına dönmek için yola çıkarken onun akıbeti belli değil. Ancak Meltem tüm dertlerini tarif defterinin arasında bulduğu dedesinin yıllar önce çözdüğü minik bir bulmaca sayfasında buluyor. Altı harfli bir tatlı demiş bulmaca dedesi MELTEM yazmış. Kitapta geçen yaşlılarin kullanıp gençlerin bilmediği kalıplaşmış sözler de hoş. Tavsiye kitap
Bir kahve içtiler ve…·192 syf.·
9/10
2020 26. kitabı
- Her şey huzursuzlukla başlıyor. Kitabı bölüm bölüm incelemek istedim. Her hikayede aslında tıpkı vahdeti vücut gibi aynı ana yola ulaşan tali yollar gibi kısa mesajlar var.
I. BÖLÜM
1) Aynalı Baba ile Konuşma
ilk çatışma: “Kalbimle inkâr ettiğimi aklımla, aklımla inkâr ettiğimi kalbimle kabul ediyordum.”
“Yalnızca ben “var”ım. Çünkü “hiç”im ve “yok”um. Varlığım mutlaktır. Yokluk, bağımlı olan için vardır. Mutlak “varlık”tır, “var”dır.”
↳ Vahdet-i Vücud (varlığın birliği)
“Ben” insan egosu değil, ilahi varlığın bir yansımasıdır. Tasavvufta insan kendi başına bir varlığa sahip değildir. Bir aynanın içindeki görüntü gibidir. Ayna çekilirse görüntü yok olur. Kişi kendi benliğini yok saydığında geriye kalan tek gerçeklik Allah’tır. - Benliğimden vazgeçtiğim an, gerçek varlığın bir parçası olduğumu anlarım. -
Eğer bir şey mutlak ise onun dışında bir varlıktan söz edilemez. Evrende her şey tek bir kaynaktan geliyor. Mutlak varlık için yokluk diye bir kavram yok. Eğer bir şey mutlaksa, onun zıttı yokluk imkânsızdır.
Özet: ölmeden önce ölünüz. Benim bu küçük, sınırlı ve aciz benliğim aslında koca bir hiçtir. Ben bu hiçliği kabul ettiğimde aslında her şey olan o Mutlak Varlık ile birleşirim. Gerçekten var olan tek şey O’dur ve ben O’nun bir yansımasıyım. Kitabın ana felsefesi budur. Bu anlayışla yazılan diğer eserleri toparlamak gerekirse en bilinenleri:
(1) Muhyiddin İbnü'l Arabî = Fususü'l Hikem (fikir babası - en büyük şeyh)
(2) Mevlana = Mesnevi
(3) Yunus Emre = Ete kemiğe büründüm, Yunus diye göründüm
(4) Hallac-ı Mansur = “Enel Hak” - Ben Hakk'ım. Canını vermiştir.
(5) Spinoza = Etika
→ Mantıkut Tayr (Kuşların Dili)
→ Hay Bin Yakzan → Dünyanın ilk felsefi romanı
→ Siddhartha
2) Yokluk Tepesi
Filibe’yi biraz araştırınca– Bulgaristan / Plovdiv (Alimler yatağı)
Meriç
Kalbinize dokunan, hayata farklı bir bakış açısı sunan, doyuran, bunu yalın bir dille başarabilen, okudukça size dostça yaklaşan bir arkadaşla hasbihal eder gibi huzurlu hissettiğiniz, bu toprakların kültürünü ve insanını çok iyi tanıyan yerli bir ruh sağlığı kılavuzu... Okumanızı tavsiye ederim.
"Ölüyorum.
Bu kez sahiden ölüyorum.
Gelecek misin yasıma?
Boz Atlı Hızır gibi son nefesime yetişecek misin?
Ucunda ölüm var Heves Ali'm, ucunda elbette ölüm var.
Gelmeyeceksen, elini son kez omzuma koymayacak, alnımı öpüp yolculamayacaksan , bağışlanma dilemeyeceksen; adını aldığın Ali hakkına söyle bari: Sahiden sevdin mi beni?"
Yarım asır önce ayrılan Heves Ali ve Ağıtçı Kadının romanı. Acısını ölülere ağıtlar yakarak dindirmeye çalışan bir kadın. Heves Ali'yi aramak için yollara düşmüş ve son nefesine kadar aramaktan vazgeçmemiş bir kadın. Ölüm, aşk, yas ve yarım kalmışlıklar.
Şehir şehir gezerek sadece Heves Ali'sini aramaz ayrıca gittiği her yerde hayatın trajik yanlarına, kavuşamayanlara, memleketin yaralarına da ağıtlar yakar.
Bir şans verip okunmasını tavsiye ederim.
