Bakışlarının ve davranışının zavallıca bir pantomim olduğunu görüyordu. Basmakalıp danslar gibi, yillarca yinelene yinelene butun anlamlarini yitirmisti. Kendiligindenligini, dogal anlamini ve anlik davranis olma niteligini yitirince, bu yaptiklari ona dayanilmaz bir agirlik veriyordu, sanki bileklerine onar kiloluk agirlik asilmisti.