Ama ne var ki, Sarıkamış‘tan sonra Enver Paşa, artık Hürriyet kahramanı Enver Bey değildir. Şair ve yazar Süleyman Nazif’in dediği gibi: “Enver Paşa, Enver beyi öldürmüştü!” sözünde, gerçeğin büyük bir payı vardır… 
Heyecanlandığında veya sabırsızlandığında hep yaptığı gibi tek ayağının üstünde durup diğer ayağını elinde tutan ve sakalım kıvırıp düğümleyen Sulpicius meseleyi özetledi: "Evet, Livius asla okuyucu sıkıntısı çekmeyecek. İnsanlar iyi bir yazarın onlara 'antik erdemi' savunmasına bayılırlar, hele yazar günümüz uygarlığının bu eee ulaşmayı imkansız kıldığını da söylüyorsa. Sadece gerçeği anlatan - 'tarihin cesedini yeryüzüne çıkaran cenazecilerden olan' (zavallı Catullus, soylu Pollio'dan bahsederken öyle der) - sadece olanları aktaran yazarlarsa - kendilerini ancak iyi bir aşçı ve Kıbrıs şarabıyla dolu bir mahzen sayesinde dinletebilirler."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Homoseksüellik, çok değil kırk elli yıl öncesine kadar birçok Batı ülkesinde hapis cezası öngörülen bir suç sayılmaktaydı. En iyi bilinen örnek 19. yüzyıl sonunda, İngiliz yazar Oscar Wilde'in eş cinsel olduğu için hapse mahküm olmasıydı. 1960'larda cinsel özgürlük talepleriyle birlikte bu ülkelerde hukuki durum da farklılaştı. Avrupa Birliği sürecinde eş cinsellere yönelik hak ihlalleri, cinsel ayrımcılık olarak kabul edilmeye başlandı. Ancak medeni hukuk alanında uzun süre bir adım atılmadı. Eş cinsel evlilikleri ilk kabul eden Kuzey Avrupa ülkeleri olacaktı. 1990'lardan sonra bu eğilim Atlantik'i aştı ve ABD'ye sıçradı. Eş cinsel evliliği onaylayan ilk ülke 2001 yılında Hollanda oldu.
"Yaşamak nefes alıp vermek değildir." Bunu ne çok söylerdin Zelal. Yaşadığımız her ânı özel kılmaya çalışırdın, ille de bir anlam katardın, ne yapar eder ikimize ait bir dünyanın hatıralarını yaratırdın; birikirdi ve yarınımızı da güzelleştiren sıcak anılara dönüşürdü onlar. Ben pek önemsemez, fark etmezdim bile bu bilinçli davranışlarını. Belki de tek tek notalar halindeyken duyamazdım, kavrayamazdım o müziği; sonra hepsi birleşir, muhteşem bir senfoniye dönüşürdü adeta. Neyi, niye yaptığını o zaman daha iyi anlar, büyülenirdim. Ben sabahları kahvaltıyı hızlı hızlı, ayaküstü atıştırarak geçiştirmeye çalışırdım mesela, sense her tabağı özenle hazırlar, omletin kenarına taze fesleğen yaprakları yerleştirirdin. Ben elime geçeni üstüme giyer, yalapşap giynmekte bir beis görmezdim; sense gömleğime yakışan ceketi zorla sırtıma geçirir, kendin de neşeyle süslenip öyle dışarı çıkardın; her an cıvıl cıvıl, kıpır kıpır görünürdün. Ben telaşla alelacele öpüşür, sevişirdim, sense sevişmelerimizi efsunlu bir ayine çevirirdin, aklım giderdi.
Ben toplumu çok umursamaz, yazılarımı yazar geçerdim; sense onca işinin arasında sendikaya uğrar, mitinge, yürüyüşe giderdin. Sen her şeyi çok güzel eylerdin Zelal ve ben sana her gün yeniden yeniden âşık olurdum.
Kıskanırdım seni, çok kıskanırdım, çaktırmazdım ama, erkeklik gururumu indirmezdim. Seni ne kadar sevdiğimi anlatabildim mi, gösterebildim mi? Hayır, bunu yapmadım, yapamadım. Kahrolası erkekliğimi aşıp da özgürce senin kollarına atılamadım. Belki de içe hissettin aşkımı, anladın beni. Oysa yapacaktım, ileride çok daha farklı bir adam olacaktım, zamanımız çok diye düşünüyordum Zelal. Yaşanacak koca bir ömür vardı önümüzde, bazı şeyleri ertelemenin ne zararı olabilirdi ki!
… insanın alnında ne yazılıysa o olur, tanrı alın yazısını kendi bildiği gibi yazar ve böyle yazmayı da yeğler.
Stalin’nin ölümü
Yine de, istesin ya da istemesin, Thomas Bernhard yazar olduğu iddiasını taşıyan herkese örnek olmak için sonsuza kadar yaşayacak.
