Yanlış bir şey
yapmadan yıkımlara iç içe olmak: Adorno’ya
göre ilk günahın özünde tam olarak bu vardır.
Trajedi geleneğinde karşımıza çıkan, kendisi
suçsuz olduğu için başkalarının günahlarını
üstlenen günah keçisinin “suçlu masum”
imgesiyle yakından bağlantılıdır bu algı.
Wilde, hiçbir şeyin - cinsel kimlik de dahil - hiçbir zaman tümü ile kendisi olmadığını ve bunun böyle olduğu ânın da ölüm olarak bilindiğini biliyordu.
İngilizleri maskara eden tanınmış başka bir şahsiyet olan Bemard Shaw, İrlandalılar için İngilizler'in ciddiyetinden daha komik başka bir şey olmadığına işaret eder. Wilde'ın züppeliği, yüksek ahlâktan ve metafizik derinlikten nefreti, üsluba, maskelere, sığlığa ve görünüşe dayalı aşk ilişkileri aslında kendi başına bir politikadır.
Wilde'nın kısa hiciv şiirleri, alışılagelmiş bir sözün bir iki sözcüğünün değiştirilmesiyle İngiliz klişelerinin yıkıcı bir tarzda mahvedilmesidir. Wilde, tersine çevirmeye cinsel anlamın dışında da inananlardan biri. Tipik bir biçimde karşı çıkmak için karşı çıkan İrlanda espri anlayışı, kendisinden üstün İngilizlerin sadeliğine karşı daha aşağı sınıftan birinin darbesi gibi. Eğer antitez üretmek, düşüncenin normal alışkanlıklarından biri ise, İrlandalıların alışılmış kinayeleri, mecazları, paradoksları, ince alayları ve karşıtlığı içeren söz sanatları da onların birer alışkanlığı - Joyce buna 'aynı ânda iki düşünce' diyor