Deniz Demirsoy
@yazarakli
"En iyi bildiğim iştir yalnız kalmak. İnsanlarla temas ya beni incitiyor ya onları. İflah olmaz bir uyumsuzum."
Dücane Cündioğlu
1456 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Yarası olmayan bir ruh, yaşamamış bir ruhtur.
Sayfa 8
Ümmühan isimli okura yanıt verildi
Deniz Demirsoy
Maalesef evet.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Masaydım, Meseydim"
Puan vermedi·176 syf.·
2019 11. kitabı
Koşmasaydım yazamazdım, uyumasaydım kalkamazdım, çalışmasaydım başaramazdım, yapmasaydım olmazdı, gitmeseydim gelemezdim, okumasaydım bilemezdim, yazmasaydım anlatamazdım, anlatmasaydım anlamazdı, içmeseydim çıkaramazdım, yemeseydim ....(neyse bu kısmı boşverelim) masaydım, meseydim, masaydım, meseydim hep bi masaydım, meseydim. Hayatımızda her şey bir sebep sonuç ilişkisi. Herkesin kendine göre bir "masaydım"ı "meseydim"i var. Herkesin "masaydım"ı kendine özeldir ve sadece kendine o etkiyi yapabilir. Sevgili Haruki Murakami'nin ilham perileri koşarken gelip ona yarenlik ediyor. Yazdığı Roman konularının sabah erken saatlerde koşarken zihninde canlandığını söylüyor. Bazı insanların amuda kalkarak bu etkiyi yaratmaya çalıştığını düşünürsek koşmayı, daha geçerli ve yararlı bir eylem şekli olarak görmek hiç de kötü bir fikir sayılmaz kanımca.
Bu kitap, sevgili yazarımızın tüm samimiyetiyle kaleme aldığı, okuyucu ile sohbet ederek yaptığı anlatıyı, tadından yenmez bir hale getiren çok kıymetli bir eser.
Hayatta hepimizin olmazsa olmazı olan şeyler vardır. Önemli olan bunları bize hizmet edip hayatta ki başarılarımızı taçlandırak şekilde senkronize edip maksimum oranda fayda sağlamaktır. Bazı insanların en büyük başarısı okeyde taş çalmak olurken, bazılarının ise ay'a ayak basmak olduğu bir dünyada bu ikisinin arasında ki uçurum insanoğlunun kapasite bakımından ne kadar geliştiğini ya da gelişemediğini (evrilemediğini) gözler önüne seriyor. Önemli olan votka vişne, ya da votka elma değildir, bunu ne amaçla içtiğinizdir. Yani kaba taslak anlatacak olursam, her hangi bir amaca giden her yol mübah değildir. Amaçları taçlandırıp başarıya ulaştırmanın tek yolu kendinize uygun bir masaydım yada meseydim (bkz. üstte) bulmanızdır. Her hangi bir konu da uzman olmanın tek yolu, o
Evren isimli okura yanıt verildi
Deniz Demirsoy
Teşekkür ederim.
Puan vermedi·374 syf.·
2019 4. kitabı
Bu adam gerçekten deli.
Günümüzde olsa 46 raporu verip elini kolunu bağlar tımarhaneye kapatırlar ya da zararsız diye halkın içine salarlar.
Adam insan kudretinin farkına varmış gibi görünüyor ve bunuda alenen söylemekten hiç geri durmuyor. Cadı avcıları tarafından yakalanıp Engizisyon mahkemeleri tarafından yargılanıp diri diri yakılmaması ya da cilalı giyotin ile başı gövdesinden ayrılmaması büyük şans doğrusu. Adam deliliğin dibine vurmuş yalayıp yutmuş üstüne hazımsızlık çekip ağız yoluyla insanların üstüne kusmus desem yeridir. Bilindiği üzere spoiler vermiyorum bu kitap içinde bu alışkanlığımı değiştirmeyeceğim.
Günümüzde söylenceler söyleyen kişinin mevkisine göre değer kazanıyor maalesef. İnsanların gözünde değerimiz kadar dinlenip değer veriliyor söylediklerimiz. İster deli olun ister aptal olun söylediklerimizin bir anlam kazanması dinleyenlerin bize olan tutumuna göre değişiyor. Objektif yaklaşımların neredeyse yok olduğu günümüzde yerimizi insanların gözünde işe yararlığımız belirliyor. Hal böyleyken çoğu zaman içimize atıyoruz bütün düşüncelerimizi, duygularımızı çünkü değersizlik duygusu ile yanıp kül olmaktansa hiç konuşmamayı bir görev bilip yüreğimizi dağlıyoruz. Sonra da ya şair oluyoruz ya da deli. Aslında düşünüyorumda herkes birbirini anlasa değer verse, ön yargılarını halı altına süpürüp sonra da domestosla yıkasa üstüne bir de arap sabunu ile cila çekse ne şair çıkardık ne de deli olurduk. Çok monoton kabul ediyorum ama hiç yaşamadık ki nereden bileceğiz nasıl olduğunu.
Düşünsenize hiç kimse tarafından ön yargıya maruz kalmadan güllük gülistanlık bir hayat sürüyoruz, pardon ya bu başka bir parelel evrende ki dünyanın konusu çünkü burada öyle dünya yok.
Okuyan herkese teşekkür ediyorum. Okumadan beğenenleri de vişneli votkaya havale
Şerife Karakaya isimli okura yanıt verildi
Deniz Demirsoy
Teşekkür ederim.
Puan vermedi·424 syf.·
2019 2. kitabı
Herkesin içinde patlamaya hazır bir delilik vardır. Yazarımız kitapta gerçekten deli olan insanların olaylara verdiği tepkilerden ve bu olayların içlerinde ki deliliği nasıl tetiklediğinden bahsetmektedir. Bu güne kadar yaptığı incelemeler ve şahit olduğu vakaları örnek vererek bize asıl deliliğin nasıl bir şey olduğunu söylemektedir. Deliliğin aslında sanılandan çok derin kökleri olduğunu ve her insanın potansiyel deli olabileceği fikrini sıcak tutarak her bölümde buna değinmektedir. Verdiği örnekler gerçekten deliliği dibine kadar yaşayan ve bu yüzden hayatını idame ettirmekte zorlanan ya da idame ettiremeyen insanların gerçek yaşantılarından oluşmaktadır. Bunun yanında birde gizli delilerden bahsetmektedir. Aslında herkeste bulunan bir özellik olduğunu savunmakla birlikte tetikleyici unsurlar ortaya çıkmadıkca hep saklı kalarak ya da kişinin bunun farkına vararak sadece kendi içinde bu deliliği yaşadığını belirtiyor.
Kişilere göre artık delilik göreceli hale gelmiş çeşitli sınıflandırmalarla karşımıza çıkmaktadır. Tıp literatüründe kabul görmüş tescilli özelliklere sahip delilik kavramını bu yüzyılda daha geniş kapsamlı olarak gün yüzüne çıkmış halde bulmamız çok olası bir ihtimal. Çünkü gelişen yada geri kalan toplumlarda bireylerin yaşadıkları olaylara ve durumlara göre geliştirdikleri yeni ve özgün alışkanlıklar çeşitli isimlerle önümüze çıkıyor. Tabii ki bunların hepsinin ana temasını delilik ve bunun sınıflandırılmasını içeriyor. Çoğu zaman birbirimizin davranışlarını anormal ve çılgın bulduğumuzda "delisin sen" diye bir tabir kullanırız. Delilik gerçek anlamında bu kadar basit dile getirilen bir şey olmamalıdır. Çünkü anormalliğin ve çılgınlığın bir sınırı vardır. Oysa delilikte sınır yoktur. Kişinin pençesine düştüğü delilik durumunun seviyesi ilerledikce
Leylm isimli okura yanıt verildi
Deniz Demirsoy
Teşekkür ederim.
Puan vermedi·148 syf.·
2019 1. kitabı
Siddhartha, benim, Hint düşüncesinden kurtulup özgürleşmemin dışavurumudur. tüm dogmalardan kurtulmak için tuttuğum yol Siddhartha'ya götürdü beni; yaşadığım sürece de bu yolda ilerleyeceğim doğaldır... Tüm dinlerde, insanların benimsediği tüm inanış biçimlerinde ortak olan yanı, tüm ulusal ayrımları aşan, tüm ırkların, tüm bireylerin benimseyebileceği şeyi yakalamaya çalıştım bu kitapta.'
HERMANN HESSE
Siddhartha (sidarta) çocukken bile çok farklıydı, herkesin gıpta ile baktığı, çocukların arkadaş olmak için can attığı, anne ve babaların çocuklarına örnek gösterdiği içine kapanık kendi kafasında yaşayan ve ailesinin örf adetlerine sıkı sıkıya bağlı olan farklı bir çocuktu. Onun kafasının içi tıpkı sonsuz uzayı andırıyordu. Bitmek bilmeyen bir bilgi açlığı öğrenme isteği bütün zamanını alıyordu, Kendini bir türlü soyutlayamıyordu bu düşüncelerden. Bu yüzdendir ki mutlu olamıyor sürekli bir arayış içinde buluyordu kendini. Sırf bu yüzden evinden ayrıldı en yakın dostunu da yanına alarak düştü yollara hakikate ulaşmak için, kendini bulmak için gezdi durdu. Diyar diyar, şehir şehir gezdi, her gittiği yerde biriyle karşılaştı birilerinden bir şeyler öğrendi ama tatmin olmadı, bir türlü içinde ki açlığı tatmin olmaz bu isteği köreltemedi. Sonra Gautama Buddha ile yolları kesişti. Buddha'nın vaazlarını dinledi, onunla sohbet etti ve ne yazık ki onu çok sevmesine rağmen onun da felsefesini benimseyemedi, ve en yakın arkadaşı Govinda'yı Buddha ile bırakarak yoluna devam etti Buddha'nın yanından ayrıldıktan sonra bir anda kafasında şimşekler çaktı ve işte o zaman bazı şeylerin farkına vardı. Çocukluğundan beri aradığı şeyin aslında kendi içinde olduğu bilincine vardı. Sürekli inkar ettiği, sürekli görmek istemediği, sürekli kaçtığı kendi öz benliğini kabullenerek ve onu
Leylm isimli okura yanıt verildi
Deniz Demirsoy
Teşekkür ederim.