"İçimde bir erime hissettim, parçalanmış yüreğim ve öfkeli elim bu yırtıcı dünyanın aleyhine dönmüş değildi artık. Bu yatıştırıcı vahşi onu affettirmişti. Orada oturuyor, bir fiil kayıtsızlığı içinde hiçbir medeni ikiyüzlülüğün ve kibar hilekârlılığın gizlenmediği bir tabiatın ifadesiydi. Evet yabaniydi; görülecek bir şeydi yine de ona gizemli bir yakınlık duymaya başladığımı hissediyordum."