GökyüzününBataryaları ile Yeşil Kalkan serisinin üçüncü kitabını da keyifle okuduk.
Bu kez hikâyemiz bizi ilkbaharın tazeliğinde yenilenebilir enerji ve güneş enerjisiyle tanıştırıyor.
Mina'nın dedesinin evinde başlayan merakı, çocukları hem eğlendiren hem de düşündüren bir keşif yolculuğuna dönüşüyor.
Güneş panellerinin nasıl çalıştığını, doğaya zarar vermeden enerji üretmenin mümkün olduğunu ve çevremizi korumanın önemini sade, anlaşılır ve sıcacık bir dille anlatıyor.
Kitabın en sevdiğim yönlerinden biri, çocuklara bilgi verirken bunu hikâyenin akışını bozmadan yapması oldu.
Mina'nın bitmek bilmeyen soruları, çocukların merak duygusunu desteklerken bilimsel düşünmeye de güzel bir kapı aralıyor.
Ayrıca kitap sonunda yer alan etkinlikler ve atölye çalışmaları, okuma deneyimini daha da zenginleştiriyor.
Çevre bilinci, sürdürülebilir yaşam ve yenilenebilir enerji gibi önemli konuları çocuklara sevdirmek isteyen ebeveynler ve öğretmenler için çok güzel bir kaynak.
Hem öğretici hem eğlenceli hem de ilham verici bir kitap.
Çocuklara çevre sevgisini ve doğayı koruma bilincini kazandıran sıcacık bir hikâye arıyorsanız, bu kitabı gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
1=Tepe Sarayburnu: (Ayasofya Topkapı sarayı ve Sultanahmet Camii) bulunur. öncesinde Ana tanrıça tapınağı, Artemis tapınağı Ve Mitra Dini izleri burada yer alır .Kutsal tepelerden biridir. Yerebatan sarnıcı da bu bölgede gezgin Petrus Gillius tarafından ortaya çıkarılmış İstanbul’da 60’ın üzerinde sarnıç var.
2=tepe Çemberlitaş: Üzerinde güneş tanrısı bulunurdu. Nuruosmaniye camii ile taçlandırıldı.
3=tepe Beyazıt: dev boyutlu zafer takı bulunurdu. Boğa meydanı Forum Tauri Pluta ve Hera tapınakları yine bölgede yer almıştır. şu anda Beyazıt ve Süleymaniye camii yer alır
4=tepe Fatih camii: on iki tanrı tapınağı on iki havari kilisesi yer alır şu anda Fatih cami süslemektedir.
5=tepe yavuz selim: Maria Pammakaristos kilisesi yer almıştır Fethiye cami ve bir kısmı müze yapılmıştır. Ayrıca bölgede yavuz sultan selim camii bulunur.
6=tepe Edirnekapı: En yüksek tepe Blakhernai sarayı tekfur sarayı ve kariye kilisesi bulunur
7=tepe Koca Mustafa paşa: Mokios sarnıcı ve Acadius sütunu bulunur. Aya Andrea Entikrisi kilisesi yer alır. şu an apartmana dönüştürülmüştür.
Önemli bilgi : İstanbul ve Roma Yedi tepe üzerine kurulmuştur. Kehanetlere konu olmuş seçilmiş kutsanmış bir şehirdir.7 kutsal sayı olarak ifade edilir.
1=360 yılında Konstantin’in oğlu Konstantius tarafından inşa edilmiş Megale Ekklesia (Büyük Kilise ) adı verilmiştir. Aziz Yohannes Khrysostomos’un halk üzerindeki etkisine kızan imparatoriçe AElia Eudoxia imparator Arcadius kışkırtmış galeyana gelen halk tarafından kilise yakılmıştır.
2=415 yılında II Theodosius mimar Ruffinos yeniden inşa ettirmiş 13 ocak 532 de Nika isyanıyla yıkılmıştır. Justinyanus kaçmayı düşünmüş eşi kraliçe Theodor’a sayesinde Got süvarileri isyancıların üzerine salınmış tarihçi Prokopius göre 30bin isyancı kılıçtan geçirilmiştir.(Bizans’ta
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Selam kitap dostlarımm
Bugün beni duyguların derinliklerinde uzun bir yolculuğa çıkaran çok güzel bir şiir kitabıyla geldim.
N. Ozan Oğuz’un kaleminden çıkan bu eser, sadece şiirlerden oluşmuyor; aynı zamanda insanın iç dünyasına açılan sisli bir kapı gibi hissettiriyor.
Kitabı okurken kimi zaman denizin ortasında yalnız kalmış gibi, kimi zaman gökyüzüne bakıp geçmişi düşleyen biri gibi hissettim.
Şair; mutluluğu, özlemi, yalnızlığı, geçmişe duyulan hasreti, varoluş sancısını ve insanın kendi benliğini arayışını doğa imgeleriyle çok etkileyici şekilde harmanlamış.
Şiirlerde sürekli bir “arayış” hissi var. Sanki insan bir yere ait olmaya, kaybettiği bir şeyi bulmaya çalışıyor…
En çok etkilendiğim şiir ise kesinlikle “Lilit” oldu. O şiirdeki asi ruh, özgürlük isteği ve kırılmış ama hâlâ güçlü kalmaya çalışan kadın imgesi gerçekten çok etkileyiciydi. Şairin kullandığı betimlemeler o kadar güçlüydü ki okurken şiirin içinde kayboluyorsunuz.
Özellikle sis, soğuk rüzgar, zincirler ve karanlık atmosfer şiire büyüleyici bir hava katmış. Ben okurken hem hüzün hem de güçlü bir özgürlük hissi aldım.
Genel olarak kitapta doğa sadece bir dekor değil; duyguların dili olmuş adeta. Denizler, yıldızlar, bulutlar, dalgalar ve rüzgarlar karakterlerin hislerini anlatıyor gibi.
Şiirler sakin ama derin bir melankoli taşıyor. Okudukça insan kendi geçmişine, özlediklerine ve içindeki boşluklara dönüp bakıyor.
Şairin kalemini gerçekten çok sevdim. Umarım yeni şiirlerini ve diğer kitabı olan “Ufukasal”ı da okuma fırsatım olur. Şiir severlerin şans vermesi gereken, duygu yoğunluğu yüksek bir eserdi benim için.
VEDA
Yolcu olmasa neye yarar yollar, oteller
istasyonlar, havaalanları, kervansaraylar
Hoşçakalın hanında hamamında konakladığım
Karakollarında dayak yediğim, bayraklı
Kapılarından uzak durduğum şehirler
Ayrılığın da vardır elbet vakti saati
Ve gitmek
Daima bir itirazdır bu dünyaya
Devrim için savaşmayana komünist mi denir
Korsan mitingler, barikatlar, yoldaş türküler
İşçileri tarafından kovalandığımız fabrikalar
Devrim gelecek cümle eksikler bitecek, bitsin
inancından teoriler üreten ve kendimi yiğit
Düşmanı korkak sandığım gençliğim güzeldin
Yeşil mürekkeple yazılmış aşk mektupları
Saçlarını briyantine batırmış fotoğraflarım
Herbiri ciltlenmiş kitaplar, dergiler, albümler
Sektirmeden tutulmuş günlükler; otobüs
Ve tren biletleri, 100 kuruşluk Varlık kitapları
Kebikeçlere bırakıyorum şimdi hepinizi
On küsur yıl bir yastığa baş koyduğum kadın
Ağrıyan sevincimde izleri kalan sevgililer
Özleminizle, siteminizle, nefretinizle iyiydiniz
Yolcu ve hancı masalı bu, ardımdan su dökmeyin
Kapı kapanırken menteşeler incinir diyordunuz
Ama kalsın yine de bu vedada hoşçakal duygusu
10/10
2025 143. kitabı
Tam da aşk şiirlerini kendimden uzak tutmaya çalıştığım bir dönemde okuyorum seni. Ne yazık ki sen aşk şairlerinin en sultanısın. Acı, dramatik ve tutkulu bir aşkın/hayatın/şiirin içinden seslendiğinde, bu sesi işitmemek imkansız. İmkansızın şarkısını en güzel terennüm eden şiirlerinden sırtımı dönemedim. Bir kez daha açtığın çukura düştüm.
Klasik edebiyatla dünya şiirine yön veren İran edebiyatının, modern şiirde de etkili olabileceğini gösteren ilk şairlerinden... Çalkantılı bir hayatıyla (erken evlilik, boşanma, oğlunun elinden alınması, yalnız yaşama, evli adama aşk), tutkulu bir aşkla (İranlı evli bir sinemacıya gönlünü kaptırmış, dışlanmış, yalnızlaştırılmış, içe kapanmış, kara sevdalı bir yürek) ve erken ölümüyle (trafik kazasıyla 32 yaşında vefat etmiş) gündeme gelse de Füruğ, modern şiirin önde gelen şairlerinden. Onu okumaktan çok keyif almadım maalesef beni mecnun etti :( Duygusal dengemi bozdu. O kadar etkili o kadar etkili bir şair. Her şiirinde üzerinde saatlerdir durulacak dizeleri var. Günlerce tekrar edilecek, uzun süre etkisinden sizi çıkarmayacak etkili dizeleri... Defalarca okuduğum şiirlerinin yanı sıra şiirlerinin tamamını ikinci kez okudum, yeniden çarpıldım.
Ne var şiirinde? Arzu var, tutku var, heves var, yalnızlık var, isyan var, aşk var, şiir poetikasıyla isyan var (klasik divan edebiyatı sınırlarına isyan, kafiyeli yazıma isyan), yerleşik kültürel düzene isyan var, Hafıza, Ömer Hayyam'a selam var, duvarı aşma girişimi var, pencerelerden bakma çocuksuluğu var, içsel dram var....
Yeniden Doğuş'a kadar şiirleri daha ziyade bireysel dramı var (aşk, tutku, heves dolu şiirler). Bu kitabıyla, daha farklı konuları da şiirine taşımış.
En sevdiğim şiirleri yazılış sırasına göre şunlardır: Gece ve Heves, Rüya, Hercai, Tutsak, Günah, Hasret,
Yaylanın Çimenine Ait Olanlar ve Olamayanlar :))
Hikâyeye hep coğrafi bir pencereden baktım; Spotify’da denk gelen 'Yaylanın Çimenine' türküsü, zihnimde bambaşka bir kapı araladı. Düşünsene; o dondurucu dünyada ne yayla var ne de çimen... Yeşil nedir bilmeden, dünyanın geri kalanından bihaber bir beyaz karanlığın içinde yaşıyorlar. Kitabın esas oğlanı Naas, bu bakir coğrafyanın ve kadim bir yerli kabilesinin evladı. Ancak hikâyesini anlatmaya başladğında, beyaz adamın elinin değdiği her vahayı nasıl bir ateş topuna çevirdiğini ve dokunduğu her ruhu nasıl kuruttuğunu görüyorsun. Beyaz adamın o amansız kini ve dinmeyen intikam aşkı, bir zehir gibi Naas’ın kanına işlemisti. Atalarından devraldığı o saflık, yerini beyaz adamın karanlık hırslarına bırakmış. Güncel bir deyişle ifade edersek; kime benzemekten en çok korktuysa, hikâyenin sonunda tam da ona dönüşmüş Naas.
Biraz durup kendi coğrafyamızı ve o köklü kültürümüzü yad edeyim: Türküde o kadar nahif söyler ki; 'Koyamazsın kimseyi sevdiğinin yerine.' Naas da yolun en başında, o yıkıcı yabancı gelmeden evvel, sadece sevdasının ve süregelen bir davayı sonlandırmanın o asil gayesiyle yola çıkmıştı. Söylesene, bu âşık hangi yolda yürüsün? Naas kendine bir yol seçti seçmesine ama o yolun menzili onu hiç ummadığı bir sona, yabancılaştığı bir iklime götürdü. Ben yerleşik bir kültürün insanı olarak, kendi hayat tecrübelerimden yola çıkarak 'yaylanın çimenini', yani sükûneti ve aidiyeti tercih ederdim. Fakat bu sadece bir ihtimal, bir gönül tahmini... Zira Naas’ın geçtiği o ateş çemberinden geçmeden, onun buz denizlerindeki yalnızlığını tatmadan verilen her karar, eksik bir cümleden ibarettir." 
Bir Kuzey Macerası 
Jack London
Bir Kuzey Macerası Jack London