Çoğumuz çalıştığımız için çocuklarımızla geçirebileceğimiz vakit akşamlar, hafta sonları ve senelik izinlerimizle sınırlı kalıyor. … Yeter ki zorunlu hâller dışında onlara vakit ayırın ve vakit ayıramadığınız zamanlar “zorunlu” hâllerle sınırlı olsun.
Eğer kendimiz götürme imkânımız olduğu hâlde çocuklarımızı okula servisle gönderiyorsak bu hem onlarla vakit geçirme fırsatını tepmek hem de bir ihmaldir.
Hafta sonları alışveriş ya da değişiklik amacıyla dışarı çıktığınızda çocuklarınızı yanınıza almamak da bir ihmal örneğidir. Alıp da onları top havuzu, oyun alanı gibi yerlere bırakarak tek gezmek ya da oturduğunuz yerde önlerine tablet açıp yalnız bırakmak da bir ihmaldir.
Örnekleri çoğaltıp daha ağır ihmalleri anlatarak sizleri üzmek istemiyorum. Ancak yukarıda örneklendirdiğim durumlar çoğumuzun ihmal olduğunu bile düşünmediği davranışlar ve çocuklar en çok anne babaları olduğu hâlde anne babasız büyümekten mustarip.
Lotte'nin portresine üç kere başladım. Üçünde de başarısızlığa uğradım. Birkaç zaman önce onunla daha sık buluşabildiğim için şimdiki bu durum benim canımı daha da sıkıyor. Bunun arkasından onun bir siluetini çizdim. Bu kadarı da bana yeter.
Geçen hafta televizyonda bir turizm şirketinin reklamına denk geldim. “Çocuğum var diye tatile gitmekten korkuyorsanız, o iş bizde,” diyordu. Ve devam ediyor: “Mini Club var. Siz tatilinizi rahatça yaparken o, güvenli ellere emanet.” Kapanışı şöyle: Tatil fabrikasındaki mutlu anne baba, “Oh be!” diyorlar. Bu muameleyi o anne babaya yapsan çok bozulurlar. Erencan deminki baba olsun. “Tatile Erencanlarla gitmek istemiyor musun? O iş bizde. Sen gel otele, biz onları senden uzak tutarız. Maç yayınları ve bilardo var. Erencan’ın işi tamam.” Erencan, alınma abim ama sen bizi tatilde yoruyorsun.
Tatilde çocuktan kurtulma reklamı çok mu uçuk geldi? Atlayın arabanıza, en yakın alışveriş merkezine gidin. Hemen girişte çocuğu bırakma yeri var. Top havuzu, file labirent, kaydırak, uyduruk Lego’lar ve etkinlik masaları. Yeter ki biz rahat gezelim. Onlar bizim yerimize çocuğu oyalar.
bir ara yüzün sızsa araya
pesinden kalbin, sahi
senin büyük bir kalbin var
herkese üzülmeye yeter
benimki ikimizin bile üstesinden gelemez
içinden çürümüş bir ağaç kadar asilim kendine faydası yok
gölgesi herkese yeter