Ne yalan söyleyeyim beklentim yüksekti. Ben Kore esintileri bulunan bir roman serisi diye beklerken avucumu yaladım. İlk kitap ikinciden daha iyiydi hiç değilse... Bunda bir de escnsel vardi... offff yıldım cidden
Gecenin Çobanlarıİnsan ve Duygular
Yorumum #spoiler içerir.
kitaba hevesle başladım özellikle karakterleri ayrıntılı anlayışı ile bu ne ta kardeşim başkası ortam tasviri yapar Amado işi insana evirmiş diye düşündüm. Sonra Martim Onbaşı ile Marialva’nın evliliği baya ilgi çekici geldi hele Marialvanın fettanlıklarını şaşkınlıkla okudum.
İkinci bölümde yeter be kardeşim bırak ogumları ben vaftiz edeceğim dedim yıldım resmen.
3. Bölüm ise mülkiyet hakkı, hakkı gasp etmeler üzerine enteresan bir bölümdü.
Bunun üzerine 2 kitap oldum ve geriye dönüp bakınca belki çoğu insanın iç yüzünü sakladığı birçok konuyu cinsellik, alkol düşkünlüğü , kumar ve benzeri konuları alttabaka diye tanımlanan insanlar üstünden çok cesurca anlattığını düşünüyorum.
Reklam
cassie yıldım senden
cassie baş karakter olmasa bu kitap en fazla 100 sayfada biterdi. bir karakterin verdiği her karar mı yanlış olur? bir yerde salaklığından o kadar sıkıldım ki kitabı fırlatıp atmak istedim. yan karakter olarak izzy daha makul ve akıllıydı. en azından gördüklerinden ders almıştı. kitabın sevdiğim yanları zaman yolculuğunun işlenişiydi. cassie’nin dedesiyle olan sahneleri de çok güzeldi. ama şu baş karakterleri alık yazmaktan vazgeçin artık nolur ya
Herkese merhaba
Bugün çıldırmalık, delirmelik, çoğu yerde sövmelik ve buna rağmen de biraz sevmelik bir kitapla geldim. Harika bir giriş olmadı mı sizce de? Yani ben hepsinden ayrı ayrı yıldım ama güzelce de okudum, çünkü çok tatlıyım. Kitapta hepsine sinir oldum ama kızların annelerine ayrı ayar oldum, sonra adama sinir oldum sonra eski nişanlıya ay hepsi gerizekalı açıkçası ayıramıcam şimdi.
Windsor ailesinin en büyük çocuğu olan Ares ile ünlü bir oyuncu olan Hannah, ailelerinin karar vermesiyle 'siz evleneceksiniz' dediği çiftimiz. Ama aslında Hannah'tan önce Ares'le evlenmesi için seçilen kişi Hannah'ın manken ve modacı kız kardeşi Raven'di. Geçmişte yapılan ve sonradan öğrenilen bir tuzakla, evleneceği kişi sonradan Hannah olur. Gençliğinden beri ona aşık olan ve hayal kırıklığı yaşayan Raven'de bunu içine atar. Uzaktan uzağa da olsa sevmeye devam eder.
Hannah; iş yoğunluğu sebebiyle sürekli düğünü erteler, Ares m*lı da sabırla bekler. Hannah'ın evlendiğinde uyması gereken bir takım kurallar vardır ama bu kurallar onun için sanki özgürlüğünü kısıtlayacak ya da mesleğine ket vuracak gibi gelince 'evlenemeyeceğini' söyleyerek düğünü iptal eder. Hadi bakalııııımmmm
O zaman da n'olacak, her şeyin hazır olduğu hatta gelinliği bile modacı kardeşin diktiği düğüne gelin Raven seçilir. Tamam bir yandan güzel çünkü Raven zaten Ares'e aşık ee ama bir yandan iğrenç çünkü ablasının kaç yıllık nişanlısı ve çoğu şey gözlerinin önünde yaşanmış. Kardeşiyle evlendiği haberinden sonra da Hannah'ın pişman olası tutar.
Yıllardır arkadaş olan ve Raven'i arkadaş, dost olarak gören yani öyle olduğunu sanan Ares, Hannah'ın peşinden koşmadan Raven'le evlenirse neler olur? Bakın birbirinden etkilenme ya da aşık olduklarını anladıkları yerler güzeldi. Amaaaa hepsi salak olduğu için
Yordu.
Hay allah kahretmesin psikolojimi bozdun ilk türk psikolojik roman. Baygınlık geçirdim karakterlerin psikolojik tasvirinden, yıldım. Ancak kurgu bir kitapta bir erkek bu kadar fazla düşünebilir gerçekten. Bu düşüncelerinin yarısına da kadın düşmanlığı ekleyerek dengelemeye çalışılmış. Absürt Yeşilçam filmi gibi sonu var ayrıca. Yazık Suat’a.
Spoiler
Bari afilli bir intihar eklenseydi sonuna bu can çıkarıcı hikayeye daha çok yakışırdı. Baya ölümüne acı çektiler ama sonları yakışmadı. Tek yakıştırdığım Süreyya’nın odaya girememesi. Evet Süreyya senin kitaptaki özetin buydu. Artık kafayı yesin ben giremezken Necip nasıl neden girdi diye.
1/10
2026 9. kitabı
daha fazla murakami okumamak için kendime not bırakayım öncelikle.
Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu kitabını sevdim, bu bir istisnaydı (işlediği konular tam benlikti ve kurduğu dünya eğlenceliydi, sürprizliydi. merakı sürükleyen bir anlatımı vardı, sürekli tekrarlar alakasız şeyler yoktu)
Kadınsız Erkekler bu kitabı da drive my car filminden dolayı okuduğuma pişman değilim. 
Vanya Dayı yı da okicam hatta
Renksiz Tsukuru Tazaki'nin Hac Yılları seneleer önce okumuşum hiçbir şey hatırlamıyorum.
1Q84 (Tek Cilt) kalınlığıyla gözümü korkutup aynı zamanda beni çeken bir kitaptı. denk geldiğim bir incelemede konuyu görünce tadım kaçtı. keşke bu kitap hakkında da tadımı kaçıracak bişilere denk gelseydim..
kedi bahsinden de yıldım müziklerinden de araya sokuşturduğu felsefelerinden de. aynı cümleleri tekrar tekrar duymak.. okusam yarım bırakırdım zaten dinliyorum yorucu değil derken aralarda içim geçtiğinden tekrarların yankısını artırmak tamamen kendi salaklığım evet. oedipus gereksizliği diye de bir şey var evet. konuda görsem yine ilgimi çekebilirdi, ama bi derinlik katmadı işte -_- ensest fanservis olmaktan öteye gidememiş. Nakata'nın kattığı sempati bi süre sonra yok oldu. Hoşino'nun değişimi??? meehh.
neyse. ne kadar tatsız olduğunu anlatmaya üşendim. kötü/korkunç bir film izlediğimde üzerine animasyon/anime izleyerek ruhumu arındırışıma benzer bir şekilde gidip beğeneceğim bir kitabı okicam/dinlicem.
bu kitabı sevdiyseniz 
Büyücü yü okuyabilirsiniz. sürrealist anlamsız manyak şeyler var yine. ergen Kafka'dan daha iyi :) (büyücüyü ve Urfe'nin çektiği çileyi öveceğim aklıma gelmezdi ama hayat işte :)
Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu kitabını sevdim, bu bir istisnaydı (işlediği konular tam benlikti ve kurduğu dünya eğlenceliydi, sürprizliydi. merakı sürükleyen bir anlatımı vardı, sürekli tekrarlar alakasız şeyler yoktu)
Kadınsız Erkekler bu kitabı da drive my car filminden dolayı okuduğuma pişman değilim. Vanya Dayı yı da okicam hatta
Renksiz Tsukuru Tazaki'nin Hac Yılları seneleer önce okumuşum hiçbir şey hatırlamıyorum.
1Q84 (Tek Cilt) kalınlığıyla gözümü korkutup aynı zamanda beni çeken bir kitaptı. denk geldiğim bir incelemede konuyu görünce tadım kaçtı. keşke bu kitap hakkında da tadımı kaçıracak bişilere denk gelseydim..
kedi bahsinden de yıldım müziklerinden de araya sokuşturduğu felsefelerinden de. aynı cümleleri tekrar tekrar duymak.. okusam yarım bırakırdım zaten dinliyorum yorucu değil derken aralarda içim geçtiğinden tekrarların yankısını artırmak tamamen kendi salaklığım evet. oedipus gereksizliği diye de bir şey var evet. konuda görsem yine ilgimi çekebilirdi, ama bi derinlik katmadı işte -_- ensest fanservis olmaktan öteye gidememiş. Nakata'nın kattığı sempati bi süre sonra yok oldu. Hoşino'nun değişimi??? meehh.
neyse. ne kadar tatsız olduğunu anlatmaya üşendim. kötü/korkunç bir film izlediğimde üzerine animasyon/anime izleyerek ruhumu arındırışıma benzer bir şekilde gidip beğeneceğim bir kitabı okicam/dinlicem.
bu kitabı sevdiyseniz Büyücü yü okuyabilirsiniz. sürrealist anlamsız manyak şeyler var yine. ergen Kafka'dan daha iyi :) (büyücüyü ve Urfe'nin çektiği çileyi öveceğim aklıma gelmezdi ama hayat işte :)
Reklam
Reklam