Öncelikle belirtmeliyim ki okuması çok zor bir kitap. Ömrümden ömür gitti sanki okurken. Zorluğu dili değil konusu. Fakat kitapta da özellikle belirtildiği gibi; okumak, gözardı etmemek gerekiyor. En çok da bilinçlenmek…
Tüm dünyada ve tüm zamanlarda görülen fakat üç maymunun oynandığı bir konu maalesef.
Okurken hem çok üzüldüm, hem çok öfkelendim hem de çok yıprandım. Mağdurların yaşadıklarına üzüldüm, babalara, abilere, dayı/amcalara, annelere(!), verilmeyen cezalara, iyi hal indirimlerine, zamanaşımlarına, üzerini örtmeye çalışanlara, rıza arayanlara, düzeltilmesi/önlenmesi yönünde çalışmalar yapmayan yetkililere, magazin haberlerine daha çok ilgi gösteren topluma öfkelendim. Sık sık okumaya ara verip nefes almaya ihtiyaç duydum.
Kısaca çok yıprandım. Ben okurken böyle hissettim, yaşayanların nasıl hissedeceğini varın siz düşünün
Bilge Ruh OPsikoloji /Psikiyatri
Ondan başka kimseye hayranlık beslemediğimi söylemiştim, yine söylüyorum: Yalom, gerçek bir bilge ve ben... o bilge ile ölmeden önce bir kez rastlaşmak, sohbet etmek isterdim. Meğersem benim bu dileğime dünyanın diğer ucundan başka biri daha sahipmiş ve o bu dileğini gerçekleştirebilmiş, Yalom anlattı. Kıskançlık ve imrenme duyguları içerisinde dünlerce gidip geldim, hâla da...
"Asıl iyileştiren ilişkidir," mottosuyla gerçekleştirdiği "burada ve şimdi terapileri" ile Yalom, öyle çok kayıp ve sancılı ruha dokunmuş ki... Bunlarla diğer psikoterapistler gibi övünmüyor, bilakis daha fazlasına dokunamadım diye içten içe kendini yıpratıyor. Bu son kitabıyla ben de yıprandım, hem de çok fazla. Yalom artık seans vermiyor; beyni ona veda etmeye çalışıyor. O bunu kabullenmiş gibi, ben ise henüz hazır değilim.
Bundan önceki "Ölüm Kalım Meselesi" eserinde de çok kötü olmuştum. 66 yıllık eşi Marilyn veda etmişti, Irv ise çok acı çekiyordu, hissettim. Gerçek bir sevgiyi Yalom çiftine kadar kimsede görmedim. Tek tanıdığım sevgi, onlara ait. Sahip oldukları o sadakat, benim için baş döndürücü, gerçek olamayacak kadar düşsel bir zarafet taşıyor. Başka bir sevgi göreceğimin umudunu da taşımayı uzun zamandır kaybettim. Her şey aşırı çıkarcı, maddesel: Ruh, düş, umut, merhamet, çoktan öldüler. Başımız sağ olsun. Geriye sadece Irvin Yalom kaldı.
Çok fazla psikoterapist, psikolog, danışman tanıdım. Tanıdım, iddialı aslında; onlar da kendilerine yabancıydı ki ben de tanıyamadım, sadece rastlaştık. Mesafeli, soğuk, ilişkiden uzak diyaloglarla ruha dokunmayı amaçladığını iddia eden cümleler çıkıyordu ağızlarından, yürekleri buz gibiydi. Ve çok, çok pahalı.
Kim, nerede, nasıl biri olduğu önemli değil; Irv'in de dediği gibi, samimiyeti ve sıcaklığı olan birkaç "Kalp Saati Muhabbeti" yeter
Reklam
Çok Şükür
BİTMEK BİLMEDİ
ömrümden ömür gitti
yaşlandım
yoruldum
yıprandım
jose amca nolur sus artık
bu kadar çekici bi konuyu nasıl bu kadar sıkıcı ele alabilirsin anlamıyorum kitap yarısına kadar akıcıydı aslında ama son yarısını okumam üç haftamı aldı
balon
hoş geldin slump bebek
Puan vermedi
Şule Avlamaz Öncelikle yazardan okuduğum tek seri bu ama yazarıda kitaplarınıda çok sevdiğimi söyleyebilirim bu kitaba gelicek olursak gerçekten çok hızlı aktı 2 günde bitirdim ve seriye gerçekten bayılıyorum şimdi eleştiriye gelicek olursak (spoiler uyarısı) yani ben mihra ve yusuf agahın ilişkilerine bayılıyorummm ayrılsınlar hiç istemezdim ama yazarcım tamam hikaye akışı için o olaylar lazımmıştır falan ama gerçekten gerek varmıydı okurken o kdr yıprandım o kdr ağladım ki hani yani o olaylar olmasa valla ben gene okurdun kitabı gerek yoktu be o kdr acıya sanki okumak isteyenlere kesinlikle tavsiyemdir ama 3. Kitap için dayanıklı olun
ablacim bu ne bicim son boyle1000Kitap
ben cok sevemedik kitabi oyle ki okumak icin kendimi zorlamam gerekti. genel olarak ahlak sorunu, empati eksikligi gibi insani duygulari ya da duyarsizliklari hedef alan bir sistemin olusturuldugunu soyleyerek baslamak gerek. Mesela ben su an diyorum boyle bir diptopya gerceklesecek olsa ben su an zihnen iki cocuk arasinda oyle cok yiprandim ve bunaldim ki muhtemelen testten kalir ve isaretsizlerle birlikte hayatta kalma savasina girmeye mecbur kalirim. tatsiz bir durum tabii.
simdi birilerimiz digerlerimizden daha duygusuz diye daha dusuk standartlarda yasamaya mahkum mu olmali? bence bu da cok ciddi bir ahlaki duyarsizlik sorusu oluyor. sanki kitap bir noktada kendiyle celisiyor cunku bu testi yapanlar ve halkin isaretliler ve isaretsizler diye bolunmesini savunanlar aslinda belirli bir zumreti koruma icgudusuyle (ozellikle de kendilerinin de ait oldugu o testi gecebilen segment) hareket ederken; ote yanda kalan bazi ruhsal zorluklar, travmalar veya benzer sebeplerle testi gecemeyen kisi ve kisilerin daha dusuk hayat sartlarina ve standartlarina sahip olmasi konusunda sifir vicdani sorumluluk gosteriyorlar yani oldukca yuksek bir empati eksikligi sorunu.
bir de hikayenin ucu acik birakiliyor isteyen istedigi gibi dusunup bitirsin gibi. bence bu da yazardan okura ciddi bir gol. Ablacim ben hikayeyi kendim bitirmek istesem kafamdan bir seyler uydurur bunun hayalini kurarim ruyasini gorurum falan. ben asil sizin kafanizin icindekileri merak ettigim icin bu kitaba para verip aldim ve okuyorum.
beni cok yakalayamadi kitap bilemiyorum Altan belki de bu kitap icin yanlis zaman yanlis insan olduk.
Nur Arıcan 
Ateşte Yanan Bedenler
Bazı insanlar o kadar içimize yerleşir ki ,onlardan başka bir hikayemiz olmadığını zannederiz ya,Barzan içinde öyleydi tek hikayesi sadece ölen sevdiği Evin di..
Evin i unutsun diye amca kızı Rozalin ile evlendirme kararı verildiğinde bir zamanlar iki yakın arkadaş olan kuzenler aynı evin içinde bir yabancıya dönüşür
Karısının gözünün içine baka baka devamlı sevdiğinin kabrini ziyaret etmesi okurken benim yüreğimi bile yordu.Hatta Rozalin in de Evin i ziyaret etmesi,içini Evin e döktüğü sayfaları okurken yüreğim sıkıştı
Rozelin,cok sabırlıydı.İnanın taş olsa orta yerinden çat diye çatlardı..
Okurken her iki karektere de cok kızdığım yerler olsa da en takdir ettiğim karekter kesinlikle Rozalin di arkadaşlar.
Töreye rağmen dimdik ayakta duran boyun eğmeyen kadın taktir edilmez mi?
Benim için kesinlikle baştacıydı.
Yine böyle kabir ziyareti sonrası kabirde bulduğu kara kaplı defter,bazı sırların ifşa olmasına sebep oldu.Ben olsam o defteri ilk bulup okuduğumda verirdim Berzan a.
Hayat,bazen insana ummadığı zorlukları,beklenmedik sınavları sunar.Kimi zaman bir çıkmaz sokakta sıkışmış gibi hissedersiniz,kimi zaman ise içinizde yeniden doğuşun kıvılcımını ateşleyen bir umut belirir ya bu kara defter de günden güne sevdalandiğı kocasına kavuşmasına bir bilet oldu.Aşırı inat olan Rozalin i ikna eden Cihan a da gönülden teşekkür ederim.
Cihan olmasa bu çiftin bir araya gelme ihtimali çok zayıftı çünkü canına tak eden Rozalin,Berzanı boşamaya karar vermişti.
Bu iki çiftimizi,geçmişte yaşadıkları acılar,okyanustaki çılgın dalgaların kızgın demiri dövdüğü gibi dövmüştü.İnanın okurken ben bile yıprandım.Bu hayatı yaşayanların ne halde olduklarını düşünemiyorum bile arkadaşlar
Eserin sonunda en çok Cihan a kıyamadım ben
Keşke Cihan ı,öyle bir son
Reklam
Reklam