Yitirmeden İletileri

Nasıl tanıyabilirim ki seni... ...hiçbir şey göründüğü gibi değilken? Nasıl unutabilirim ki... ...beni yaralayan o gözleri? Daha fazlasını nasıl bilebilirim ki... ...her şey tehditlere bağlıyken? Nasıl beraber olabilirim ki seninle tekrar… …bir kez daha, yitirmeden aklımı Nasıl tanıyabilirim ki seni... ...sen kilometrelerce uzaktayken?

Müzik

Vakur Çayseven

@Teeliebhaber·

OBJEKTİF OLAYIM DERKEN DİNDEN ÇIKILIR MI?

Hikmet-i Hûda, denk geldi, bu sıralar Kur'ân'ın âyetlerini kanunlar gibi görmeye dair birçok yazı karaladım. "Kanun" derken ne kasettiğimi de bir parça açayım: Efendim, kanun derken, "her zamanda nümûneleri bulunan hükümler" demeyi azmediyorum. Sözgelimi: Yerçekimi bir kanundur değil mi? Evet. Peki neden? Çünkü yer her zamanda çeker. Ve her mekânda bu çekimden dolayı çekilen/düşen bir şeyler bulunur. (Uzayda değilseniz tabii.) Ayağı kaydığı için havada uçmaya başlayanımız hiç olmamıştır. Hep düşülmüştür. Hep çekilinmiştir. İşte buna "kanun" denir. Yâni kanunlar sonuçları tekrarlanan hükümlerdir. Saded harici girecek ama söylemeden geçemeyeceğim: Benim evrim konusundaki itirazlarım da hep bu noktadan kaynaklanır: "Bilimsellik" dediğimiz bilgi alanının dayandığı "sonuçların tekrarlanabilirliği" ilkesi evrimde bulunmaz. Yâni, hangi şartlar bu katakulliyi tetikliyorsa, onların tesbit edilip laboratuvar ortamında tekrarlanmasıyla, bu evrim denen hakikati(!) görebilmemiz lâzımdır. Peki bize gösterilen bir şeyler var mıdır? Vardır. Ama bunlar hep tür içi çeşitlenmelerdir. Tür içi çeşitlenmelere hiç kimse itiraz etmez. Çünkü zaten şu dünyada kaç milyar insan varsa hiçbirinin yüzü, sesi, parmak izi, retina kalınlığı, DNA'sı, daha bilmem neleri neleri birebir birbirini tutmaz. Evet. Bu çeşitlenmedir. Haktır. Tekrarlanmaktadır. Her zamanda görülmektedir. Tamam. Fakat evrim hakkında asıl sorunumuz şudur: Bu türden tür içi çeşitlenmelerle türden türe atlamalar mümkün olabilir mi? Kardeşlerim, dostlarım, canlarım, bu konuda bencileyin derim ki: **Evrimciler gayba imânda Müslümanlardan daha ileridedirler. Hattâ dinlerinin haphalis Mü'minidirler. Meselâ: Müslümanlar, âyette buyrulduğu gibi, bahara bakıp tekrar dirilişin mümkünlüğüne kanaat getirirler. Nümûnesini görüp,

Reklam

Lâmia

@1lamia·

Durup düşünmeye zamanın olur mu? Yitirmeden anlamaz insan Sevdiklerin yolun sonunda Sarıl her fırsatında o insana Arkasından ağlayan olma Geri getirmez çok ağlasan da🎶

Hayata Dair

Hicazkâr

@yegah38·

Sevmek, kendi bütünlüğünü yitirmeden bir başkasıyla birleşmektir. Bir sığınak değil, aktif bir varoluş biçimidir. Gerçek bağlar, iki insanın birbirinin özgürlüğünü gözeterek yan yana yürüyebilme cesaretinde gizlidir.