Otoriter ebeveynler, çocuklarından çok fazla şey bekler. Ço cukların, ebeveynlerin koyduğu kurallara sorgulamadan uyma ları istenir. Aynı zamanda, bu ebeveynler kuralların arkasında ki gerekçeleri açıklamazlar; sadece kurallara bağlı kalınmasını isterler. Çocuklar bu kurallara itaat etmediklerinde, daha sert önlemler alırlar. Otoriter ebeveynler, çocuklarıyla problemi ya da meseleyi tartışmaktan ziyade, ceza vermeyi ya da dövmeyi tercih ederler. Çocuğun duyguları ya da düşünceleriyle ilgilen mezler. Ebeveynler, sıradan bir çocuğun davranışının nasıl ol ması gerektiğine dair kendi zihinlerinde var olan bir şablona göre ebeveynlik yapar ve kendi çocuklarının bireysel ihtiyaçla rını, mizacını veya hislerini dikkate almazlar.
Oysa insanlık,
Ne çok yorulmuştu; ne çok acı çekmişti; ne çok düşünmüştü; ne çok şeye tapmıştı; ne çok mutlu olmuştu; Ne çok şey yaratmıştı ve ne çok şeyi yok etmişti dünya yüzünde...
Sayfa 58 - 36. Baskı: Eylül 2009 Epsilon Yayıncılık·Kitabı okudu