Ilk okudgumda biraz karisik bulmustum acikcasi pek sevdigimi de söyleyemeyeceğim.
Ancak simdi tekrar okudugumda, yazara, zekasina, dilbazligina hayran oldum diyebilirim. En son Selim'in günlüğü bitmesin istedim, ağır ağır okudum..
15. Bolumde yaklasik 75 sayfanin nokta koyulmadan tek bir cumle olarak yazilabilmesi, cpk katmanlı bir kitap olması, genclikleri, birlikte yazdiklari biyografileri, Süleyman Kargi'da bulunan şarkılar, Selim'in hayati, Turgut'un hayati, Turgut'un Olric ortaya ciktiktan sonra karismis düşünceleri, Selim'in arkadaslari, Turgut'un arastirmalari katman katman gercekten ve klasik roman ilerleme düzenini altüst eden yapisi ile uzerine cok uzun konusulabilecek bir roman, bir deneme belkide.. Edebiyatci degilim ama sıkı bir okur olarak yeni bir tür gibi biraz da. Kitabin kalinligina aldanıp giris gelisme sonuc seklinde okurum ben cok boyle roman okudum diyen okuru sasirtir bence..
Yarım birakanlar sakin kafayla tekrar bir sans verin derim. Oguz Atay büyüksün abi diyerek kapatacaksiniz son sayfayi ve bitmesin isteyeceksiniz..