Yunus Özgür KUŞ
@ynszgrks
Yaşam boyu çabalamaca. X konudaki bir şeyi Y konusuna başarılı bir şekilde uyarlama. İnsan Evriminin Katalizörü. Öz Hakiki Challenger.
İstanbul
Fatih, İstanbul., 22 Ocak 1993
9 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Arsızlık1000Kitap
Bu tür bir yasayla mücadele etmek ona abes, hattâ biraz utanç verici geliyordu. Sanki çelik karışımlarını nümeroloji formülleriyle hesaplayan biriyle rekabet etmesi istenmiş gibi.
Hank Rearden
Biz karşısında mücadele etmenin bile utanç verici olduğunu düşünüyoruz, bir de bunu savunanlar var. Püüü!!! Aradaki uçurum en az iki evren belirtir.
Yunus Özgür KUŞ yorumladı.
« İnsan olmanın ne demek olduğunu her geçen gün daha az bileceğiz. »
İş bu inceleme, Jose Saramago’ya vefa borcunu havi satırlardan ibarettir.
Saramago Reis, biraz boş yapmış sanki yahu? Şimdi bu kurgunun tillahını bölüm diye Black Mirror'da oynatıyorlar. Hiç o bölümlerin senaristlerini böyle artistlik yaparken de görmüyoruz. Efendicene iki bölüm yazıp, yönetip köşelerine çekiliyorlar. Enfes!
Yunus Özgür KUŞ yorumladı.
İncil’de şöyle geçer:
İsa daha konuşurken bir kalabalık çıkageldi. Onikiler’den biri, Yahuda adındaki kişi, kalabalığa öncülük ediyordu. İsa’yı öpmek üzere yaklaşınca İsa, “Yahuda”
Alıntıda verilen mesaj yine kolay yutulan, sevilen tasavvuf öğretilerine benziyor. "İyi ve kötü aynı yüze sahiptir. Biz ayrıymış gibi görüyoruz." sözü hiçliğe referans ise Nietzsche, p.çliğe referans ise spiritüalistlere yakışır. Ow, yeah! In your face, you little new age sufi spiritualist.
Yunus Özgür KUŞ yorumladı.
"Umut belki de gelecek sayfadadır. Kapatma kitabı."
-Jabes
Duygusal manada dibi görmüş farklı yaş aralığında dört kadın… Mutsuz ve dahası yarın namına pek de bir umut beslemiyorlar. Hayattan nefret ediyor mesela Anne Marie, çünkü hayatında ne sevebileceği ne de onu seveni var. Her sabah uyanıyor, yatağın boş ucunu görüyor, o kahredici yalnızlık hissine ömrü boyunca aşılamayacağını düşünüyordu. Diğerlerinin de pek aşağı kalmıyor durumları. Monoton geçen günler, hayatla aralarında pamuk ipliğinden ince bağ…
Bir Sevgililer Günü akşamı, kendi kendilerinin tesellisi olacak bu dört hanımefendi Anne Marie’nin kitapçısında yine onun davetiyle toplaşıp akşamı beraber geçirmek istiyorlar. O akşam farklı bir şey oluyor, hayatlarının ivmesini yukarı yöne çeviren bir şey… Yaralarını kapatacak bir şey… Yaraları ve yarımlıkları üzerine vahlanırlarken ortaya dilek listesi yapma fikri atılıyor.. Çekimser kalsalar da gizliden gizliye ürkek adımlar onları kendi başlarına kaldıklarında listeyi yapmaya doğru cesaretlendiriyor.
Pembe dizi tadında geçen kitabımız işte böyle bir çerçeveden merhaba diyor bizlere. ‘Delilik canım bu kadarı da!’ derken hayatlarına olan olumlu etkiyle sarhoş oluveriyorlar.
Hadi sıra sizde… Umudu ötelemeden bir sayfa daha çevirelim mi, ne dersiniz?
Ve son olarak:
“Yaşamak ümitli bir iştir sevgilim.
Yaşamak seni sevmek gibi ciddi bir iştir”
Saygılar...