İlk defa göz göze geldiğimiz anı hatırlıyor musun?(…)Bakışların duygulu, anlayışlıydı, özlemliydi zaman zaman. Bakışların bir şarkı söylüyordu hiç bilmediğim. Seni dinliyordum, bakışlarını dinliyordum.
Al beni de erit ateşinde gözbebekleri
Erit beni
Ruhumu aşkının potasında yak
Kahrolsun bu karanlıklar
Bu mesafeler
Bu zaman
Ben seni istiyorum
Ya seninle yaşamak
Ya da sende yok olmak.
Lakin gene de benim bilemediğim bir şeyler var: Ben, mesela, ve hala nasıl tanışılır, nasıl kaynaşılır, nasıl hoşlanılır, bilmiyorum. Aşk, nasıl olur da- bir patlama gibi- iki hayata birden ve hiç düşünülmezken, ayni kuvvetle, ayni tarzda hükmeder, bilmiyorum. Ve dizlerinin dibinde ağlayan, ölümü senden yalvara yalvara isteyen… Nasıl olur da bir gün bırakır, gider…. Bilmiyorum.