Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"GÖLGEDEN KALAN İZLER"
//ALINTILAR
#Çocukluk yıllarımda çektiğim çile babamdan miras mı kalmıştı acaba?
#Dedemin ödeyemediği günahlarının bedelini Tanrı, babamdan tahsil edemedi de bana ödetmeye mi karar vermişti?
#İsyanı ne Tanrı'ya, ne ailesineydi...
#Yüreğinde hissettiği tarifi mümkün olmayan hüzün ve ruhunda yeri doldurulamaz bir boşlukla uyurgezer gibi dolanıp duruyordu...
#Ulan felek, artık ben de varım bu alemde...
#Kiminin yiyecek lokması yok, kiminin bir lokma yemeye vakti yok...
#Bazen insan olmak yetmez, insana insan olduğunu hatırlatmak lazım...
#Boş boş beklemekle sorun çözülmez...
#Gece kimine göre kısa, kimine göre uzundu...
#Şu ölümlü dünyada doğum nasıl bir şeydir ki ölümlü birinin dünyasına gelmesine herkes sevinir?
#Yaşadığım coğrafyada var olabilmek için hava kadar, su kadar gerekli olan demokrasiye aşığım...
#Her başlangıcın bir sonu vardır, adı ne olursa olsun bence _sonsuz_ kelimesi biraz abartılı gibi...
//KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapsever arkadaşlar
Yaşama nasıl geldik, gerçek cihanda mıyız? Önceki hayat diye birşey var mı? Varsa biz önceki hayatımızda kimdik? Nasıl bir yaşantımız vardı? Nedir bu hayat telaşı. Niçin Kısır bir döngü içerisinde doğ, yaşa, öl, gömül şeklinde ilerliyoruz? Bir hemstırın çarkını çevirdiği gibi, niçin bu cihan çarkında dönüp duruyoruz? Hiç düşündünüz mü? Hadi düşündünüz, cevap bulabildiniz mi? Gerçek ne? Gerçeği ararken hangi yoldan gitmeliyiz? O yol bizi gerçeğe mi götürür yoksa gerçeği ararken, sadece gölgede kalan izleri mi takip ederiz? Ne yaman çelişki değil mi?
Bu günkü kitabımızda adı Ozan olan, lakin ozanlık ile uzaktan yakından ilişkisi olmayan kahramanımızla kısa bir yola çıkacağız. Farklı hayatlar, farklı aileler, farklı travmalar ve aynı cihanda nasıl yaşıyoruz, bu karmaşaya nasıl ayak
"En büyük keramet, istikamettir."Din
Müzekkin Nüfus (Nefislerin Terbiyesi)
Muhterem Okuyucu! Kitap hicretin 852. senesinde yazılmış bir eserdir yani 1448 yılında İstanbul'un fethinden 5 yıl önce yazılmıştır. Halkı doğru yola sevketmek amacıyla ve halk tarafından anlaşılması için Türkçe yazılmıştır. Eşrefoğlu Rumi eseri yazarken; vaizlerin dünya için vaaz edip akçe biriktirdiğini, meşayihe itibar edilmediğini, kadıların rüşvetçi olduğundan bahis ederek halka doğru yolu göstermek amacıyla eseri kaleme almıştır. Eserinde müride İslâm ahlakını, tarîkat âdâbını ve nefisle mücadele yollarını öğreten müellifin, tevekküle yaklaşımını ayet, hadis ve menkıbelerden referanslarla kaleme aldığını görüyoruz.
Eser nefsin dereceleri ile başlar, nefisle mücadelenin farz olduğunu, Müslümanın amacının Nefs-i Mutmainneye ulaşma olması gerektiğini söyler. Yazar, çalışarak çabalayarak, her türlü kötülüğü yapmaha müsait olan insanın, gayret gösterdiği takdirde nefsini kötülüklerden arındırabileceği ve derece derece nefsini yükselterek nefs-i Mutmainneye yükselebileceğini söyler.
7 fasıl ile devam eden eserimiz, dünyayı nasıl terk edeceğimizi ve nefsimizi nasıl terbiye edeceğimizi, hangi yollardan geçeceğimizi anlatır ve kitabın başında Abdülkadir-i Geylani Hazretlerinin hayatından örnek verir. Bu büyük insanın o mertebelere birkaç söz ezberlemrk, birkaç gazeli dinlemek sureriyle varmadığını aksine oralara varmak için ne yapılması gerekirse ise onu yaptığını ve birçok zorluğa daldığını söyler.
Kitabı tekrar tekrar okuyacağım eminimki sizde de tekrar okuma hissi uyandıracaktır. İncelemeyi şöyle bitirmek istiyorum;
Hadis-i Şerifde Peygamberimiz Hz Muhammed Mustafa (sav) bize şöyle haber vermiştir " Cennet zorluklarla kaplanmıştır. Oraya ancak o zorlukları yenenler varabilir." Bu hadisi şerifle birlikte "En büyük keramet,
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Arzuhal
İtiraf Gazeli
Aşkın lâlezarıyım; toprağım susuzdur ey
Leyla mahkûm ve ketum; hicran uykusuzdur ey
Ruhumun aynaları hasretinle sevişir
Merhamet âsumanım neden bulutsuzdur ey
Rengârenk bir baharla tutuştu ufuklarım
Hüznümle, isyanımla makber umutsuzdur ey
Masiva mihverinde bunalan bir gölgeyim
Lekeli iklimlerde kalbim kanatsızdır ey
Kin ağacı zehrimar damlatıyor ömrüme
Derbederdir ümranım; sergüzeşt tatsızdır ey
Sızıyor ellerimden gözyaşları gecenin
Lanetli pusularda karanlık mutsuzdur ey
Müzmin ürperişlere aşinayım derinden
Mahşeridir içimde niyaz, hudutsuzdur ey
Mânâ üzgün hicabın yırtılan perdesinde
Meğer irfanım nakıs, erdemim yurtsuzdur ey
Açıyor kapısını dört yanımdan sonbahar
Yeryüzü neden böyle virandır, ıssızdır ey
Cevriyle eriyorum belalı duyguların
Bencildir aşiyanım, riyakâr, hissizdir ey
Üzgün Kediler GazeliŞiir
Haydar Ergülen en sevdiğim şairlerden biri olmasına rağmen okuduğum ilk kitabıydı. İstanbul'dan almıştım ve İstanbul'da okuyup bitirmek nasip oldu.
Gayet güzel ve yoğun şiirleri içeren bir kitaptı. Tadı damağımda kaldı diyebilirim. Kırık dökük duyguları, yaşanmış bitmiş aşkları, yaşanıyor olan sevdaları, yol ağzı gibi ayrı insanları, uzakları, yakınları, babaları, çocukları, hayatı, ölümün soğuğunu, kışın karını, yazın dününü... Haydar Ergülen'in dizeleriyle muhakkak tanışın derim. Uzun bir sürede tadına vara vara okudum, iyi ki böyle yaptım. Zaten şiir aceleye gelmez, zamanı olur. Yazmanın da okumanın da zamanı vardır. Zamanınız umarım yakındır.
Haydar Ergülen’in kedisi Nar’a ve bütün sokak kedilerine armağan ettiği bir solukta okuyacağımız bir şiir kitabı. Şiirlerinde genellikle aşk acısı, yalnızlık, umutsuzluk gibi temaları kullanıyor. İçe dönük, ve bireysel bir şiir anlayışı var diyebiliriz. Yazar bu kitabında şiir de farklı yol olarak biçimsel arayışlara girmiş ve şiiri çeşitlendirmeye çalışmıştır.
Ben bu kitaptan kendime çıkardığım dersler ve kitaptan hoşuma giden şeyleri paylaşıyorum
Stres bizi yaşlandırır, acil durumlarda faydalıdır ama modern insanda sürekli olan stres yorgunluk, uykusuzluk, tansiyon problemlerine sebep olur. Çok oturmak iyi değildir, hareketli olmak gerekir. Hayata karşı farkındalık geliştirmek gerekir. Çoğu doktora göre bedeni genç tutmanın sırrı, zihni aktif tutmaktır. Yaşlı insanların ortak özelliği; olumlu bir tutum ve yüksek derecede duygusal farkındalıktır. Bir başka deyişle stoacı bir tutum olmuş olur. Bir Japon gazeli der ki : Sevdiğin her şeyden az az ye, erken yat erken kalk, sabah yürüyüşe çık, dostlarınla iyi geçin, bütün mevsimlerin tadını çıkaralım.
Parmaklarınızı sıkı çalıştırmalısınız. Her türlü kaygıyı unutturacak kadar yapmaktan zevk aldığımız ne var? En çok ne zaman mutluyum? Bu sorular kendi Ikigai'mizi keşfetmemize yardımcı olabilir.
Basit olmayan, Sizi zorlayan ama imkansız gibi de görünmeyen şey sizin akışınızdır, akıp gidersiniz. İstediğin şeyler varsa yapmaya başlayın. Aynı anda birden fazla işle ilgilendiğiniz zaman pek verimli olamazsınız. Ikigai'ye giden yol zaman algısını yitirmektir ve akışına kapıldığın şeyle birleşmektir. Birçok sanatçı, yazar, bilim adamı Ikigaisiyle akar, dikkat dağıtıcılardan uzak dururlar.
Rutin işleri mikro akış ile zevkli ve mutlu hale getiririz. Meditasyon yapmak insanı mutlu eder ve daha iyi yaşamasını sağlar. Mutluluk sonuçta değil, süreçtir.
Ikigai'nizi bulmak için bu soruları sorup cevaplayın: Sizi akışa götüren etkinliklerin ortak özelliği nedir? O etkinlikler sizi neden akışa götürür? Tek başınıza yaptıklarınız mı yoksa başkalarıyla yaptıklarınız mi? Hareket gerektiren mi yoksa sadece düşündüren mi?
Uzun ömürlü insanların tavsiyeleri ise şu şekilde:
1) Misao Okawa (117) -
