Cok cok iyi1000Kitap
Bromance degil de childromance akimina goz kirpan, ikide bir daydreaming yasayan, adventure ve hayalgucu ustadi minik zihinleri (yasi kastediyorum) -cocuklari sevdiren bir kitap. Young Sheldon ornegi. Kesin tavsiye. 10 baski gorur bence 
Yani Rüzgâr Her Şeyi Alıp Götürmeyecek 
Richard Brautigan
Yani Rüzgâr Her Şeyi Alıp Götürmeyecek Richard BrautiganFizik katili karakterler derneği..
Acemice yazılmış, yazarın deneyimine yakışmayan bir kitap.
Öncelikle en temel sorundan başlayalım. Kitap ilk yarıya kadar “Ben ne okuyorum?” diye sordurtuyor çünkü bir türlü konuya giremiyoruz. Kitabın ana türü polisiye olmasına rağmen ilk yarı polisiyeye dair en belirgin özellik, karakterlerden birinin sevgilisinin “dedektif” olması. Sayfalar boyunca kâh İlahi Komedya tartışılıyor kâh biri sevgilisiyle tartışıyor lakin bir türlü polisiye kısmına gelemiyoruz.
Diğer beni çok rahatsız eden mevzu ise kitap farklı karakterlerin ağzından yazılmış ama karakterler o kadar tekdüze yazılmış ki iki ayrı insan oldukları anlaşılmıyor. İkisinde de aynı durağan ton baskın. Yani iki karakterin iç sesi de donuk, kafası karışık ve takıntılı.
Kitapta bariz hatalar var. Karakter yaratmak ve ona meziyetler yüklemek kolaydır ama iş o yetenekleri kullandırma sırasına gelince yazarın asıl mahareti ortaya çıkar ki bence en çok bu noktada sınıfta kalıyor. Çünkü sözde fizik bilen karakteri (Ansel) fizik bilmiyor. Karakterin fizik bildiğini ve zeki olduğunu göstermek için çırpınıyor yazar. Ansel her dostuna bir fizik yasası söylüyor ama biz okuyucu olarak onun anlatış biçiminden Ansel’in gram fizik bilmediğini anlıyoruz çünkü söylediği HER fizik cümlesinde mutlaka bir yanlış var :D Belli ki ne yazar ne editör zahmet edip lisesli sayısal öğrencisiyle bile muhabbet etmediği için bu en temel fizik yanlışlarını gözden kaçırmış.
Karakterlerin beynime kan sıçramasına sebep olan bazı cahillikleri:
1- “Her etkiye karşı eşit ve zıt tepki vardır…”
Böyle bir şey yok. Bir şey hem eşit hem zıt olamaz. Bu yüzden o cümlenin doğrusu “eşit BÜYÜKLÜKTE, zıt tepki”dir. Oradaki büyüklük ifadesi süs olsun diye yok, diğer türlü evrende var olamayacak ve Newton’ınkiyle alakasız, kafasına göre bir kanun yaratmış
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Young Sheldon'ı anımsatan bir kitap oldu. Aynı çizgide değil fakat bazı anlarda akla getiriyor. Akıcı ve bağlayan bir kitaptı. Kısa sürede bitti.
Süper İyi Günler ya da Christopher Boone'un Sıradışı HayatıMark Haddon · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20254,165 okunma
www.sukhabilge.com
"Sheldon, bir insanın yüzünde olan her zaman kalbinde olan değildir."
Bu replik "Young Sheldon" dizisinden bir alıntıydı. Sheldon ile June poker oynuyordur ve June'ın yüz ifadesinden oyunun kötü gittiğini düşünen Sheldon, hamlesini büyük bir gururla yapar. Fakat bu sadece June'ın yaptığı bir blöftür, o an Sheldon acı bir gerçekle karşılaşır, insanların yüzündeki ifadeler sahte olabilir. Artık güveneceği insanları yüz mimiklerinden ayırt etmek yanlış bir veridir.
Hangi işlerde çalışıyorsunuz, kimlerle muhatap oluyorsunuz, hangi ortamlarda bulunuyorsunuz bilmiyorum, fakat şundan eminim ki muhakkak sizde yüz ifadesinin yalan olduğu insanlarla karşılaştınız. Hatta bazılarınız dönüştü, bazılarınız bu duruma alışamadı. Bir kısım insan ortamlara adapte olabilmek için farklı karakterlere bürünürken bir kısım insan ise asla benliğinden taviz vermedi. Taviz vermeyenler genelde dışlanan, bazen kullanılan, bazen yerden yere vurulanlar oldu fakat değişmedi, çünkü onlar neyin doğru olduğunu çevresine göre değil, çizgisine göre belirleyen insanlardı. Kitabın baş kahramanı Howard Roark da karakterinden ödün vermeyen çevresine uyum sağlamak yerine doğru bildiği yolu tercih eden biri.
Ayn Rand günümüz dünyası insanlarının nasıl benliklerinden uzaklaşıp aynı tip insana dönüştüklerini gözler önüne seren sürükleyici bir hikayeyle karşımıza çıkıyor. Bu cümle çok basit bir ifade aslında, kitapta oldukça öğretici bir çok ölçek var.
Howard Roark ile Peter Keating zıt karakterlerde olan ve mimarlık mesleklerini yapmaya çalışan iki gençtir, kitap mezuniyetlerinden hayata atılmalarına kadar, neredeyse tüm hayatlarını konu ediniyor. Sadece bu iki karakterle değil romanın içindeki tüm karakterlerle muazzam dersler veriliyor. Dominique Francon, Guy Francon, Catherine Halsey, Ellsworth
PAUL DIRAC – GRAHAM FARMELO
Edebiyat kitaplarında kuantum metafiziğinin nasıl ifade edildiği, nasıl hikâyeleştirildiği ( boyutlar arası yaşamlar, seçimler… ) ile ilgili ukala ukala konuşurken bir arkadaşım bu kitabı önerdi. Bugün bile fizik biliminin çözemediği şeyler üzerine atıp tutmanın ne demek olduğunu bana anlattığı için bu kitaba teşekkür ederim. Kuantum metafiziği , fizik bilimi tarafından reddediliyor.
Bir fizik kitabını anlayabileceğimi sanmıyordum. Ama zaten bu bir biyografi. Yine de sıkmadan ve bunaltmadan en karmaşık fizik teorilerinin içine giriyor ve okuyucuyu boğmadan derdini anlatıyor.
Paul Dirac 20. yy’ ın en karmaşık , en muhteşem insanlarından biri. ( Tam da bu aralar Young Sheldon izliyordum. Üstüne tuz biber oldu, cuk oturdu.) Bir insanın hayal gücünün sınırlarını matematikle ‘’güzelleştirerek ‘’ anlatması, anlatabilmesi . Atom, elektron, proton, nötron madde – anti madde, spin, sicim teorisi… hepsi ustalıkla teori haline getirilmiş. Nobel ödülünü kazanmış. Hâlâ kanıtlanmayan ama üzerinde düşünülen fikirleri var. Muhteşem ötesi bir fizikçi- matematikçi- mühendis. İdare eder bir aile yaşamı. Her şeyiyle bir yaşam hikâyesi.
Ve ayrıca kuantum teorisi sözcüklerle anlatılamayacak kadar matematiksel bir güzelliğe sahipmiş. En azında Dirac bunu bana hissettirdi. Anlamak başka bir eylem.
N’olur okuyunDuygu ve Düşünce
Çok güzeldi, kitabı okuyacaksanız arka kapağının ikinci paragrafını okumamanızı tavsiye ederim bence kitaba dalmışken öğrenmelisiniz. Hafif dram seven “Young Sheldon” fanlarına ve bitki bilimini seven kişilere bu kitabı okumaları için yalvarıyorum. Willow Chance, başta aşırı kıskandığım daha sonrasında yaşadıklarını okuyunca kişiliğini imrenmek ile yetindiğim mükemmel bir karakter! Quang-ha da gerçekten çok iyiydi, en sevdiğim karakter sanıyorum oydu. Dell’in, Mai’den korkması çok komikti ve hikayeye canlılık kattığını düşünüyorum. Büyük kilolu bir adamın küçük liseli bir kızdan çekinmesi gerçekten hikayeye bir renk katmış. Willow’ un zekasına gerçekten hayranım, onun gibi bu tür işlerle uğraşmak isterdim ama malum okul+ etüt kolay bir eğitim sisteminden geçmediğimiz gibi verilen ödevlerden geriye pek bir vakit kalmıyor.