Cağdaş CevapDüşünce
Ferahfeza
Kudret Altun
Temin edip elinize geçtiği anda bir solukta okunacak bir kitap , tabiri caizse ...
Kitabı umduğumdan hayal ettiğimden çok çok daha güzel ve etkileyici buldum .
Çünkü kitap, bize bizi, anamızı babamızi ailemizi örf ve adetlerimizi milli ve manevî değerlerimi bir kez daha hissettirdi .
Kitabın yazarı ile beraber Avrupayı Ortadoğuyu Kıbrisi gezdik canli canli bu günü ile mâzisi ve geçmiş şanlı tarihimiz ile ...
Kitabı çekici kılan bir önemli nokta yazarin sahip olduğu kendisin has etkileyici örnek olma niteliğinde olan farklı bir üslubu ...
Kırmadan dökmeden ama Yunusca bir tarz ile doğruyu yanlışı güzeli doğruyu vb ifade ediyor, başarıyla yazar .
Ve bence bu gün Yunus Emreleri Mevlanalari O başarı ile temsil ediyor çağdaş Molla Kasımlara rağmen...
Kemal Kartal
Yunus EmreTarihi-Dini Roman
Kırşehir 1243 babam moğollara karşı savaşan ordunun içinde Kösedağ Savaşı'nda şehit düştüğünde anam bana hamileymiş. 14 yaşımdada annemi kaybedince hem öksüz hem yetim bir Yunus olmuşum. Dedem okuma yazmayı öğretir kitap okutur kitap okuyan adamdan zarar gelmez derdi.
Kırşehir'de başlayıp Karaman da biten bir hayat hikayesi. Ne hikayeler yazıldı ne şiirler hakkında herkes onu odun taşıyan bir derviş bildi.
İlim ilim bilmektir ilim kendini bilmektir.
Sen kendin bilmezsin yani nice okumaktır.
Hünkar Hacı Bektaşi Veli'nin yanında bir süre kaldıktan sonra Hacı Bektaşi Veli Hz. Ona kilidin anahtarı başka yerde bul onu Yunus senin nasibin taptuk Emre kapısıdır varasın onda yanasın Himmet'i ondan alasın deyip Ankara'ya göndermiştir. Yunus'un hikayesi işte Taptuk Emre'nin yanında vücut buluyor... Taptuk Emre Yunus'un Her haline hayran oluyor... Canlı olan hiçbirseye asla zarar vermez. Börtü böcekle konusur dertleşirdi. Hallerini Şiirlerle yansıtırdı.
Aşık olduğu kız Şeyhinin kızı Elif'ti çok başka duygulara girmişti Yunus bu dergaha geliş amacım bu değildi ben burayı hak etmiyorum deyip kimseye haber vermeden terk etti dergahı Ve aşk ile daha çok yandı Yunus taptuk Emre'de Yunus u okadar çok seviyorduki Yunus'un gidişi ile hastalandı. Ve gerisi çok daha güzel heyecanlı acılı gözyaşları ile okuyacağınız bir Yunus Emre!
Dervişlik dedikleri hırkayla tac değil,
Gönlün derviş eyleyen hırkaya muhtaç değil.
Herkes tutunduğu ipe dikkat etsin. İp vardır Yusuf'u kuyudan çıkartır, ip vardır eşkıyayı darağacında sallandırır. İpin ucunda kimin eli var dikkat et.
Bundandır ki gönül eğitimi diğer ilimlerin eğitimi gibi değildir. Gönül içten içe, hiçten hiçe aşk ile eğitilir.
12 tarikatın kemerini de kuşansan beline, dilinden sevgiyi nefesi çıkmadıktan sonra ne fayda.
Her şeyin
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
10/10
Beğendi
Yanlış bir şeyler var. Bu yanlışa yokmuş gibi yapmaya devam edersek yanlışın bir parçası olacağız. Doğruyu söylemeden, doğruca eylemeden sadece yanlış var diye bağırırsak vicdanımızı sahte bir teselliyle avutacağız. “Birileri artık bu yanlışları düzeltmeli” deyip kenara çekilirsek yükü omuzlamanın külfetinden eleştirmenin kolaycılığına kaçmış olacağız. “Kendimi düzeltirsem yeryüzü hiç olmazsa bir yanlıştan kurtulacak” şuuru içinde ‘emrolunduğumuz gibi’ dosdoğru olmak derdiyle yaşayabilirsek, işte o zaman gerçekten bir şey yapmış olacağız.
“İnsan olamadıktan sonra ne olsam ne olur” ve “insan olduktan sonra ne olmasam ne olur” idraki içinde duvarları yıkmak için aşkla yola revân olan divanelere duvarın şeş cihetinden Bizim Yunusça selam olsun.
“Cümleler doğrudur sen doğru isen
Doğruluk bulunmaz sen eğri isen”
Bugüne, yarına, hayata ve dünyaya Yunusça bakmaya ne çok ihtiyacımız var…
Ne hikâyeler yazıldı benim için, ne şiirler okundu adıma. Sözler söylendi, fetvalar mühürlendi namıma
Her yazan kendince bir Yunus hayal etti, kâh âşık Yunus diye anılır oldum, kâh miskin Yunus diye okunur oldum. Kimi şiirlerime tahammül gösteremedi. Kimi ayrılık gayrılık aradı kanımdan cana gelen kelimelerde.
Ne âşık Yunus’um, ne de miskin bir derviş. Herkes kendince bir isim verdi ömrüme. Oysa ben Tapduk’un Yunus’uyum.
Çocukluğu, gençliği, Tapduk Emre ile söyleşileri, ilk ve tek aşkı Elif ile hüzün kokan aşkı, Mevlana ile sohbeti ve daha bir çok hikayeyi okuma fırsatı bulacaksınız.
Sinan Yağmur "AŞKIN GÖZYAŞLARI" serisinin 5.kitabı ...
Çok güzel bir eser. Tasavvufa ilgisi olanlara tavsiyemdir.
“Minyatür Tanrılar” Üzerine Derkenar
"Minyatür Tanrılar" Şair İsmail Delihasan'ın, İnsancıl Yayınları etiketiyle okurlarıyla buluşturduğu, "Ateşlerle Top Oynamak" şiir kitabı sonrası ikinci şiir kitabıdır. Seksen sayfa hacmindeki kitapta kırk şiir yer almaktadır. Kitaba önsöz yazan Afşar Timuçin gibi söylersek; kısa ve kırık şiirlerle şair, toplumsal düzeyde eleştirici ve düşünen bir aydın gerçekçiliğini taşıyan bir tutumla şiirlerini yazar. Düşünceye ağırlık verilen, estetiğini bulmuş güzel şiirler bunlar. İki defa pürdikkat okuduğum kitapta künhüne eremediğin noktalar olmuştur elbet. Kavramam ölçüsünde kitabın bir cihetine de olsa değinmek istiyorum izninizle.
Dervişane bir dokunuşla, hissiyatta şiirler ruhunu buluyor. Diyebilirim ki hem Derviş Yunus gibi hem de Asaf Halet Çelebi gibi, felsefi bakışları çağrıştıran, izlerini taşıyan şiirler okudum. Şöyle ki "…yaşamadın/ gerçekte düştü güneş/ sende bir sen vardı/ zamanı mekânı ölümsüzleştiren…" (sayfa 41) veya “…ben ol da gel…” (sayfa 14) gibi ifadeler ne kadar Yunusça bir bakış ve bir felsefi yaklaşım değil midir? Şair; şiirlerine ve şairliğine dair öz bir açıklamayı da “Andan Göklere” şiirine adeta eklemlendirerek yapmaktadır. İlgili şiirinin son bölümünde şair şöyle seslenir; “zamanın ve göklerin şairi diyecekler bana/ hoşuma gider desinler/ gökleri çok sevdim/ ölünce beni andan göklere gömsünler” (sayfa 70) Şiirlerin ana fikri; iyiye, doğruya, güzele gidiştir. Şair; kötülere ilenerek, iyilere övgülerde bulunur bir taraftan.
Şiirlerin daha çok zaman, deniz, gök ve adam perspektifi ve kavramları üzerinden yol aldığını söyleyebilirim. Bir nevi bu kavramlar üzerinden doğruya ve iyiliğe gidiş portreleniyor. Bir nevi zamana, deniz ve göğe ruh biçen mahir bir terzi hüviyetinde görevini ifa ediyor. Bunlarla birlikte
DÖRTLEMELER'LE FEYZİ HALICI'NIN ŞİİRİŞiir
Feyzi Halıcı'nın Dörtlemeler'inin ilk kitabı yayınlandığında yazdığım ve 1994 yılında Türk Edebiyatı dergisinde yayınlanan yazımı aşağıya koyuyorum. Daha sonra bu yazı Şairle tanışmama da vesile olmuştu. Kendisini rahmetle ve özlemle anıyorum.
DÖRTLEMELER'LE FEYZİ HALICI'NIN ŞİİRİ
Feyzi Halıcı, hece şiirini başka bir öz ve değişik armoniler içinde devam ettiren şairlerden biridir. Bu vezni sürdürmekle birlikte eski ustalardan ve saz şairlerinden apayrı duyuş, tema ve söyleyişler bulabilmiştir. Gelenekli ve büyük ustalar çıkarmış olan bir tarzda yeni bir üslup getirebilmek hakiki bir hüner olduğu gibi yeniliğin biçim kalıplarını kırmadan da yapılabileceğini göstermesi bakımından önemlidir. (1) Dörtlemelerle şiir zincirimizin halkalarına bir yenisini daha ekliyor, Halıcı. Şiirlerinin anahtarını sunuş yazısındaki şu sözlerle belirtiyor bize: "Bu dörtlükleri 7 Nisan 1993 tarihinde söylemeye başladım. Bunu, şiirimizin, şekil, tür ve ölçü bakımından asıl kaynağına dönüş arzusuyla yaptım." diyor.
Mevlâna bir sözünde; “Sana susmak değil, söylemek yaraşır" der.
Yahya Kemal:
Biz şi'ri böyle söyledik ağyar söylesün
Hem dost söylesün bunu hem yâr söylesün (2)
mısralarında “şiir söylemekten” bahsediyor. Halıcı da şiirin yazılmasından değil söylenmesinden bahsediyor: "Mümkün olduğu derecede yazmayı değil, söyleme yolunu denedim. Hiçbir gayretkeşlik ve özenti içine de girmedim. Kılavuzlarım, asırları mısralarıyla, sağlam ve samimi düşünceleriyle kucaklayan iki gönül şairi Mevlâna ve Yunus Emre oldu. Beş yaşımdan itibaren Konya ve gönül coğrafyasında şiirleriyle, nağmeleriyle, sohbetleriyle onların karıncası oldum. Hep onları dinledim." (Sf: 7)
Bu yelpazeyle Halıcı'nın Dörtleme dünyasında dolaşalım şimdi.
Mevlâna toprağında ve Yunus kapısında yorulmak bilme-den gül