Yusuf Çalı
@yusufcal
Şu anda sana güzel bir söz söyleyebilmek için on bin kitap okumuş olmayı isterdim.
Makine Mühendisi
İstanbul
Gaziantep, 1 Ağustos 1999
53 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Hazırsanız Başlayalım Mı?1000k
Montoo Cristoo Kontuuu;
İntikam soğuk yenen bir yemektir de. Bukadar soğutulup da bu kadar tat alınan bir yemeğe ilk defa tanık oluyorum.
Genç başarılı bir denizcinin nişan gününde kendisine atılan iftira karşısında hüküm giydirilmesi, soğuk ve karanlık zindanda geçen sefalet yılları, tükenen umutlar en sonunda da şöhrete, intikama uzanan yol.
Bu benim Alexandre Dumas'ın okuduğum ilk kitabı oldu. Dumas’ın anlatımı, okuyucuyu sadece bir maceraya değil, aynı zamanda derin bir ahlaki ve felsefi düşünce yolculuğuna da çıkarıyor. Edebiyatın ötesine geçerek, hayatın karmaşıklığı ve insan denetiminin zenginliği üzerine düşünme fırsatı sunuyor.
Dantes'in Monte Cristo Kontu olarak dönüşümünü bireyin yaşamındaki olayların onun kim olduğunu şekillendirmede büyük önem ortaya koymakta olduğunu görüyoruz.
Romandaki karakterler o kadar doğru bir şekilde oluşturulmuş ki sayfalar sonra karşımıza tekrar çıktığında olaylar tazeliğini kaybetmemiş oluyor. Dantes'in saflığı ve hapishanede gözünün açılıp intikam alma sürecindeki karakterler o kadar güzel anlatılmış ki. Romanın içinde bütün diyolagrarı birebir yaşamış gibi oldum.
Çok beğendiğim, heycanla okuduğum bir kitap oldu. Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Kalınlığına bakıp aldanmamak gerek gayet akıcı bir şekilde ilerliyor.
İçine Hapsolduğum Cam FanusumEdebiyat
Kocaman bir cam fanus üzerime kapanıyor, hangi sokaklarda dolaşacağına karar vermemiş özgürlüğüm cam duvarlarla çevrili. İçeride hastalıklı bir hava var, cinayetin ayak izleri dolaşıyor yerlerde. Hüznün kara bulutları gökyüzünde uçurumun kenarından suçun himayesindeki yeryüzüne doğru akıyor. Bütün duygular bir renge bürünmüş, suçluluk duygusunun kara dünyasını beslemeye çalışıyor. Yoksulluk bir kimlik gibi döş ceplerinde taşınıyor.
Cinayetin ayak izleri dolaşıyor yerde, içeride mistik bir hava var ve herkes önce kendi sessizliğini bozuyor.
Çatı katında daracık bir yerde yoksulluk içinde yaşayan adam; yaptıklarıyla, düşündükleriyle, hissettikleriyle, kararlarıyla, ve tüm varlığıyla yaşantısının içine çekiyor insanı. Sanki zorunlulukmuş gibi bir soru sormamızı sağlıyor, önce kendimize sonra çevremize: Suç nedir?
İnsanı, kendi duygularının baş köşesinde otopsi kurmaya yitiyor ve yüksek derecelerde kaynattığı duyguları bırakıyor kucağımıza. Tüm gerçekliğiyle kendi havanında dövüp yine kendi karanlık kuyusuna bırakıyor bizi.
Cinayetin ayak izleri dolaşıyor yerde, üzerimde koca bir cam fanus, hiçbir yere kaçamıyorum her şey gözümün önünde oluyor. Bir balta kalkıyor gökyüzüne doğru ve o gökyüzü bütünüyle değişiyor. Dostoyevski'nin gökyüzüne Raskolnikov'un uzanan baltası her okuyucuya yemin ediyor; kalbinin kilitlerini kıracağına.
İçine hapsolduğum cam fanusum
Sen ışığı geçirme
Bırak senin karanlığında öleyim
Bu kitabı sevip sevmediğimi sordu. Benim için fark etmediğini, istersen sevebileceğimi söyledim. Bunun üzerine tekrar okuyup okumayacağımı sordu. Daha önce yanıtladığım gibi, bunun bir ifade etmediğini ama okuyacağımı sanmadığımı söyledim. "O halde neden bu kitabı sevesin ki?" dedi. Bunun hiçbir önemi olmadığını, ama eğer arzu ediyorsa kitabı sevebileceğimi anlattım.
Kitap okumanın ciddi bir iş olduğunu belirtti. "Değil" dedim. Bir an sustu, yüzüme baktı. Sonra yine konuştu. Aynı biçimde bağlı olduğum başka bir kitap önerseydim okur muydun, bir tek bunu öğrenmek istiyordu. "Elbette" diye karşılık verdim..
Sevgili tutunamayan kardeşlerim Oğuzcuğum Atayın bana vermiş olduğu yetkiye dayanarak bu günü Tutunamayanlar günü ilan ediyorum bu gün geldiğinde annelerimiz dantelli çantalarından Tutunamayanları çıkarıp okuyacak camilerde namazdan sonra Tutunamayanlar okutulacak İsa lafını duyan dedelerimiz tövbe istiğfar diyerek camiden çıkacak bütün akrabalar birbirini ziyarete gidecek trafik kazaları iki kat artacak bu gün doğan kız çocuklarına Olric adı verilecek insanlar köprülere çıkacak hayata tutunamadıkları gibi ölümede tutunamayıp atlamaktan vazgeçecekler yazarlar Dosteyevski'nin hepimiz Gogol'un platosundan çıktık sözüne karşılık hepimiz Tutunamayanlar dan çıkamadık diyecekler bu gün sağlıkçalışanlarıyinetamgazçalışacak çok kalp kırılacak efendimiz merak etme Olric biz iç dünyamızdayız burada hayal kırıklıklarına yer yok
