"Nen var Zeze?"
"Hiç. Sarki söylüyordum."
"Sarki mi söylüyordun?"
"Evet."
"Öyleyse ben sagir olmaliyim."
Insanin içinden de sarki söyleyebildigini bilmiyor muydu yoksa? Bir sey demedim. Bilmiyorsa bunu ona ögretmeyecektim.
Kitaplarla, resimlerle, güzel şeylerle dolu olan, insanlarin alçak sesle konustuklari, kendilerinin ve düsüncelerinin temiz oldugu bir havayi solumak istiyorum.