Yok olmak isteğiyle kalbim attığı zaman,
Bana: Yaşa der gibi gülen senin yüzündü.
Dizlerim bir batakta yorgun yattığı zaman
Bacaklarıma kuvvet veren senin hızındı.
Yaşaran gözlerimde, güneş battığı zaman
Sıcak bir yuva gibi tüten senin dizindi.
Sen aklıma gelince her şeyler gülümserdi.
Ağaçlar şarkı söyler, rüzgâr tatlı eserdi.
Sabahattin Ali
Sabahattin Ali
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yukarı tırmanma nedenim korkmaktan hoşlanmam değil-asla böyle bir huyum olmadı- doğayı gözlemleme sevdamdı. Kayalık duvarlar arasında yuva kurmuş bir şahin çifti vardı ve onların birlikte uçmalarını, havadaki dönüşlerini, yükselişlerini, duru havada attıkları çığlıklarla aşağı pik yapışlarını seyretmeye bayılıyordum. O noktaya oturup şahinleri izlemek biraz onlarla birlikte uçma duygusu veriyordu; kim kanatlarını açarak, ağırlığını hissetmeyerek ve aşağıdaki manzaradan korkmadan uçmak istemezdi ki?
Birkaç dakika için bile olsa yerin çekiminden kurtulmayı hayal etmemiş olan var mıdır?
Var Olan Ada
Var Olan Ada
Hayat denilen şey tüm zıtlıkların toplamı..
Yan evde yeni bir yuva kurmanın heyecanı yaşanırken karşı evde 11 yıllık evlilik bitiyor. Alt mahallede cenaze çıkarken bir kapıdan, çaprazımda yeni doğan torunun mutluluğu var. Bense dışarıdan seyrediyorum tüm bunları.. Gün gelecek yaşayan ben, seyreden onlar olacak kim bilir? Allah'tan tek duam yaşanan olay bana göre iyi ya da kötü görünse de şükrünü de sabrını da layıkıyla yerine getirip rızayı kazanmış olarak nimeti de illeti de atlatabilmek..
Aile bazen bir yuva değil, insanın içine çöken bir gölge olur. Söylenmeyen sözler, susarak büyüyen kırgınlıklar ve hiç bitmeyen beklentiler… Hepsi insanın omzuna ağır bir taş gibi biner.
Kalp en çok evin içinde yorulur; çünkü insan en derin yarayı en yakınından alır. Ve bazen bu yorgunluk, ömrü sessizce eksiltir.
