Bütün dertlerin bittiği yere gideceğiz diye üzülmek ne saçma! Nasıl doğuşumuz bizim için her şeyin doğuşu olduysa, ölümümüz de her şeyin ölümü olacak. Bu yüzden yüz yıl daha yaşamayacağız diye ağlamak, yüz yıl önce yaşamadığımıza ağlamak kadar saçmadır. Ölüm başka bir hayatın kaynağıdır. Bu hayata gelirken de ağladık, acı çektik. Fakat ölünce son bulacak bu acılar.
Ufacık bir toprak davası için halktan on beş kişiyi seçmeyi akıl ediyoruz, sonra en önemli davamızı tutup cehaletin, adaletsizliğin ve kararsızlığın anası olan halkın oyuna bırakıyoruz. Akıllı bir insanın, hayatını düşüncesiz bir sürünün oyuna bırakması akıl kârı mıdır?
İnsan kendini acıya, utanca ve pek çok kazaya karşı dayanıklı hale getirebilir, ustalaşabilir. Fakat konu ölümse eğer, herkes bunu bir kez yaşar. Ölümün ustası yoktur, onun gözünde herkes çıraktır.