Bir insana bir insan herhalde yeterdi fakat o da olmayınca?
Her şeyin bir hayal, aldatıcı bir rüya tam bir vehim olduğu meydana çıkınca ne yapılabilirdi?
Bu sefer inanmak ve ümit etmek kabiliyetini ben kaybetmiştim.
İçimde insanlara karşı öyle bir itimatsızlık, öyle bir acılık payda olmuştu ki bundan zaman zaman kendim de korkuyordum.
Kim olursa olsun, temasa geldim herkesi düşman, hiç değilse mızır bir mahluk telakki ediyordum.