Eşek bir kez daha acı acı anırdı. Sesi, arkasındaki tepede yankılandı. “Geliyorum dedim ya karakaçan! Acelen ne?”
Meryem’in, Anadolu Meryem’lerinin sesi olan Livaneli, büyük usta! Bu romana başladıktan sonra o kadar ara verdim ki, unutmak istedim. Bitirebilmek için de vargücümle okudum. Egeli profesöre de selam olsun, eşsiz ve yadsınamaz bir gerçekliğin işlendiği en büyük karakter oydu bence.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·104 syf.··
Beğendi
·2021 10. kitabı
·28 saatte okudu
·Okunma: 23 Ocak 2021 20:38
Ölümün acıları mı yoksa hayatın yaşanılmamış sancıları mı? Siz neyi düşlemek isterdiniz bilmem ama İvan İlyiç’in yaşayamadıklarını dinleyeceksiniz. Tolstoy neden bunlara değinmek ister ki bir insan. Yazarlık; mutluluğu, polisiyeyi, travmayı yaşatmak derken ölümü beklemenin düşüncelerini anlatmak. Fazla geldi, para pul biriktirmeyi bırak git gez mutlu ol olabildiğince düşüncesini yaşattı.
Okudukça hayran bırakan kurguları var. İnsanı 16. yüzyılda olsaydım keşke dedirtecek kadar da heveslendiriyor. Sahnede izlemesi çok keyifli olurdu buna eminim. Shakespeare okumalarının devamı gelecek...
Çok fazla şiirini eklemişsin ama ne bende fikir ne sende ilişki kurabildim Cemal Süreya! O kadar çok kişiye duruma değinmişsin ki, eleştirmeden edemedim. Kimilerini çok sevdim, kimilerini ilgisizce gözucuyla seyrettim. Ben olsam yerinde birçoğunu siler atardım ya; aramızdaki farkta olsun bence bu kadar da.
Alıntıyla bitireceğim yine bir kitabı.
"Sevgilim ben şimdi büyük bir kentte seni düşünmekteyim.
Elimde uçuk mavi bir kalem cebimde iki paket cıgara.
Hayatımız geçiyor gözlerimin önünden
Çıkıp gitmelerimiz, su içmelerimiz, öpüşmelerimiz
Ağlarım aklıma geldikçe gülüştüklerimiz."
Yaktın bizi Sebahattin Ali1000Kitap Gerçek Okurlar
Kitabı okumaya öyle bir dalmışım ki, Raif Efendi ile Maria Puder'in öyküsünün kara kitapta oluşunu unutmuşum. Hatta ilk 50 sayfayı unutmuşum. Kitap gerçekliğe o kadar yakın ki; bu duyguların bir kitapta toplanmasının ancak gerçek bir yaşanmışlıktan gelişi olduğu kanaatindeyim.
Aşağıda vereceğim sözler kitapta altlarını çizdiğim alıntılardan bazıları ve spoiler içerir.
"Büyük salonun kapıya yakın bir duvarının önünde birdenbire durdum. O andaki hislerimi, bilhassa aradan bu kadar seneler geçtikten sonra, anlatmama imkan yok. Yalnız orada, kürk mantolu bir kadın portresinin önünde, mıhlanmış gibi durduğumu hatırlıyorum. Resimleri seyredip geçenler, vücutlarıyla beni sağa sola itiyorlar, fakat ben olduğum yerden ayrılamıyorum. Bu portrede ne vardı?.. Bunu izah edemeyeceğimi biliyorum; yalnız, o zamana kadar hiçbir kadında görmediğim garip, biraz vahşi, biraz mağrur ve çok kuvvetli bir ifade vardı. Bu çehreyi veya benzerini hiçbir yerde, hiçbir zaman görmediğimi ilk andan itibaren bilmeme rağmen, onunla aramızda bir tanışıklık varmış gibi bir hisse kapıldım. Bu soluk yüz, bu siyah kaşlar ve onların altındaki siyah gözler; bu koyu kumral saçlar ve asıl, masumluk ile iradeyi, sonsuz bir melal ile kuvvetli bir şahsiyeti birleştiren bu ifade, bana asla yabancı olamazdı. Ben bu kadını yedi yaşımdan beri okuduğum kitaplardan, beş yaşımdan beri kurduğum hayal dünyalarından tanıyordum. Onda Halit Ziya'nın Nihal'inden, Vecihi Bey'in Mahcure'sinden, Şövalye Boridan'ın sevgilisinden dinlerken tasavvur ettiğim, Muhammed'in annesi Amine Hatun'dan birer parça vardı. O benim hayalimdeki bütün kadınların bir terkibi, bir imtizacıydı."
"Daha birkaç saat evvel, bende bir fotoğrafı bulunmadığı için, yüzünü hatırlayamadığımı zannetmiştim.
Halbuki bu anda onu, hayattayken gördüğümden çok