Zara

Zara
@zara47
"Demek beni anlamaya çalışacaksın? Fena fikir değil... Fakat bana öyle geliyor ki, boşuna emek!.."
bulunduğum yerde yaşamıyorum, sadece bulunuyorum.
5 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
“Aslında insanlar tokalaşınca verem bulaşmaz. Olsa olsa biraz sevgi bulaşır. O da unutunca geçer."
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Annesi ölen bir çocuk oturmuş toprakla oynuyor. Babası ona " kalk oğlum toprakla oynama, üstünü kirleteceksin" der. Çocuk babasına döner ve şöyle der; " bana insanların topraktan yapıldığını söylemiştin değil mi?" babası şaşkın bir yüz ifadesi ile " evet oğlum doğru" der. Çocuk ayağa kalkar, babasının elini tutar ve şöyle der; " o zaman ne olur baba bana yardım et annemi tekrar yapalım"...
"Dicle kıyısında bir çadırda ölmek isterim. O kadar güzel ağıt yakar ki o kadınlar, hiç bir müzik okadar dokunaklı olamaz.." || Ahmed Arif
“Üç tane mi mendilin var?” “Evet abi.” “Eve mi gideceksin bitirince? “Hı hı...” “İyi ver bakalım hepsini bana.” Mendilleri masanın üzerine bıraktı. O esnada uzattığım yir- mi liraya baktı. Hafif çekinik bir sesle; “Bozuğun yok muydu abi” dedi. “Senin hepsi, al” dedim ben de. “Çok ama bu...” “Olsun. Bugün yılbaşı!” Aldı parayı. Usulca teşekkür etti. Bir adım attıktan sonra bu kez ben seslenmeden döndü bana; “Abi, sen mutsuz musun?” “Nereden anladın kız?” “Kısa kısa konuşuyon hep. Oradan anladım.” Diyemedim bir şey. O an yerimden kalkıp sarılmak istedim o çocuğa. Evet abicim demek istedim, it gibi mutsuzum, mümkün olsa da keşke kısa değil hiç konuşmasam.
Sayfa 8 - ithaki
gitmek huydur bizde.
Bin yıl düşünsem bu kadar güzel tarif edemezdim yüzünü. Tarık abi bir cümlede benim yerime tarif edivermiş. “Biraz evvel ağlamış kadınların yüzü...” Yüzlerimizi oluşturan organlar hepimizde aynıdır. Hepsi aynı yerde durur hep. Gözler, dudaklar, burun, kulaklar, çene... Ama ilahi dokunuştan mı ne, aynı şeyler, aynı yerde bambaşka şekillere girerler. O yüzden de aslında kimse kimseye benzemez. Özellikle kadınlar. İkiz olsalar bile... “Bazı kadınların yüzü, ağır bir hikâyenin yaşandığı sokaklar gibidir. Bir Metin Kaçan hikâyesinin sokakları gibi darmadağın, acıtıcı, insanı nefessiz bırakan. Kalbiyle bakmayı bilen herkes, o sokakların her bir tarafına sinmiş keskin kokulu hüzünleri fark eder.”
Sayfa 11 - ithaki